First reprinting 1969, johnson reprint corporation pnnted in the united states of america
Ex s. congr. episc. et regularium
256 e x s . c . i n d u l g e n t i a r u m
Mani, et detur decretum in una bisinianen. diei 23 maii 1846.
400 ex a c t i s c o n s i s t o r i a l i b u s
Secgoyien. seu ord. s. benedicti 423
424 seccotien. seu ord. s. benedicti
S e c c o v i e n . s e u o r d . s . b e n e d i c t i 425
426 seccovien. seu ord. s. benedicti
438 a p p e n d i x i i . sacra porro eadem congrega-
Torum elata voce pronuncietur ab una ex monialibus ratihabita men- taliter a ceteris.
452 decretum collegii quitoaní legibus ferendis praepositi.
Signum crucis super populum fa- cere ?
Negative ad secundam. atque ita declaravit et rescripsit. die 20 au- gusti 1880.
Ad iii. pro gratia, et ad men- tem: mens est ut altari imponatur ampla umbella vulgo baldacchino.
644 ex a c t i s c o n s i s t o r i a l i b u s
Ex actis consistorialibus 6 4 5
854 REGIEN.
cuniae, minime vero in quota proportionali r ed i tuum; et non inducunt beneficii sectionem. Non sunt graves quia numquam a t t ingun t ter t iam redi tuum par tem. Causa vero h a r u m pensionum legitima et iusta omnino est , quia neces- si tate inn i t i tu r et obiecto sublevandae indigentiae plur imo- r u m parochorum, qui vere egent : minime ut alicui gratifi- cetur , a u t ob t i tulos illos, contra quos edita fuit Const i tu- tio Benedictina. Neque tandem posthaberi potest quod g r a - va t i ipsi, sponte sua , semel atque i terum has exceperunt pensiones. Et ideo adversus eos qui in mora sun t , post de - creti acceptat ionem, et post solutionis s y n g r a p h a m , v im propriam omnino exerunt haec iuris principia quod semel placuit semper placere debet « Sic convenisti mecum. >
Const i tu t i in mora nullam excusationem habent , quasi de- cepti novi ta te rei fuerint; nam antiquissimae sunt pensio- nes eaedem, omnibus notae, neque nuperrimis impositae col- lationibus. Unica in his rebus novitas est solum reductio ipsarum pensionum ri te peracta ab anno 1867 , ex quo t a - xae et gravamina civilia augeri coeperunt.
Ex adductis ergo liquido patet nullam deficere conditio- nem, ut r i te impositae dici queant pensiones in themate ; nullumque perfugium oneratis adesse , quam easdem tempe- stive persolvere, omnem relinquendo moram.
EPISCOPI NEQUEUNT IMPONERE PENSIONES PAROECIIS. Quum
redditus Beneficii, praeter honestam Rectoris vivendi ra t io- nem, sint convertendi in pios usus ; ideo quando superior pensionem imponit de te rmina t hosce pios usus, quibus addu- cendum est quod superest . Quando similiter Pontifex ob causam detrahi t de fructibus beneficii, iam eosdem applicat in usus pios. Sed hoc ordinarie loquendo locum habet quoad beneficia simplicia: quoniam rector cum cura an imarum, vel Episcopus vel Parochus ipse s i t , suos habet pauperes propriamque Ecclesiam, quibus debet superfluum.
Hinc mul ta prolapsa sunt saecula, quin ageretur de im- ponendis oneribus au t pensionibus super Beneficia, curam animarum habentia . Et quando consuetudo contrar ia ino-