70. De sancto Victoriano.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O lux praefulgens,

virtutum stella relucens,

Semper et omne decus

veraque nostra salus,

Victoriane pater,

coelesti stemmate comptus,

Angelicis famulos

coetibus adde tuos.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Moribus ornatus,

generosa stirpe creatus,

Legis jura ratus,

fuit hic vir jure beatus.

2. Stans in monte Dei

tenuit vexilla trophaei,

Dator et egregius

regionis praefuit hujus.

3. Duros corde graves

docuit mox esse suaves,

Hinc testante David

Deus illum mirificavit.

In 2. Nocturno.

Antiphcmae.

1. Auribus iste Dei

spatio noctisque diei,

Quod prece fundebat,

Deus hoc pius accipiebat.

2. Illius ex ore

sonuit cum laudis honore,

Quidquid honestatis

valet esse vel utilitatis.

3. In Domino confisus

contempsit gaudia risus,

Ut meritis dignis

laqueos evaderet ignis.

Responsoria.

1. O speciale decus

generali munere fretus,

Fac praeclues coelo

praesentes corde sereno,

V. Victoriane, tuis

virtus clipeusque salutis.

2. Annua praeclari

solvamus debita festi

Nunc quia luciferum

tenet aula Victorianum,

Possidet aeternae

retinendo praemia vitae,

V. Florens cum justis

ut sol cum luce perenni.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Justitiae cultor

fuit hic et criminis ultor,

Ut sub sorte Dei

montem peteret requiei.

2. Virtutum florem

tribuit Deus huic et honorem,

Quam petiit vitam,

coeli gemmis redimitam.

3. Corde, manu mundus,

sensu. sermone profundus

Ascendit montem,

mundum superans pereuntem

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Laudibus est dignus,

morum pietate benignus,

Famine praeclarus

pater almus Victorianus.

2. Portas intravit,

quas non zabulus superavit,

Atria coelornm

penetrans jam civis eorum.

3. Vultus ante Dei

vigilans sub luce diei,

Semper adhaerebat

Domino, cui mente placebat.

4. Corpore dum vixit

semper Domino benedixit,

Creditur in caelis,

cui nunc benedictio felix.

5. Cuncti laudemus

Dominum, veneremur, ame-

mus,

Quem digne sanctus

laudavit Victorianus.

Ad Benedictus.

A. Fortis et invictus

rex coeli sit benedictus,

Gaudia qui caeli

famulo tribuendo fideli

Ad superos sanctum

promovit Victorianum,

Qui nos a dira

tueatur judicis ira.

Ad Primam.

A. Doctrinae sanae

pie doctor, Victoriane,

Duxisti placitam

Domino sine crimine vitam,

Nunc per vota precum

da nobis vivere tecum.

CARMINA COMPOSTELLANA.

1. Hymnus sancti Jacobi,

a domno Fulberto, Camotensi episcopo, editus.

Ad Vesp. et Noct.

1. Psallat chorus coelestium,

Laetetur plebs fidelium,

Nunc resonet perpetuam

Apostolorum gloriam.

2. In quorum choro Jacobus

Primus fulget apostolus,

Nam per Herodis gladium

Primum sumpsit poli thronum.

3. Hic Zebedaei Jacobus

Major vocatur et probus,

Qui facit in Gallaecia

Miraculorum milia.

4. Ad templum cujus splendidum

Cunctorum cosmi climatum

Occurrunt omnes populi

Narrantes laudem Domini.

5. Armeni, Graeci, Apuli,

Angli, Galli, Daci, Frisi,

Cunctae gentes, linguae, tribus

Illuc pergunt muneribus.

6. Zelus patris et filii

Et spiritus paracliti

Nostra perfundat viscera

Per Jacobi suffragia.

2. Hymnus sancti Jacobi,

a domno Fulberto, Carnotensi episcopo, editus.

Ad Laudes.

1. Sanctissime o Jacobe,

Frater qui es in genere

Johannis evangelistae,

Pro nobis ora sedule.

