Philastrius of Brescia, Liber De Haeresibus

Patrologiae Cursus Completus

Elenchus Operum Quae In Hoc Volumine Continentur.

Prolegomena Ad Evangelium Eusebii Vercellensis

Epistola Dedicatoria Ad Joannem V, Lusitaniae Regem.

Epistola Philippi Garbelli Ad Blanchinum. De codice Brixiano.

Dissertatio Joan. Martianay In Versionem Italicam Evangelii Secundum Matthaeum, Descripti Ex Codd. Corbeiensi Et San-Germanensi In Hac Editione Ad Inf

Prooemium.

Caput Primum. De Antiqua Vulgata Et Italica Versione Divinarum Scripturarum.

Caput II. De Capitulis Praefixis Ante Sacrum Contextum Evangelii.

Caput III. De Utilitate Editionis Antiquae Vulgatae, Et De Vetustate Ac Praestantia Nostrorum Mss. Codicum.

Epistola Ruggerii Novariensis, Cathedralis Eusebianae Canonici, Ad Blanchinum Veronensem. Codicis Evangeliorum Vercellensis descriptio.

Blanchini Veronensis De Codice Vercellensi Judicium.

Epistola Blanchini Ad Joseph, S. R. I. Comitem De Thun Et Hohestein, Episcopum Gurcensem.

Epistola Blanchini Ad Musellium.

Eusebii Vercellensis Evangelium Cum Variis Versionis Italicae Exemplaribus Collatum.

Incipit Evangelium Secundum Matthaeum.

Evangelium Secundum Matthaeum Explicit. — Incipit Secundum Johannen.

Evangelium Secundum Matthaeum Explicit. — Incipit Secundum Johannen.

Codex Corbeiensis.

Codex Brixianus.

Incipit Evangelium Secundum Johannem.

Codex Corbeiensis signatus, n º CXCV

Eusebii Vercellensis Evangelium Cum Variis Codicibus Versionis Italicae Collatum. Pars secunda.

Incipit Argumentum.

Incipit Evangelium Secundum Lucam.

Lectiones Codicis Vindebonensis Abeuntes Ab Editione Vulgata.

Incipit Evangelium Secundum Marcum.

Lectiones Codicis Vindebonensis Abeuntes Ab Editione Vulgata.

Appendix Ad Evangelium Eusebii Vercellensis.

Monitum Editoris.

Epistola Blanchini. Comparantur variantes quaedam lectiones Evangelistarum

Epistola Blanchini Altera. Illustrantur Evangeliarii Brixiani Insigniores Lectiones.

Epistola Blanchini Altera. Describitur Codex Ms. Graeco-Latinus Evangeliorum Et Actorum, In Bibliotheca Cantabrigiensi Asservatus.

Epistola Theodori Bezae. Inclytae modisque omnibus celebratissimae Academiae Cantabrigiensi, etc.

Nota Manu Theodori Bezae Codici Inscripta.

Concordantes Lectiones Evangeliarii Quadruplicis Cum Textu Graeco, In Locis Abeuntibus Ab Editione Vulgata.

Concordantes Lectiones. Evangeliarii Quadruplicis Cum Decem Graecis Codicibus Mss. Romae Asservatis.

Concordantes Lectiones Evangeliarii Codicis Veronensis Cum Versionibus Syriaca, Arabica, Persica Et Aethiopica In Locis Abeuntibus Ab Editione Vulgata

Testimonia Veteris Testamenti A Christo, Apostolis, Et Evangelistis Allegata In Quatuor Sanctis Evangeliis. Exhibentur In Hoc Indiculo Juxta Hebraicam

Sancti Eusebii Vercellensis Episcopi Et Martyris Epistolae. Ex Galland. Bibl.

Epistola Prima. Ad Constantium Imperatorem. Acceptis litteris ad synodum convocatoriis, Imperatorem certiorem facit S. Praeses se properare Mediolanum

Epistola II. Ad Presbyteros Et Plebem Italiae. Gregi suo gratulatus S. Pastor de fide ejus, hortatur ad pergendam viam salutis.

Exemplar Libelli Facti Ad Patrophilum Cum Suis.

Epistola III. Ad Gregorium Episcopum Spanensem. Gratulatur Eusebius Gregorio quod restitisset Osio et plurimis cadentibus Arimino in communicatione Va

Sancti Eusebii Vercellensis Episcopi Et Martyris De Trinitate Confessio Ex Anecdotis Sacris Eugenii De Levis.

Monitum.

Disquisitio Praevia De Eusebii Vercellensis Fidei Expositione, Seu De Auctore Hujus Symboli.

De S. Trinitate Confessio.

Eusebianorum Operum Editionis Complementum, In Quo De Auctoris Vita Et Scriptis Notanda Quaedam Exponuntur.

I. De Eusebii Vercellensis vita et scriptis, ex Gallandio.

II. De ejusdem scriptis, et horum editionibus, ex Schaenemanno.

Anno Domini CCCLIII-CCCL. J. Firmicus Maternus.

Monitum.

Prolegomena.

Julii Firmici Materni V. C. De Errore Profanarum Religionum.

