29. De sancta Eulalia.

In 1. Vesperis.

Super Psalmos.

A. Gaude, virgo

felix, Eulalia,

Victrix palmam

gestans martyrii

Prava mundi

devitans vitia,

Cunctis opem

praebens subsidii,

Quae coelesti

dotaris gloria,

Consors facta

beati praemii.

Ad Magnificat.

A. Fons redundans gratia,

Virginale lilium,

Flos vernans fragrantia,

Vas virtutum omnium,

Nobilis Eulalia,

Fulgens per martyrium,

Scandit cum victoria

Ad coeleste praemium.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Martyris Eulaliae

Triumphum laudemus,

Summum regem gloriae,

Christum adoremus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Nobilitate generis

Virgo pollens Eulalia

Datur exemplar ceteris

In omni sanctimonia.

2. Amor regis aetherei

Sic firmat cor intrepidum,

Quod victrix pugil fidei

Tyrannum vicit perfidum.

3. In ejus sacris labiis

Diffusa manet gratia,

Cujus miris eloquiis

Damnatur idolatria.

Responsoria.

1. In aetatis

primaevo tempore

Sacris morum

adhaesit actibus

Infantili

gestans virtutibus,

Quae divino

firmata robore

Non foedatur

culparum nexibus;

V. Sponsi Christi

fervore rapitur,

Illi soli

placere nititur.

2. Idolorum

dum sacrificium

A tyranno

cunctis praecipitur,

Haec detestans

tantum flagitium

Nocte pedes

urbem ingreditur,

Quem sic virgo

verbis aggreditur:

V. Cur, infelix,

Deum non metuis ?

Servos Dei

cur poenis destruis?

3. Odit eam

funestus cuneus,

Et flagellat

manus incredula,

Adhibetur

asper aculeus,

Dira carnem

enervat ungula;

V. Stat constanter

tunc Christi famula,

Mente Deum

exorans sedula.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Erroris infidelitas

Hanc prorsus non obnubilat,

Sed mira Christi caritas

In ejus mente rutilat.

2. In sexu vivens fragili

Virilem mentem retulit,

Hoste victo terribili

Deo se totam obtulit.

3. Occurrens virgo vigilans

Sponso suo sidereo,

Sumpsit vas secum rutilans

Cum caritatis oleo.

Responsoria.

1. Virgo gaudet

in cruce posita,

Ut flammarum

globus adjungitur ;

Psalmum profert

tunc martyr inclita,

In ministros

ignis convertitur;

V. Nec a flammis

virgo consumitur,

Sed, dum orat,

ignis exstinguitur.

2. In columbae

fulgentis specie

Convolavit

ad coelum spiritus,

Et divinae

nutu clementiae

Nix in eam

descendit coelitus ;

V. Quod videntes

custodes positi

Sunt immenso

stupore territi.

3. Congaudentes

parentes veniunt

Post felicem

victricis transitum,

Viri sancti

corpus sepeliunt

In sepulchro

decenti positum,

V. Sanctus Felix

inquit: tu, domina,

Meruisti

prius certamina.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Gestans pudoris lilium,

Ornata morum floribus,

Odore fragrat ossium

Jam regnans in coelestibus.

2. Translata virgo ponderat,

In qua fit mira gravitas,

Cujus mentem firmaverat

Gravis morum maturitas.

3. Decoram ejus speciem

Rex concupivit omnium,

Quam ad sanctorum aciem

Vocat post pugnae stadium.

Responsoria.

1. Patet corpus

occultum primitus

Triduano

dato jejunio,

Nec a terra

levatur penitus,

Donec fervet

plebis oratio;

Tunc sublatus

affertur digitus,

Non adustus

ignis incendio,

V. Sic transfertur

corpus Eulaliae

Ad altare

sedis ecclesiae.

2. Ex defunctae

frequenter ossibus

Fluxit odor

mirae fragrantiae,

Quae, dum vixit,

vernabat floribus

Sanctitatis

et pudicitiae;

V. Hoc in terris

monstrat fragrantia,

Quanta fulget

in coelis gloria.

3. Barcinonae

fulget ecclesia,

Caput habens

crucis signaculum,

Hanc exornat

martyr Eulalia,

Cruciata

per crucis titulum ;

Per quam nostra

curentur vitia

Et vitetur

hostis periculum.

V. Hujus tantae

patronae precibus

Jungat Christus

nos coeli civibus.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Adest dies laetitiae,

Coeli plaudat collegium,

Dum virginis Eulaliae

Fulget trophaeo praemium.

2. Cum coelibatus lilio

Rosam gestans martyrii

Servat in coeli solio

Coronam bini praemii.

3. Ardens ignis non potuit

Corpus ejus consumere,

Nam vitium non valuit

Mentem ejus corrumpere.

4. Vivens conservat gratiam

Sacri semper charismatis,

Defuncta jam fragrantiam

Exsuperat aromatis.

5. Cujus praeclara sanctitas

Et passionis meritum

Per ejus ducat semitas

Ad Christi nos intuitum.

Ad Benedictus.

A. Mentis nitor,

flos pudicitiae,

Sanctitatis

immensus cumulus,

Refulgentis

lux sapientiae,

Passionis

illustris titulus

Ornant sacrae

decus Eulaliae,

Quam non vincit

judex incredulus.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Dum transfertur

corpus Eulaliae,

Gravitate

miranda premitur,

Spirat odor,

mirae fragrantiae,

Sacrum ejus

os non aduritur,

Nam ab igne

concupiscentiae

Mens illius

illaesa panditur.