2. Qui supplantator diceris,

Sapplanta nos a vitiis,

Ut tuis sacris precibus

Jungamur poli civibus.

3. Zelus patris et filii

Et spiritus paracliti

Nostra perfundat viscera

Per Jacobi suffragia.

3. Hymnus sancti Jacobi,

a domno Gulielmo, patriarcha Jerosolymitano, editus,

ad Vesperas et ad Laudes cantandus.

1. Felix per omnes Dei plebs ecclesias

Devotae laudis Christo reddat hostias,

Qui confutavit daemonis versutias

Et reportavit nobis amicitias,

Quae nos conducant ad coelestes gratias

2. Cujus accensus amoris flagrantia

Jacobus juxta Gallileae maria

Pro ipso sprevit patrem, ratem, retia,

Majus secutus dereliquit omnia,

Spargens ubique vitae seminaria.

3. Cui nomen Christus Boanergis praebuit,

In majestate Jesum, qua resplenduit,

Transfiguratum videre promeruit,

Quique sedere dextra ejus maluit,

Judeos atque gentiles edocuit.

4. Jacobus major verbi Dei virgula

Simulacrorum contrivit obstacula,

Confirmans gentes in fidei regula,

Diversa aegris dat salutis pocula,

Pie defunctos suscitat per saecula.

5. Cum praedicaret cunctis regem omnium,

Apostolorum complens ministerium,

Passus letalem sub Herode gladium,

Primus eorum accepit martyrium,

Pro quo coronae tenet privilegium.

6. Herodem autem angelus aggreditur,

Ejus nam caro vermibus conficitur,

Spiritus factis suis digna patitur,

Jacobus dignis laudibus extollitur,

In Compostella cujus corpus petitur.

7. Ergo pro tanti militis victoria,

Cujus attollit modulos ecclesia,

Sit patri, nato, spiritui gloria,

Et nobis boni sit perseverantia,

Qua perfruamur politica patria.

4. Hymnus sancti Jacobi,

a domno Gulielmo, patriarcha Jerosolymitano. editus,

post Venite cantandus.

1. Jucundetur

Et laetetur,

Augmentetur

Fidelium contio ;

Solemnizet,

Modulizet,

Organizet

Spiritali gaudio.

2. In hac die,

In qua piae

Melodiae

Reddunt laudes debitas,

Celebretur,

Decantetur,

Sublimetur

Jacobi festivitas.

3. Psallat fretus

Coeli coetus,

Orbis laetus,

Plaudat nostra contio ;

Sed cantantis,.

Auscultantes

Et lactantis

Pura sit devotio.

4. Promat melos,

Pandat caelos,

Tangat theos

Cum sonoris vocibus ;

Terra sonet,

Grates donet,

Coelum tonet,

Pura sit devotio.

5. Nihil maestum,

Sed honestum

Per hoc festum

Fiat inter omnia ;

Exaltetur,

Consecretur

Et laudetur

Jacobi victoria.

6. Omnis mundus

Laetabundus

Sit jucundus,

Hoc monet celebritas

Tam insignis,

Tanti dignis

Viri signis

Miretur humanitas.

7. O miranda,

O amanda,

O cantanda,

O felix festivitas,

O stupenda,

O colenda,

O legenda

Jacobi solemnitas.

8. Trinitati,

Unitati,

Deitati

Sit decus et gloria,

Triumphanti,

Imperanti

Ac regnanti

In coelesti patria.

5. Versus Calixti papae,

cantandi ad processionem sancti Jacobi in solem-

nitate passionis ipsius et translationis ejusdem.

1. Salve, festa dies, Jacobi veneranda tropbaeo,

Qua coelos subiit proximus ille Deo.

2. Ad Domini primam vocem Jacobus Zebedaei

Patrem, rete, ratem postposuit fidei.

3. Omnia dimittens divino servit amori,

Pro quo non metuit probra, flagella, mori.

4. Gentiles docet hic, Judaeos increpat idem

Fructificansque Deo seminat orbe fidem.

5. Hic genus humanum Christo submittere soli

Nititur, indignans, idola vana coli.

