88. In diem sanctae Crucis.

I. Text in Tc.

1. Dulce carmen lingua promat

dulce melos personet

Laudes cum sono canore

et trophaeum concinat

Mundi qualiter redemptor

crucis lignum prodiit.

2. Barbarorum dum formidat

Constantinus impetum

Fulgida micans Olympo

crux nitescit Augusto

Iussu monitur superno

in hoc signo vincere.

3. Talia facere signa

polum quale viderat

Praecipit crucem praeire

seque antecedere

Belli contulit triumphum

victor de certamine.

4. Constantinus regni princeps

iam inito proelio

Tegitur vexillo crucis

demonstrante sidere

Caelitusque procedetur

ad honorem regium.

5. Hebraeorum coetum vocans

regis mater Helena

Crucem Christi sic requirit

quo lateret caespite

Cuius decus hostem vicit

dimicante Agusto.

6. Elegit viros profetas

doctos legem optime

Ignem voluit laturos

ne vera perdocerent

Anxium maerore tantum

Iudam ei offerunt.

7. Protinus retrudi iussit

Iudam sibi traditum

Retro victum detineri

mancipat ergastulo

Donec locum dedicatum

demonstraret proprium.

8. Septies dum sol recurrit

suae vicis ordinem

Cibus ori non defertur

subtrahuntur pocula

Properare pollicetur

ad locum Calvariae.

9. Illico electus inde

precem fundit Domino

Ut salutis nostrae signum

crucis patefaceret

Suabia flagrant mirra

nectaris fraglantia.

10. Omnia Christus fidei

concedat omnipotens

Quidquid supplicem precare

senserit fideliter

Cuncta dantur postulatur

quod credens petierit.

11. Quinquies quater in altum

dum fodissst passibus

Tres quas precans repperibit

cruces ipse detulit

Quae sit una crux salutis

tacti morte comprobas.

12. Vox serpentis prestrebat

in aera clamitans

Veteris veneni telas

memorans quas texerat

Iudam ego incitabant

nunc me Iudas expulit.

13. Dominum Iudas deposcit

exorando fletibus

Sacri corporis ut sui

praepalet fixoriis

Rutilante ceu probatu

opis aurum optimum.

14. Regis freno os ad obtans

vatis ut praedixerat

Pax ut bella consequatur

salivares facere

Sanctum Domini quod esset

equus freno detulit.

15. Sic redemptor mundi Christus

iudex qui venturus est

Decies post quina lustra

pervoluta tempora

Crucis lignum umo opertum

revelat mirificum.

II. Text in LSc.

1. Dulce carmen lingua promat

dulce mellos personat

Laudes consonat canendo

et trophaeum concinat

Qualiter redemptor mundo

crucis lignum prodiit.

2. Barbarorum dum formidant.

Constantinus impetus

Fulgida micans Olympo

crux nitescit agusto

Iussu monitus superno

in hoc signum vinceret.

3. Talia facere signa

populo quam viderat

Praecepit crucem praeire

seque antecedere

Velli contulit triumphum

victor de certamine.

4. Hebraeorum coetum vocans

regis mater Helena

Crucem Christi requisivit

quo lateret caespite

Cuius decus hostem vicit

dimicante agusto.

5. Elegit viros perfectos

doctos legem optimam

Igne voluit urendos

ne vera perdoceret

Hac summe merorum tactus

Iudam ei offerunt.

6. Protinus retrudi iussit

Iudam sibi traditum

Retro victum detineri

mancipat ieiunium

Usquequo locum sacratum

designaret proprium.

7. Septies dum sol recurrit

suae vicis ordinem

Cibus ori non defertur

subtrahuntur pocula

Properare pollicetur

ad locum Calvariae.

8. Illico electus inde

prece fundit Domino

Ut saluis nostrae signum

crucis patefieret

Suam effamaret mirram

nectaris fraglantia.

