142. In ss. Iuliani et Basilissae.

1. Iam passionis inchoandae gloriam

Fides beati Iuliani provocat,

Quam Marcianus nuntiatam non ferens

Omnes fideles martyrum sacrichoros

Flammis peruri per satellem praecipit.

2. Ast Iulianum, quem rebellem pertulit,

Iubet suspendi, verberari fustibus,

Sed unus ex his caesor ausu pestifer

Sacrata diris membra tundens ictibus

Carens ocelli ultus est mox lumine.

3. Quem Iulianus carne, corde illuminans

Christo futuram praeparavit martyrem,

Ast ipse tractus per plateas ducitur

Torquendus omni saevitatum pondere

Poenisque duris vulnerandus acriter.

4. Iam turbulenta praesidalis optio

Sanctum cruentis vinxerat doloribus,

Et ecce, tractus martyr ad locum venit,

Quo dulce pignus educatur praesidis,

Celso vocatus Celsius vocabulo.

5. Qui visionis glorioso lumine

Christi fidelem comminus mox intuens

Fixosque vultus dirigens in martyrem

Stupet polorum legiones candidas

Blandis beatum consolari affatibus.

6. Hoc rursus idem cernit aucta gloria

Caputque supra martyris coronulam

Gemmis coruscam ponderantes auream,

Trium virorum aureolis vultibus

Melos supernum concrepabant suavius.

7. Talique visu ipse quippe cantica,

Quae harmonia concinebat suavior,

Miratus idem vestibus depositis

Cursu petivit martyrem Dei celer

Se christianum corde et ore profitens.

8. Subtractus exhinc martyris vestigia

Calore Christi iam sacer deosculat,

Plagas relambit, sacra lingit vulnera,

Se Iuliani profitetur asseclam

Nomen parentum vel honorem abnegans.

9. Mox nuntiorum contabescunt taedio

Mater paterque, hinc dolore tabidi,

Funebre factum non ferentes filii

Clamore terras luctuoso complerint,

Plangunt gemuntque, consolari nequeunt.

10. Sed, ecce, rursus praesidis fremens furor

Prolem iubendo disgregari a martyre

Frustratur actu iussionis immode

Videns, quod ista quisque vellet perfici,

Contractu vultus baiularet brachia.

11. Hinc noxiali claudit ambos carcere,

Quo furva essent tota, caeca et foetida ;

Sed sidus illic lucis almae splenduit

Et luminoso nectar addit carceri,

Locusque horrens fit beatis clarior.

12. Quod rite factum pertremiscunt milites

Et lumen huius contuentes gratiae

Conversa Christo corda votis offerunt,

Sternuntur almis martyris vestigiis,

Christum honorant, nomen eius praedicant.

13. His convocatis ad fidem custodibus,

Bis dena quorum conflagrarunt pectora,

Septem fideles stirpe clara proditi,

Quos sacra Christo vinxerat germanitas,

Claro utebantur hi magistro Antonio.

14. Ductore tali praeeunte angelo

Petunt ovantes claustra dira carceris,

Quibus beati consedebant martyres,

Statimque florens Celsius vel milites

Baptisma Christi consequuntur candidum.

15. Hinc agmen unum christiani dogmatis

Facti magistro Iuliano, Antonio

Uno tenentur mancipandi vinculo,

Unius acti carceris custodia

Finire vitam cum triumpho exaestuant.

16. Fides probata Iuliani martyris

Probanda signis rursus et virtutibus:

Corpus sepulcro mancipandum suscitat

Plebe obstupente vel tremente insignia,

Terrenna vincens vincit et mox tartara.

17. Sed, ecce, surgens, voce clamans intonat

Accepta esse vota Christo martyris,

Cuius precatus glorioso munere

Infernus omnis contremiscens palluit

Vivum reportans, quem tenebat mortuum.