6. Impugnans haereses nullius eget rationis,

Castigat reprobos subveniendo bonis.

7. Dum sic fructificat, gladio sub Herode feritur,

Post vitam vita perpetua fruitur.

8. Primus apostolus hic fragili vita spoliatur,

Et sibi pro meritis prima corona datur.

9. Angelus Herodem Jacobi pro morte peremit,

Quem sceleri tanto debita poena premit.

10. Spiritus infelix sub fine tenetur amaro,

Cujus et ante fuit vermibus esca caro.

11. Ulciscente Deo poenas insontis amici

Herodes poena conficitur duplici.

12. At Jacobus gaudet carnali carcere liber,

Quem celebrat mundus, quem colit omnis Iber.

13. Huic in monte Thabor divinae lux speciei,

Sed nunc ad plenum se patefecit ei.

14. A Jacobo laevum dextrumque Johanne rogatus

Nunc dextrum Christus praebet utrique latus.

15. Hic decus est terrae, quam circuit ultima Thetis,

Hoc est Galleciae, proxima terra fretis.

16. Omnibus a populis eadem se gaudet adiri,

Pro meritis sancti jure colenda viri.

17. Qui morbis hominum confert culpisque levamen,

Subveniat nobis ; subcine, cantor, Amen.

6. Prosa sancti Jacobi,

Latinis, Graecis et Ebraicis verbis a domno

papa Galixto abreviata.

la. Gratulemur et laetemur

summa cum laetitia,

2 a. In gloriosi Jacobi

almi praefulgenti

''nizaha,

''3 a. Hic Jacobus Zebedaei,

ahiv mevorah Johannis,

Supra jamah Gallilaeae

a salvatore nicra.

4 a. Jacobus, ysquiros gratia,

dat legis testimonia,

5 a. Messiae incarnatio

Et sub Pilato passio

est apostoli devar quezossa,

6 a. Dei omer magnalia,

Prophetarum praeconia

Adducit in testimonia,

7 a. Tunc ''giiezoloz

''miracula

faciebat

praeclara prodigia ;

1 b. Laetabunda et cemeha

gaudeat Hispania

2 b. Qui hole coelos h''aiom

in coelesti nichtar

''gloria.

3 b. Quo jubente cunctis spretis

fidem almae trinitatis

Velut ''mezaper emuna

praedicat in b ihuza.

''4 b. Christum pandit per saecula

eundo per ''cosmi climata.

''5 b. Et Christi resurrectio,

Mirabilis ascensio

est ejus praedicatio rama.

6 b. Et David vaticinia

Sunt illi concordantia,

Aperte magis hic omnia.

7 b. Hic nazan se

martyrio

sub Herodis

imperio maligno

Setim ruzim rozef

Christi athleta

divina sarhaque gratia.

8 a. Cujus gleba

est translata

a patria

Jerosolymitana

In Galicia optima,

nunc in qua divina

agit miracula.

9 a. Et diversa

sacrificant munera,

10 a. Boanerges

qui nuncupans,

Tonitrui

natus vocaris,

Supplantator

nominans,

A nobis

supplanta vitia.

11 a. O Jacobe,

Christicola,

sis protector amaha,

Summi regis nato

pro athanato,

sed jam laetatur in gloria.

8 b. Sarcophagum

ejus sacrum

aegri petunt

salutemque capiunt.

Cunctaegentes,linguae, tribus,

illuc vunt clamantes:

'' sus eja, ultreja.

''9 b. Confitentes

sua digne vitia.

10 b. Qui vidisti

in Thabor monte

Transformatum

natum in patre,

Fac nos Jesum

perspicere

In poli

leholam gloria.

11b. Ut cum Christo

tecum una

laetemur in saecula.

7. Prosa sancti Jacobi,

crebro cantanda, a domno Willelmo, patriarcha

Jerosolymitano, edita.

1 a. Clemens servulorum

Gemitus tuorum,

Jacobe, juva.

2 a. Gallaecianorum

Dux et Hispanorum,

Jacobe, juva.

3 a. Tu desolatorum

Levamen tuorum,

Jacobe, juva.

