61. De sancto Onofrio.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Subit victor

pro regno sacculi

Poli regnum,

post vitae stadium

Coelum scandit

pro vita regali,

Pro labore

perenne gaudium,

Pro rigore

frondea cinguli

Candidatum

induit pallium.

Ad Matutinum.

Imitatorium.

Suppliciter trinum Dominum

veneremur et unum,

Per quem aethereum

cepit Onofrius regnum.

In 1. Nocturno.

Antiphoriae.

1. Perquam felix Ungaria

Hunc moriturum protulit,

Sed eremus per varia

Coelo regnare intulit,

2. Pallent ora rigido

Corporis squalore,

Usta flatu frigido

Et solis ardore.

3. Hirto septus tegmine,

Frondibus praecinctus,

Patrum gaudet agmine

Christi zelo vinctus.

Respousoria.

1 . Obsequentes idolis

Fidei zelator

Expugnat non fragilis,

Sed fortis bellator ;

V. Soldanus interiit,

Strages hosti, rediit

Et hic triumphator.

2. Pastum regni

procul abjiciens

Et ornatum

mundi despiciens,

Pugil Christi

non post respiciens

Pert aratrum,

semper proficiens ;

V. Typum quondam

Baptistam deferens,

Nemus petit

noxia deserens.

3. Christi pia

tractus dulcedine

Vasta degit

in solitudine,

Grandi crescens

virtutum germine,

Quarum fulget

adepto ulmiue;

V. Post laborem,

ardorem, glaciem

Humi dabat

corpori requiem.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Pastum palma praestitit

Huic pluribus annis,

Stramen humus exstitit,

Haustum dedit amnis.

2. Militat in acie

Pugil Christi fortis,

Corporis sub macie

Fulmen est Mavortis.

3. Fontem vitae sitiens

Eremum petivit,

Iter patrum gradiens

Ad coelum transivit.

Responsoria.

1. Patrum mira

sequens vestigia

Novo calle

virtutum graditur,

Per quem magna

vitae prodigia

Peragrando

nemus adsequitur,

V. Nulla prorsus

horrens discrimina

Solas intrat

eremi limina.

2. Antra petens

optati nemoris

Conversatur

cum feris jugiter,

Fatisceres-

que artus corporis

Sparso tegit

crine tenuiter,

V. Renes cingit

hirsutus hedera,

Sic pertransit

eremi foedera.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Acto cursu Paphnutium

Mundo pro sui nomine

Venerando dat nuntium

Fugens Eliae homine.

2. Corpus sacrum, quod fuerat

Diu fractum algoribus,

In morte cunctas superat

Fragrantias odoribus.

3. Migrans ex hoc saeculo,

Meritis adeptus

Veniam pro populo,

Est coelo receptus.

Responsoria.

1. Quantum decus,

quanta jucunditas,

Qualis inest

funeri claritas,

Quanta tibi

datur felicitas,

Cum coelestis

adest societas !

V. O quam felix,

quem leo tumulat,

Quam praeclarus,

quem leo bajulat!

2. Dum baptistae votum gerit,

Antra petit eremi,

Corpus humo jacens terit

Hirto subdens tegmini,

Sic triumphans nostro quaerit

Veniam peccamini,

V. Optato nunc Dei vultu

Fruitur, sanctorum cultu

Coeli junctus agmini.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Saevas victor hostium

Catervas prostravit,

In cujus praesidium

Dominus regnavit.

2. O quam mitis tumulat

Corpus ferox leo,

Qui haec dona cumulat,

Jubilate Deo.

3. Recipit hic veniam

Hujus prece reus

Et post mortem gloriam,

Deus, Deus meus.

4. In odorem meritorum

Onofrii currite

Et spe certa praeiniorum

Deum benedicite.

5. Omnes Deo canticum

Spiritus cantate

Et in sanctis Dominum

De coelis laudate.

Ad Benedictus.

A. Carnis labor

simul et habitus,

Parcus victus,

eremi transitus

Coeli tibi

meritum penitus

Et ad regnum

meruit aditus.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O corona gloriae

Et rex Ungarorum,

Protector ecclesiae,

Hostis paganorum,

Consors jam laetitiae

Factus beatorum,

Te colentes hodie

Fac cives coelorum.