582 GUSENTINA

parochum adeo misere vivere, ut ob hanc causam commen- dationem a Curia archiepiscopali apud SSmum iam obtinue- r i t pro reductione missarum suo benefìcio inhaerent ium. Qua de causa Archiepiscopus obtestatur ac orat , ut huiusmodi pa- rochi preces benigno favore excipiantur.

Roga tus autem idem Praesul « u t rum oppositio oriri possit ex par te puellarum interesse habentium » respondit, nul lam exurgere posse oppositionem; primum quia agi tur de familiis agrestibus docilissimis; secondo quia, post 24 annos huius facti memoria omnino evanuit ; proinde si ius hoc i terum renasceretur , de s ta tu praesenti gauderent , praeter i - tum oblitae tempus .

Hisce in facto relat is , in iure vix praestat aliquid adiun- gere. Absolutiones enim, praesert im in hisce causis pietatem et morali tatem respicientibus, ac iura terti is quaesita arfîcien- tibus odiosae sunt , nec sine gravi causa iusti t ia vindice con- cedendae : ast u t rum hanc gravem causam praestet bona parochi fides, parochialis beneficii pauper tas , impossibilitas actu universa omissa solvendi, populi interesse habentis a c - q u i e s c e n t seu silentium, remissum fuit iudicio E E . P a - t rum.

Quibus praenotat is , quaesitum est quomodo preces essent dimit tendae.

RESOLUTIO. S aera Congr. Concilii, re visa, sub die 15 Septembris 1888 censuit respondere:

Pro gratia absolutionis quoad praeteritum.

COMPENDIUM FACTI. Sacerdos Heron supplicibus l i t ter is haec referebat, n imirum : « quum sit parochus ecclesiae vulgo dictae S t . Seine l 'Abbaye, al teram adhuc parochiam , cui

DIVIONEN.

QUOAD BINATIONEM

Die 18 Ianuarii 1889. Per summaria precum.