4 a. Qui seras captorum

Solvis miserorum,

Jacobe, juva.

5 a. Sis peregrinorum

Salvator tuorum,

Jacobe, juva.

1b. Flos apostolorum,

Decus electorum ;

Jacobe, juva.

2 b. Te clamant cunctorum

Voces saeculorum,

Jacobe, juva.

3 b. Tryphera morborum

Gera infirmorum,

Jacobe, juva.

4 b. Tu solve nostrorum

Vincla peccatorum ;

Jacobe, juva.

5 b. Da regna polorum

Nobis, spes lapsorum,

Jacobe, juva.

6. Ergo laus nostrorum

Deo sit cunctorum;

Jacobe, juva.

8. Conductum sancti Jacobi,

ab antiquo episcopo Boneventino editum.

1. Jacobe sancte, tuum repetito tempore festum,

Fac praeclues coelo colentes,

Invitat claros populum celebrare triumphos.

Fac praeclues coelo colentes.

2. Psallimus, ecce, Deo, grates meritis referendo,

Fac praeclues coelo colentes,

Qui tibi splendifluum concessit scandere coelum.

Fac praeclues coelo colentes.

3. Fortis mortalis contemnens vulnera carnis,

Fac praeclues coelo colentes,

Ut tibi perpetuus vitae succederet usus.

Fac praeclues coelo colentes.

4. Sis memor unde, tui recolunt qui gaudia festi,

Fac praeclues coelo colentes,

Ut factor famulos et serves pastor alumnos.

Fac praeclues coelo colentes.

5. Lector, lege

Et de rege,

Qui regit omne,

Die: Jube, domne.

9. Conductum sancti Jacobi,

a domno Fulberto, Carnotensi episcopo, editum.

1. In hac die

laudes cum gaudio

Demus summi

factoris filio.

Jacobe, apostole

sanctissime,

Nos a malis erue,

piissime,

2. Hic est dies

ceteris dignior,

Orbe fulgens,

multis celebrior.

Jacobe, apostole

sanctissime,

Nos a malis erue,

piissime.

3. Qua Jacobus

scandit ad angelos,

Splendens coelo

pangit Christi melos.

Jacobe, apostole

sanctissime,

Nos a malis erue,

piissime.

4. Zebedaei

natus carissimus

Signa fecit

mundo clarissimus.

Jacobe, apostole

sanctissime,

Nos a malis erue,

piissime.

5. Caecis, claudis

levamen tribuit,

Auxilium

omnibus praebuit.

Jacobe, apostole

sanctissime,

Nos a malis erue,

piissime.

6. De ultimo

ergo judicio

Perducat nos

in coeli solio.

Jacobe, apostole

sanctissime,

Nos a malis erue,

piissime.

7. Lector, lege

Et de rege,

Qui regit omne,

Die: Jube, Domne.

10. Conductum sancti Jacobi,

a magistro Roberto, cardinali Romano, editum.

1. Resonet nostra Domino caterva

Corde jucundo,

Jacobi festa celebret devota

Corpore mundo.

2. Fecit hic signa, miracula digna,

Mitis ut agnus,

Lux fuit caecis baculusque claudis

Jacobus magnus.

3. Fulget in coelo signis et in mundo

Nunc sine meta,

Gallaecianis resplendet in signis

Felix athleta.

4. Hic conservator, Hispaniae tutor,

Ingens, praeclarus,

Hic protegat nos, ne deglutiat nos

Orcus amarus.

5. Lector, lege

Et de rege,

Qui regit omne,

Die: Jube, Domne.

11. Conductum sancti Jacobi,

a sancto Fortunato, Pictaviensi episcopo, editum,

1. Salve, festa dies, veneranda per omnia fies,

Qua coelos subiit Jacobus, ut meruit.

Gaudeamus.

2. Hic decus est terrae, quam terminat ultima Thile,

Hoc satis est regnum .Galleciis habile.

Gaudeamus.

3. Qui dat mundanis miracula plurima terris,

Unde magis populis unicus exstat amor.

