39. De sancta Helena.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O quam felix sedulitas

Operatricis humilis,

Quae Christi sequens semitas

Virtutum fulsit cumulis.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Christum regem adoremus,

Coeli terrae dominum,

Qui Helenam post laborem

Suum vocat ad gaudium.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. In lege Dei jugiter

Sic meditabatur,

Quod coelo perenniter

Jam congloriatur.

2. Crucis signaculo

Se Helena signavit,

Quam Christus jaculo

Hostis praeservavit.

3. Salvatoris Domini

Cruce jam inventa

Duplicavit homini

Fidei talenta.

Responsoria.

1. Adest diei gaudium

Praesenti plausu vario,

Per mundi currat stadium

Laus cursu quadrifario,

V. In hujus sanctae studiis

Datis prorsus repudiis

Virtutis adversario.

2. Mater sancta Constantini

Ex amoris vi divini

In divinis studuit,

V. Quod incepit, recto fini

Commendare voluit.

3. Crucem dominicam

quaesivit anxia,

Quam occultaverat

dolo gens impia,

V. Sic ars deluditur,

Delusa truditur

arte salvifica.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Jam in reginae labiis

Gratia diffunditur,

Diebusque continuis

A Christo benedicitur.

2. Mane, sero, diluculo

Adjuvit eam Deus,

Quam cupit corde subdulo

Decipere Judaeus.

3. Haec fundamentum solidum

In sanctis jecit montibus,

Liquorem hausit fluidum

A salvatoris fontibus.

Responsoria.

1. Judaeorum perfidiam

Non insitam supplicio

Exterminare potuit,

Vero Dei indicio

V. Exsecutrix sollicita

Punitione licita

Hoc peregit judicio.

2. Spiritali radio

Virtuosi luminis

Fulgens vitae meritis

Imperatrix culminis

Ex solicitudinis.

V. Longo sudans studio

Particeps fit numinis.

3. Helena, nos eleva

Virtuosis precibus

Ad loca melliflua

Expurgatis faecibus,

V. Ut laetemur jam exuti

Ponderosis nexibus.

In 3. Nocturno,

Antiphonae.

1. Hic est super omnes deos

Magnus et terribilis,

Per quem confundit Judaeos

Imperatrix nobilis.

2. Inimicos inflammari

Jussit in circuitu

Atque vinctos flagellari

In ejus intuitu.

3. Notum fecit salutare

Et occultum revelare

Vexillum dominicum,

Signum patet singulare,

Multiplex, mirificum.

Responsoria.

1. De virtute in virtutem

Scalam tendit erectam,

Animarum ad salutem

Se contulit correctam,

V. Suam Deo servitutem

Tradidit subjectam.

2. Imperatricis gloria

Jugis manet memoria

Repellens transitoria,

V. Laus reginae sine fine

Cunctis applausoria.

3. Humilitatis actibus

Humiliter completis,

Hujus maris anfractibus

Radicitus deletis.

V. Transfertur ad delicias

Et perennes divitias

Conjunctis locupletis.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Regnat regina coelitus

Cum decore virtutum,

Mundum relinquens penitus

Contagiis pollutum.

2. In hymnis confitemini

Omnes orbis Christicolac,

Nam haec regina nemiui

Morum nocebat incolae.

3. In matutinis, Domine,

Haec in te meditatur,

Quia in tuo nomine

Feliciter laetatur.

4. Montes et colles plaudite

Cum laude jubilantes,

Imperatrici inclitae

Sonate concrepantes.

5. Collaudant omnes spiritus

Deum deorum dominum,

Quem Helena radicitus

Quaesivit vitae terminum.

Ad Benedictus.

A. O reginarum speculum,

Exemplar et vehiculum,

Virilis animositas,

Miranda virtuositas,

In sexu vigens fragili,

In vase servans fictili

Christi manna absconditum,

Arca cordis reconditum,

Nos, Helena, fac provehi

Ad locum summi gaudii.

Ad Horas Antiphonae.

Ad Primam.

Nos Helena rogitante pia,

Deus almc, tuere,

Laetitia cum dulciflua

lucis tibi verae.

Ad Tertiam.

Intellectum praesta rectum,

Helena beata,

Ut quaeramus et discamus

Divina mandata.

Ad Sextam.

Super senes intellexit

Et ad Deum cor direxit

In crucis memoria

Spernens transitoria.

Ad Nonam.

Hanc Deus a calumniis

Hominum redemit,

Et ex hoc in suppliciis

Inimicus fremit.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O sexus imbecillitas,

Vigore sic dotata,

Muliebris fragilitas,

Virtute decorata ;

Perfecta patet caritas,

Quam vera parit sanctitas

In Helena beata.