First reprinting 1969, johnson reprint corporation pnnted in the united states of america
Ex s. congr. episc. et regularium
256 e x s . c . i n d u l g e n t i a r u m
Mani, et detur decretum in una bisinianen. diei 23 maii 1846.
400 ex a c t i s c o n s i s t o r i a l i b u s
Secgoyien. seu ord. s. benedicti 423
424 seccotien. seu ord. s. benedicti
S e c c o v i e n . s e u o r d . s . b e n e d i c t i 425
426 seccovien. seu ord. s. benedicti
438 a p p e n d i x i i . sacra porro eadem congrega-
Torum elata voce pronuncietur ab una ex monialibus ratihabita men- taliter a ceteris.
452 decretum collegii quitoaní legibus ferendis praepositi.
Signum crucis super populum fa- cere ?
Negative ad secundam. atque ita declaravit et rescripsit. die 20 au- gusti 1880.
Ad iii. pro gratia, et ad men- tem: mens est ut altari imponatur ampla umbella vulgo baldacchino.
644 ex a c t i s c o n s i s t o r i a l i b u s
Ex actis consistorialibus 6 4 5
FIRMANA 4ia
16 num. 2. Agi tur enim de sart is tectisque servandis iur i - bus insignis ecclesiae collegiatae et matr ic is .
Quod si ul terius consideretur Elpidiani terr i tori i incolas r continuam negotiis dare operam cum civitatis habi ta tor ibus r assuetum vero i ter vix animadvert i solere, pro nihilo r epu - tandam esse difficultatem ex distantia pet i tam, prouti factum est in Feretrano: 4 Aug. 1883, licet in facti specie p e r h i - b e n t u r quod distantia septem kilómetros aequaret , quodque oppidani S. Anthimi « ad oppidum et paroecialem ecclesiam S. Marini accedere nequeant nisi tribus viis ad rupis l a tus pergentibus ac per anfractus salientibus. » Idque eo fortius urgendum esse, themate , tum quia nullus F i rmanus Praesu l sit qui magnum itineris incommodum persenserit, vel eidem non satis consultum duxerit per capellaniae curatae ins t i tu - t ionem; t um quia de facto commodiores habentur viae ad matricem quam ad duas paroecias dependentes.
DEFENSIO DUORUM PAROCHORUM. Favore istorum praemoni-
tum fuit in primis, Tridentinum sess. 21 cap. 4 voluisse ut Episcopi « in omnibus ecclesiis parochialibus vel baptisma- libus, in quibus populus ita numerosus sit , ut unus rector non possit sufficere ecclesiasticis sacramentis ministrandis » cogèrent rectores « sibi to t sacerdotes adiungere quot suffi- ciant ». Sed « in iis vero ecclesiis, in quibus ob locorum distant iam sive difficultatem, parochiani sine magno incom- modo ad percipienda sacramenta et divina officia audienda accedere non possunt, novas parochias, e t iam invit is recto- r ibus . . . . constituere possint. > Atque additum e s t : « Illis autem sacerdotibus qui de novo erunt ecclesiis noviter e re - ctis praeñciendi competens assignetur portio, arbitrio Episcopi ex fructibus ad ecclesiam matricem quomodocumque pe r t i - nentibus. »
Porro dismembratio, de qua heic agit T r iden t inum, est ea quae odiosa censetur in iure, quia beneficium ipsum, idest praebendam, ex qua sacerdos sustentatur , minui t , quod g ra - t um neutiquam est .
Sed dismembratio quae dotem beneficii non afficit, et