Gaudeamus.

4. Qui velut alta Pharus lumen protendit ad Indos,

Quem Hispanus, Maurus, Persa, Britannus amat.

Gaudeamus.

5. Hunc oriens, occasus habet, hunc Africa et arctos,

Laudibus in cujus militat omne decus.

Gaudeamus.

6. Quique per oceani discurrit marginis undas,

Et virtus pergit, quo pede nemo valet.

Gaudeamus.

12. Farsa Oflicii Missae

sancti Jacobi, a domno Fulberto, Carnotensi episcopo,

illustri viro, edita, in utroque festo ejusdem apostoli

cantanda, quibus placebit.

Cantores , ''inter quos sit praesul aut presbyter infulis vestitus,

dieant hoc:''

Ecce, adest nunc Jacobus,

Qui, extollendus laudibus,

Cujus nos festa colimus

Quemque devotis mentibus

Officiis attollimus,

Quem colit omnis populus.

Alii cantores respondeant:

Qualis est iste Jacobus,

Nobis narrate omnibus,

Quem vos tenetis nexibus

Et honoratis vocibus,

Ut veneremur carius,

Eum amemus mentibus

Et laudemus attentius

Et perquiramus precibus.

Alii respondeant:

Hic est revera Jacobus,

Quem amat valde Dominus,

Christi miles emeritus

Et signifer egregius,

Militia probissimus,

Gallaeciae apostolus,

Peregrinus notissimus

Et honore dignissimus,

In gloria magnificus,

Miraculis mirificus,

Quem cunctus petit populus,

Domesticus et barbarus.

Alii dicant:

Alleluja in gloria,

Sit Deo laus per omnia,

Gratuletur ecclesia

Tanto patrono fiorida,

Laetetur coeli curia,

Polus, tellus et maria,

Laetare nostra turmula,

Die Deo laudum carmina.

Introitus.

Jesus vocavit Jacobum Zebedaei et Johannem, fratrem Jacobi,

et imposuit eis nomina Boanerges, quod est filii tonitrui.

Reges terrae et omnes populi, principes et omnes judices terrae,

juvenes et virgines senes cum junioribus laudent nomen Domini.

Jesus vocavit Jacobum Zebedaei et Johannem, fratrem Jacobi.

Quia bonum est et jucundum, habitare fratres in unum.

Et imposuit eis nomina Boanerges.

Quoniam tonitruum de nube terrificum in monte Thabor audi-

erunt: Hic est filius meus dilectus.

Quod est filii tonitrui.

Coeli enarrant gloriam Dei et terra, mare et omnia reptilia in

eis, quoniam Dominus.

Jesus vocavit Jacobum Zebedaei et Johannem, fratrem Jacobi.

Ut mitteret eos praedicare regnum Dei.

Et imposuit eis nomina Boanerges.

Quoniam unus e coelestibus intonuit: in principio erat verbum.

Quod est filii tonitrui.

Gloria patri et filio et spiritui sancto, sicut erat in principio et

nunc et semper et in saecula saeculorum. Amen.

Omnes gentes plaudant manibus, jubilent Deo in voce exsul-

tationis, quoniam Dominus excelsus terribilis, rex magnus.

Jesus vocavit Jacobum Zebedaei et Johannem, fratrem Jacobi,

et imposuit eis nomina Boanerges, quod est filii tonitrui.

Kyrie.

Fulbertus episcopus de sancto Jacobo.

Rex immense, pater pie,

eleison,

Kyrie, eleison,

Palmo cuncta qui concludis,

eleison,

Kyrie, eleison,

Sother, theos athanatos,

eleison,

Kyrie, eleison.

Christe, fili patris summi,

eleison,

Christe, eleison,

Qui de coelis descendisti,

eleison,

Christe, eleison,

Tnum plasma redemisti,

eleison,

Christe, eleison.

Consolator, dulcis amor,

eleison,

Kyrie, eleison,

Qui Jacobum illustrasti,

eleison,

Kyrie, eleison,

Cujus prece nobis parce,

eleison,

Kyrie, eleison.

Gloria.