9. Omnia Christus fidei

concedat omnipotens

Quidquid supplice precari

senserat fideliter

Cuncta datur postulandi

quod credes petierit.

10. Quinquies quater in altum

dum fodisset passibus

Tres quas cruces requiribit

cruces ipse detulit

Quae sit una crux salutis

morti morte comprobas.

11. Vox serpentes perstrepebant

in aera clamitans

Veteris venans stellas

memorans quas texerat

Iudam ego incitabam

nunc me Iudas expulit.

12. Dominum Iudas deposcit

exorando fletibus

Sacri corporis ut sui

propalet fixorio

Rutilans quasi probatum

aufer aurum optimum.

13. Regis frenos ad que optans

vatis ut praedixerat

Pax ut vella subsequatur

salibares faceret

Sanctum Domini quod esset

equus freno detulit.

14. Hic redemptor mundi Christus

iudexque venturus est

Decies post quina lustra

pervoluta temporum

Crucis lignum umo apertum

velebat mirifice.

I. Tenebris et umbra mortis

patefactus inferis

Prohibens ruina ligna

gustatamque vetita

Inde salvans quod peribit

crucis lignum exhibens.

II. Viso redemptore mundi

mox infernus tremuit

Solvit vincla damnatorum

quod pertessus edidit

Ascendit crucem excelsam

salutemque reddidit.

15. Constantinus regi princeps

iam initos prolio

Tegitur vexillo crucis

demonstrasti sidero

Velli contulit triumpho

victor de certamine.

III. Veritas perorsit vati

caeli regem pandere

Que venturus liberaret

prisca lave genere

Omnium venturus inde

legibus distringere.

IV. Quaesumus salbanda natus

agmina lugentium

Te prophetae cecinerunt

redemptorem omnium

Trophaeumque morte gustans

dans vexillum frontibus.

16. Illico electus inde

septima die vice

Ad locum Dei sacratum

properat perniciter

Solisque resplendens crucis

septies emicuit.

17. Signum namque pretiosum

detulit Dominicum

Eiusque virtus procellens

excitavit mortuum

Ad cuius virtusque exemplum

cunctis gaudet populum.

18. Vox serpentis perstrepebat

qui hos inmundissimi

Quod sua sede deiectus

privaretur fortiter

Ego Iudam incitavi

nunc me Iudas expulit.

19. Dominum Iudas deposcit

exorando fletibus

Ut nostrae salutis donum

proderet frixorio

Suusque fraglaret odor

duplici nectareo.

20. . Omnia Christi fidei

concedit omnipotens

Quidquid supplici precatus

senserat simpliciter

Cuncta ferrens deitatis

ad exhibendum omnia.

21. Mox clavos nostrae salutis

Iudae manus attigit

Ad expugnandum hostis velli

salibares infigit

Equs vulnus passionis

equs freno detulit.

V. Quem totus mundus non capit

monumento clauditur

Tertia die resurgens

saxum retro volvitur

Tellus pontus astra polum

adest victor omnium.

VI (22). Gloria et honor Deo

virtus et imperio

Una patri filioque

inclito paraclito

Cui laus et potestas

per aeterna saecula.

III. Rekonstruierter Text.

1. Dulce carmen lingua promat, dulce melos personet,

Laudes cum sono canoro et tropaeum concinat,

Qualiter redemptor mundo crucis lignum prodidit.

2. Barbarorum dum formidat Constantinus impetum,

Fulgida micans Olympo crux nitescit Augusto,

Iussu monitus superno, in hoc signo vinceret.

3. Talia facere signa, polo quale viderat,

Praecipit, crucem praeire seque antecedere

Caelitusque procedatur ad honorem regium.

4. Constantinus, regni princeps, iam inito proelio

Tegitur vexillo crucis demonstrante sidere,

Belli detulit triumphum victor de certamine.

