590 ORITANA

ad Ordinarium delata hac vel illa rat ione, quod non refert, u t rumque sodalitium compulsum fuisse, ut suas rationes p ro- ferret et utrumque momenta quae habebat protul isse , E p i - scopum omnia r i te perpendisse, ipsumque capitulum rogavis- se, ac demum non festinanter, sed post maturum iudicium sententiam dedisse.

Obiicit sodalitas a SSmo Sacramento, se non fuisse r i te c i ta tam. At respondet adversi sodalitii patronus, quod dato et non concesso quod id contigerit , citationis vi t ium fuisse per aequipollentia acta satis superque purga tum et remissum. Docet namque De Luca De benef. disc. 50 n. 6 quod « ci- tato comparente, omnis defectus citationis sanatur . » Et clarius De i ad. disc. 9 n. 46 idem auctor haec habet: « Cum citationis finis sit part is citandae scientia et evoca- tio, idcirco eiusdem partis comparitio seu alias agni ta ci ta- tionis executio omnem supplet defectum. » Et i te rum in disccp. 32 num. 24 : « Unde propterea citationis de- fectus sive stet i t in substantia sive in modo, sanatur per comparitionem part is cum impleatur finis vel effectus ad quem per legem est requisita. » I ta et Ursaya cum aliis DD. passim, quibus tamen brevitatis ergo omissis , sit de- mum ipsa Gregoriana lex quae in p. 784 disponit i ta : « E rimesso o sanato il difetto di citazione, I o se la parte non ci tata comparisce in giudizio e deduce le sue ragioni o di- fese sul merito senza allegare la nul l i tà ; 2°. se la par te stessa non ci tata interpone appello senza accusare di nul l i tà la sentenza appellata. > (1) A t q u i , prosequitur p a t r o n u s , u t rumque in themate habetur, nam confraternitas a SSmo Sacramento et in iudicio primae istantiae stet i t suas rationes et monumenta proferens, et a sententia tunc la ta appella- vi t , quin impeteret acta. Ideoque in hoc puncto a iudicii l i - mine repellenda s ta t im videtur .

(1) Latine vero - Remissus vel sanatus est defectus c i tat ionis: I o . Si pars non citata comparet in iudicium, atque deducit proprias rationes aut defensiones in me- rito, quin alleget nullitatem. 2°. Si pars eadem non citata appellationem interponit, quin de null itate accuset sententiam appellatam.