Gloria in excelsis Deo et in terra pax hominibus bonae volun-

tatis ; laudamus te, benedicimus te, adoramus te, glorificamus te.

Gratias agimus tibi propter magnam gloriam tuam, Domine Deus,

rex coelestis, Deus pater omnipotens, Domine fili unigenite, Jesu

Christe, Domine Deus, agnus Dei, filius patris. Qui tollis peccata

mundi, miserere nobis ; qui tollis peccata mundi, suscipe deprecationem

nostram ; qui sedes ad dexteram patris, miserere nobis. Quoniam tu

solus sanctus, tu solus Dominus, tu solus altissimus, Jesu Christe.

Versus Fulberti, episcopi Carnotensis, de sancto

J acobo.

Bini cantores dicant:

Qui vocasti super mare

Jacobum Gallilaeae,

Quique illum elegisti

Apostolica vice,

Qui solarem tuum vultum

Monstrasti ei in monte,

Qui vocasti Boanerges

illum cum ejus fratre,

Qui Herodem peremisti

vindex pro ejus nece,

Qui ditasti ejus gleba

populum Galaeciae,

Qui cum patre regnas semper

tibi sit laus, rex pie,

cum sancto spiritu in gloria Dei patris. Amen.

Epistola.

Farsa Lectionis de Missa sancti Jacobi, a domno Fulberto,

Carnotensi episcopo, illustri viro, edita.

Lector et Cantor simul jubilent:

Cantemus Domino

cantica gloriae,

Beati Jacobi

haec festa hodie

Colentes praemiis

coelicae gratiae.

Ut praesens lectio

divina docuit,

Herodis gladium

compati voluit,

Hinc coelum Jacobus

ingredi meruit.

Lector: Lectio libri ecclesiasticae historiae, in qua

Jacobi lucide

narrantur

ovanter proelia,

De Herode superbo,

quem ipse triumphavit,

Pulchre minas illius

perimens teterrimas.

Misit, inquit, Herodes rex manus suas, ut affligeret aliquos de

ecclesia, et interfecit Jacobum, fratrem Johannis, gladio.

Cantor: Ad sui damni cumulum

Jacobum, Dei famulum,

Vera docentem populum,

Decollavit apostolum.

Lector: De hoc autem Jacobo Clemens Alexandrinus etiam

historiam dignam memoria in septimo dispositionum suarum libro

scribit,

Oantor: Et in memoria aetera erit justus,

Lector: Perlatam ad se usque ex traditione majorum.

Cantor: Ut cognoscat generatio altera.

Lector: Quoniam quidem, inquit, et is, qui obtulerat Jacobum

judici ad martyrium, motus poenitentia,

Cantor: Viso aegroti miraculo

Josias extraxit funem

De collo apostoli.

Lector: Etiam ipse confessus est, se esse Christianum.

Cantor: Et confessus est et non negavit Christum Dominum.

Lector: Ducti sunt, inquit, ambo pariter ad supplicium,

Cantor: Ut mererentur accipere coronam gloriae.

Lector: Et cum ducerentur in via, rogavit Jacobum, dare sibi

remissionem,

Cantor: Sanctorum communionem, remissionem peccatorum.

Lector: At ille parumper deliberans

Cantor: Baptizavit eum Jacobus in patris et filii et sancti

spiritus clementia.

Lector: Pax tibi, inquit,

Cantor: Pacem pius consolator tibi praestet.

Lector: Et osculatus est eum.

Cantor: O admiranda divini amoris basia!

Lecor: Et ita ambo capite plexi sunt.

Cantor: Et ideo coronas triumphales meruerunt.

Letur: Sed tunc, inquit ut scriptura divina, videns Herodes,

quia de Jacobi morte gratum esset Hebraeis,

Cantor: Qui cum male fecerunt, exsultant in rebus pessimis,

Lector: Addidit adhuc, et Petrum conjecit in carcerem,

Cantor: Tradensque quatuor quaternionibus militum custodiendum,

Ledor: Sine dubio etiam ipsum punire volens, nisi divinum

adfuisset auxilium,

Cantor: Quo angelus ei nocte adsistens, et lumen refulsit in

habitaculo carceris.