18. Truces ministros inferorum viderat,

Quorum ducatu pronior per tartara

Deductus ipse hinc abysso haeserat,

Hinc sorte mortis liberatus exiens

Christum fatetur, Iuliano nectitur.

19. Qui consecutus gratiam baptismatis

Athleta Christi fortis idem factus est,

Fide novatus, caritate fervidus,

Ex sacramento dictus Anastasius,

Agonis arce cum beatis utitur.

20. Aurora fulgens iam diem reduxerat,

Parata poena nuntiatur praesidi;

Cupae minaces iam repletae sulphure,

Picisque stuppae copia, bituminum,

Suscepta membra non perurunt martyrum.

21. Flammis cremandi martyres depositi

Astante vulgo plebis et frequentia

Probantur igne mox ut aurum fulgidum,

Clamore uno concrepantes singuli

Melos ab igne carminis Davidiei.

22. Consumptus ignis gloriosos martyres

Ostendit aucta dignitatis gloria,

Tantumque rei comprobans miraculum,

Praeses quod ante Marcianus sponderat,

Matrem beato tradit idem Celsio.

23. Haec commorata piomptior cum filio

Gratos odorum nare fructus excipit;

Hinc suavitatis iam refecta nectare

Oblivionem mox dolorum sustinet,

Confessa Christum laeta corde et corpore.

24. Quae tincta fontis sacrosancti gurgite

Et prole nata usa patre filio,

Calore fervens Christiani nominis

Se persequentes caecitate percutit

Torumque casta coniugale abnuit.

25. Tunc Marcianus hoc suorum funere

Percussus astans excipit vulnus novum;

Nam voce clara imprecatu martyrum

Submersa templi pulchritudo deperit,

Templumque ipsum terrae hiatus (ab)sorbuit.

26. Abhinc atrox iam praesidis minax furor

Sanctis crematis et peremptis ceteris

Mox Iuliano et beato Celsio

Cutem revulsit gloriosi verticis,

Quos et ferarum mox subegit morsibus.

27. Hinc iam theatro intromissi martyres,

Cum noxiali perditorum agmine

Mixti, mucronis enecantur verbere;

Sed candidato adprobantur sanguine

Munus piorum, massa rubra corporum.

28. Nam quisque supra corporis sui thecam

Apparuere christiano coetui

In virginali dedicato stigmate,

Quorum cruorem late respersum probat

Haec ipsa terra, quo perire nesciat.

29. Horum beata iam sepulta corpora

Fundunt perennem de sepulcris gurgitem,

Ex cuius undis fons sacratus gratiae

Impletur amplis cursibus lymphaticis,

Quibus stupenda prodeunt miracula.

30. Illic sacrato functionis tempore

Natalis horum baptizandi confluunt,

Decem leprosi mox salutem perferunt,

Hinc vox tremenda de supernis intonat:

Fides meretur Iuliani haec omnia.

31. Iamiam, beate martyr, audi supplices,

Iam, Iuliane, confoveto servulos

Et advocatus martyrum consortio

Fave redemptis, languidis iam subveni,

Adversa pellens et secunda impertiens.

32. Tui sequaces adprobati saeculum

Discamus omnes moribus contemnere,

Iram domare, fluxa carnis spernere,

Nullo tenacis blandimento corporis

Usi polorum perfruamur gaudiis.

33. Nullis gravati criminum contagiis

Semper supernis concrememur ignibus, .

Semper superna caritate fervidi

Compunctionis innovemur munere,

Christum sequentes praestolemur iudicem.

34. Dies ut illa cum tremenda venerit,

Mundumque terror iudicantis presserit,

Sponsore sacro te patrono vernulo

Dextram tenentes evadamus tartara,

Regno potiti vestiamur gloria,

35. Sit trinitati sempiterna gloria

Honorque summus et potestas inclita,

Quae trinitas, pater patrisque filius

Cum spiritu, unus Deus substantia,

Per cuncta regnat saeculorum saecula.