5. Hebraeorum coetum vocans regis mater Helena

Crucem Christi requisivit, quo lateret caespite,

Cuius decus hostem vicit dimicante Augusto.

6. Elegit viros prophetas, doctos legem optime,

Igne voluit urendos, ni vera perdocerent;

Anxii maerore tactura Iudam ei offerunt.

7. Protinus retrudi iussit Iudam sibi traditum,

Retro vinctum detineri mancipat ergastulo,

Usquequo locum sacratum designaret proprium.

8 Septies dum sol recurrit suae vicis ordinem,

Cibus ori non defertur, subtrahuntur pocula;

Properare pollicetur ad locum Calvariae.

9 a. Ilico evectus inde

precem fundit Domino,

Ut salutis nostrae signum

crucis patefaceret;

Suavem efflat terra murram,

nectaris fraglantiam.

9 b. Ilico evectus inde

septima die vice

Ad locum Dei sacratum

properat suppliciter,

Soloque resplendens crucis

species emicuit.

10 a. Omnia Christus fidei

concedit omnipotens,

Quidquid supplicem precari

senserit fideliter,

Cuncta dantur postulanti,

quae credens petierit.

10 b. Omnia Christus fidei

concedit omnipotens,

Quidquid supplici prccatu

senserit simpliciter

Cuncta ferens deitatis

ad exhibendum omnia.

11. Quinquies quater in altum dum fodisset passibus,

Tres quas precans requisivit cruces ipse detulit;

Quae sit una crux salutis tacto morte comprobat.

12. Signum namque pretiosum detulit dominicum,

Eiusque virtus praecellens excitavit mortuum,

Cuius virtutis exemplo cunctus gaudet populus.

13 a. Vox serpentis perstrepebat

in aera clamitans,

Veteris veneni telas

memorans, quas texerat:

Iudam ego incitabam,

nunc me Iudas expulit.

13 b. Vox serpentis perstrepebat

in hos immundissimi,

Quod sua sede deiectus

privaretur fortiter:

Ego Iudam incitavi,

nunc me Iudas expulit.

14 a. Dominum Iudas deposcit

exorando fletibus,

Sacri corporis ut sui

propalet fixorios:

Rutilant quasi probatum

opus auri optimum.

14 b. Dominum Iudas deposcit

exorando fletibus,

Ut nostrae salutis donum

proderet fixorios:

Solum fraglavit odore

duplici nectareo.

15 a. Regis freno hos adaptans,

vates ut praedixerat,

Pax ut bella subsequatur,

salivares fecerat,

Sanctum Domini quod erat

equus freno detulit.

15 b, Mox clavos nostrae salutis

Iudae manus attigit,

Expugnandum hostes belli

salivari infigit,

Sacrum vulnus passionis

equus freno detulit.

16. Sic redemptor mundi, Christus, iudex qui venturus est,

Decies post quina lustra pervoluta temporum

Crucis lignum humo opertum revelat mirifice.

17. Gloria et honor Deo, virtus et imperium

Una patri filioque, inclito paraclito,

Cui laus et potestas per aeterna saecula.

1. Tenebrae et umbra mortis patefacta inferi;

Prolabens ruinam ligni gustataque vetiti

Inde salvat, quod perivit, crucis lignum exhibens.

2. Viso redemptore mundi mox infernus tremuit,

Solvit vincla damnatorum, quos perversus perdidit,

Accendens crucem excelsam salutemque reddidit.

3. Veritas perorsit vatis caeli regem pandere,

Qui venturus liberaret priscam labem generis,

Omnium venturus iudex legibus distringere.

4. Quaesumus, salva damnatos, agmina lugentium,

Te prophetae cecinerunt redemptorem omnium,

Tropaeumque mortis gestans da(n)s vexillum frontibus.

5. Quem totus mundus non capit, monumento clauditur,

Tertia die resurgit, saxum retro volvitur,

Tellus, pontus, astra, polus, adest victor omnium.