Ledor: Mirabiliter eum vinculorum nexibus solvit.

Cantor: Et ceciderunt catenae de manibus ejus.

Lector: Et ad ministerium praedicationis ut liberum jussit. Et

cum Petro quidem haec gesta sunt. Regis vero facinus in apostolis

perpetratum dilationem non patitur ultionis, sed continuo vindex adest

divina dextera.

Cantor: Quia delictum sine ultione non deserit Dominus.

Ledor: Sicut historia in apostolorum actibus conscripta nos

edocet. Cum, inquit, Caesaream descendisset Herodes et in die

solemni praeclara veste regia indutus pro tribunali consedisset ac de

sublimi concionaretur ad populum,

Cantor: O caecum divitem, juxta est dies perditionis ejus, et

adesse festinant tempora !

Ledor: Cumque populus adclamaret ei: Dei voces non hominis,

statim, inquit, percussit eum angelus Domini, eo quod non dedisset

gloriam Deo.

Cantor: A planta pedis usque ad verticem non est in eo sanitas.

Lector: Et scatens vermibus exspiravit.

Cantor: Qui quasi putredo consumitur et quasi vestimentum,

quod comeditur a tinea.

Ledor: Laus Deo sit et gloria,

Cantor: Amen,

Lector: Pax, decus et victoria,

Cantor: Amen,

Lector: Qui Herodem ad tartara,

Cantor: Amen,

Lector: Sua misit nequitia,

Cantor: Amen,

Lector: Et Jacobum sedilia,

Cantor: Amen,

Lector: Transvexit ad coelestia,

Cantor: Amen,

Lector: Cum quo et nos siderea

Cantor: Amen,

Lector: Perfruamur laetitia,

Cantor: Amen.

Sanctus.

Lector: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deus Sabaoth. Pleni

sunt coeli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis. Benedictus,

qui venit in nomiue Domini.

Cantores: Hosanna,

salvivifica

tuum plasma,

qui creasti potens omnia,

Choras: Amen.

Cantores: Temet laus,

honor decet

et gloria,

rex aeterne, in saecula,

Chorus: Amen.

Cantores: Qui de patris

gremio genitus

advenisti summus,

Chorus : Amen.

Cantores: Redimere

perditum hominem

sanguine proprio.

Chorus: Amen.

Cantores: Quem deceperat

lucifer

nequam, calidissima

fraude, serpentino

conjugis dente,

Chorvs: Amen,

Cantores: Quem expulerat

propere

hoc iunexo crimine

paradisi lumine

atque limite,

Chorus: Amen,

Cantores: Nunc dignare salvare,

Chorus: Hosanna,

Cantores: Jesu Christe superne,

Chorus: Hosanna,

Cantores: In excelsis.

Agnus Fulberti, Carnotensis episcopi.

Cantores: Agnus Dei,

Chorus: Qui tollis peccata mundi,

Cantores: Qui pius ac mitis es, clemens atque suavis

Chorus: Miserere nobis,

Cavtores: Agnus Dei,

Chorus: Qui tollis peccata mundi,

Cantores: Angelicus panis, sanctorum vita perennis,

Chorus: Miserere nobis.

Cantores: Agnus Dei,

Chorus: Qui tollis peccata mundi,

Cantores: Culpas indulge, virtutum munera praebe,

Chorus: Dona nobis pacem.

Benedicamus sancti Jacobi, a quodam doctore

Grallaeciano editum.

Regi perennis gloriae

Sit canticum laetitiae,

Qui triumphum victoriae

Jacobo dedit hodie.

Decoravit Hispaniam

Apostolus provinciam

Illamque gentem impiam

Christi fecit ecclesiam.

Tandem pro Dei filio

Sub Herodis imperio

Se obtulit martyrio s

Benedicamus Domino.

Nam Herodis insania

Furens in Christi moenia

Stimulante superbia

Ejus odit collegia.

