42. In Translatione s. Jacobi.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

Gaude, felix

tota Hispania,

Digna Deo

cantans praeconia,

Sed tu magis

plaude, Gallaecia,

Tanti patris

dotata copia,

Pange et tu

fecunda Iria,

Pange tui

ducis solemnia.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Christum, plebs Hispaniae,

Venite adoremus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Multis fulgens miraculis

Dies haec hodierna

Datur jucunda populis

Laetitia superna.

2. In tenebris sedentibus,

Obsessis umbra mortis

Lucis fulgens sideribus

Patronus datur fortis.

3. Esto gaudens, Hispania,

Deposito moerore,

Digna cantans praeconia,

Tripudians honore.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Per maris undas ducitur

Post sacram suam mortem,

Navis parata mittitur

Secundum Dei sortem.

2. Quam intrantes discipuli

Accedunt deducentes

Corpus secum apostoli

Prae gaudio psallentes.

3. Post dies septem Iriae

Ad portum applicantes

Civem coelestis curiae

Deducunt exsultantes.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. A rege locus petitur,

In quo sepeliatur,

Caemento pons dissolvitur,

Et turba flagellatur.

2. Draco peringens rumpitur,

Tauri fortes domantur,

Fera matrona vincitur,

Et loca consecrantur.

3. Visis tantis miraculis

Matrona baptizatur,

Et reprobatis idolis

Sepultura paratur.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Adest dies laetitiae,

Beatus in quo Jacobus

Terrae datur Hispaniae

Dux et patronus inclitus.

2. Exsultet hoc Hispania

Duce sublimata,

Digna cantans praeconia

Diu desolata.

3. Felix o tu Gallaecia,

Manibusque plaude,

Tanti ducis praesentia

Digna omni laude.

4. Sacra gaude Compostella

Magis tu prae ceteris,

Cum sis digna facta cella

Hujus sancti corporis.

5. O decus Gallaeciae,

O lumen Hispaniae,

Sidus deauratum

Virtute munditiae,

Nobis regem gloriae

Demonstra placatum.

In 2. Vesperis.

Super Psalmos.

A. O patrono sanctissime,

Lumen et sidus aureum,

Dux et defensor inclito

Terram, quam elegisti,

Defende, tuum populum

Augmentans et ecclesiam

In caritate Christi.