Ad sui damni cumulum

Jacobum Dei, famulum,

Vera docentem populum,

Decollavit apostolum.

Sic manus regis impias

Superavit et furias,

Quia sedes aethereas

Ascendit, Deo gratias.

13. Ato, episcopus Trecensis,

1. Nostra phalanx plaudat laeta

Hac in die, qua athleta

Christi gaudet sine meta

Jacobus in gloria

Angelorum curia.

2. Quem Herodes decollavit,

Et idcirco coronavit

Illum Christus et ditavit

In coelesti patria

Angelorum curia.

3. Cujus corpus tumulatur

Et a multis visitatur

Et per illud eis datur

Salus in Gallaecia

Angelorum curia.

4. Ergo festum celebrantes,

Ejus melos decantantes,

Persolvamus venerantes

Dulces laudes Domino

Angelorum curia.

14. Magister Albertus Parisiensis.

1. Congaudeant catholici,

Laetentur cives coelici

Die ista.

2. Clerus pulchris carminibus

Studeat atque cantibus

Die ista.

3. Haec est dies laudabilis,

Divina luce nobilis,

Die ista.

4. Qua Jacobus palatia

Ascendit ad coelestia,

Die ista.

5. Vincens Herodis gladium

Accepit vitae bravium

Die ista.

6. Ergo carenti termino

Benedicamus Domino

Die ista.

7. Magno patri familias

Solvamus laudis gratias

Die ista.

15. Magister Goslonus, episcopus Snessionensis.

1. Gratulantes celebremus festum

Diem, luce divina honestum.

2. Hic est dies Jacobi insignis,

Illustrata signis ejus dignis.

3. Quem precamur, ducat ut ad caelos

Decantantes ejus Christo melos.

4. Suscipiens gratiam de caelis

Benedicat ergo plebs fidelis

Domino.

16. Magister Albericus, archiepiscopus Bituricensis.

1. Ad superni regis decus,

qui continet omnia,

Celebremus lacti tua,

Jacobe, solemnia.

2. Secus litus Gallilaeac

contempsisti propria,

Sequens Christum praedicasti

ipsius imperia.

3. Tu petisti juxta Christum

tunc sedere nescius,

Sed nunc sedes in cohorte

duodena altius.

4. Protoraartyr duodenus

fuisti in patria,

Primam sedem duodenam

possidens in gloria.

5. Fac nos ergo interesse

polo absque termino,

Ut mens nostra regi regum

benedicat Domino.

17. Magister Airardus Viciliacensis.

1. Annua gaudia,

Jacobe, debita

Sunt tibi danda,

Organa dulcia

Convenientia

Sunt resonanda.

2. Et tua coelica

Facta perennia

Sunt reseranda,

Organa dulcia

Convenientia

Sunt tibi danda.

3. Haec quoque splendida

Saecla per omnia

Sunt memoranda,

Organa dulcia

Convenientia

Sunt tibi danda.

4. Tam pia, tam bona,

Tam rata dogmata

Sunt imitanda,

Organa dulcia

Convenientia

Sunt tibi danda.

5. Haec sacra commoda,

Florida, fulgida

Sunt adamanda,

Organa dulcia

Convenientia

Sunt tibi danda.

18. Magister Johannes Legalis.

1. Vox nostra intonet,

Jacobi resonet

Laudes creatori.

2. Clerus cum organo

Et plebs cum tympano

Cantet redemptori.

3. Carmine debito

Psallat paraclito,

Id est solatori.

4. Hoc omnes termino

Laudes in cantico

Dicamus Domino.

19. Item Ato prosa.

1 a. Portum in ultimo

Da nobis judicio,

2 a. Et cum ejus nato,

Qui est sine termino,

3 a. Expulsi a taetro

Tartareo puteo

4 a. Purgati vitio,

Positi gaudio

1b. Ita ut cum Deo

Carenti principio

2 b. Et eum paraclito

Ab utroque edito

3 b. Angelorum choro

Conjuncti sanctissimo

4 b. Cum vitae praemio

Te duce, patrono

5. Intremus cum pio

Paradisi voto

Hortum.