Proemium.

Caput Primum. Elementa ponit esse principia rerum cum vero haec diversa sint et potestate contraria, eorum nullum esse summum numen (licet de igne ta

Caput II. Aquae cultum apud Aegyptios refutat.

Caput III. Terrae cultum apud Phryges refutat.

Caput IV. Item Aeris apud Assyrios et Africanos populos nonnullos.

Caput V. Item Ignis apud Persas. Horum mysteria fabulasque detegit, lascivos tristesque ritus detestatur, admixtis saepe e sacris Christianorum cohort

Caput VI. Ab Elementorum cultu ad alias superstitiones transit earumque secreta pandit et primo quidem duorum Liberorum, Cretensis quippe ac Thebani,

Caput VII. Liberae vel Proserpinae historiam exponit, et Liberum pro sole, Liberam pro luna coli asserit.

Caput VIII. Continet maximam partem prosopopoeiam qua sol divinum, quem homines ipsi exhibebant, cultum oratione ad eos habita refutare atque detestar

Caput IX. Luctum de morte Adonidis a Marte in aprum converso percussi perstringit, et narrationem Evangelicam de ejecto daemonio paucis commemorat.

Caput X. Flagitia in cultu Veneris Paphiae explodit.

Caput XI. Item flagitia Jovis Sabazii.

Caput XII. Item et Corybantum flagitia foedosque ritus.

Caput XIII. Narrationibus de Deorum facinoribus quaevis flagitia hominibus commendari, et nomina hominibus inferiora atque deteriora pingi docet.

Caput XIV. Serapidem, ejus nomen et sacra e Josephi patriarchae historia fictum esse contendit et daemones in simulacris ex assiduis sacrificiis coll

Caput XV. De Penatibus agit, quorum nomen ex Penu derivat, et de Vesta, domestico tantummodo igne rebus igitur hominibus gratis utilibusque, quas deo

Caput XVI. Palladii originem exponit, ejusque numine neque Trojam, neque Romam, ab incendio tutam fuisse, nec ejus cultores in posterum tutos futuros.

Caput XVII. De quinque Minervis agit. Quintae Pallantis filiae, Palladium dedicatum fuisse, cujus ut concremetur imago, deleanturque templa, hortatur,

Caput XVIII. Etymologias, sive origines nominum, quae diis attribuebantur, exponit. Symbola deinde et signa cultus deorum explanat, multis simul, ubi

Caput XIX. 1. In Eleusinio: Ἐκ τυμπάνου βέβρωκα, etc., ubi multa habet de pane coelesti, fortassis eucharistico.

Caput XX. 2. In Mithriaco forte: Χαῖρε, νύμφιε· χαῖρε, νέον φῶς: qua occasione de Christo sponso mundique luce multa habet.

Caput XXI. 3. In alio, certe Mithriaco, Θεὸς ἐκ Πέτρας· ubi multa congerit ex sacris Scripturis de Christo lapide.

Caput XXII. 4. In Bacchico: Ἐλιλικερος δέμορφοι rectius, quod de diabolo dracone intelligit, cujus cornua ad crucem Christi trahit.

Caput XXIII. 5. In Isiacis, de redivivo Osiride: Θαρρεῖτε, μυσται· ubi occasione unguenti quo fauces mystarum deliniebantur, de venenato unguento diab

Caput XXIV. De unguento loquitur quod Pater Filio tradidit, Filiusque credentibus largitur.

Caput XXV. Excursu facto de misero hocce profanorum hominum errore graviter monet, et regnum Christo datum hac unctione indicari docet, multis Scriptu

Caput XXVI. Breviter Ecclesiae de Christo cum Adamo comparato dogma exponit quidquid Adamus perdidisset, eum, e Maria Virgine natum, invenisse. Redit

Caput XXVII. Ultimum Mithriacorum initiorum symbolum, Ταῦρος δράκοντος, καὶ δρακων ταὐρου πατὴρ, exponit. Serpentis meminit, Protoplastorum seductoris

Caput XXVIII. Draconem fictorum numinum auctorem dicit, sacrorumque suorum per lignum instaurationem semper curasse. Ligni hinc in sacris idolorum abu

Caput XXIX. Sententias colligit ex sacro Codice quae vanitatem idolorum testantur, de prospero et florente R. P. statu iis regnantibus deque maxime in

Caput XXX. Denique divinum de idololatris exstirpandis mandatum (Deut. XIII) imperatoribus inculpat, cui si morem gerant, et prosperum iis eventum et

Sanctus Philastrius, Brixiae Episcopus.

Epistola Dedicatoria Prima .

Epistola Dedicatoria II.

Pauli Galeardi Ad Librum S. Philastrii De Haeresibus Praefatio.

Concilium Aquileiense , Tempore Damasi Papae I Celebratum. Episcopi qui huic Concilio interfuerunt.

Saeculo XVI.

Saeculo XVII.

Saeculo XVIII.

Joan. Alberti Fabricii Ad Librum S. Philastrii De Haeresibus Praefatio Anno 1721 Editioni Hamburgensi Praemissa.

Epistola Joannis Raverdy, Variantes Lectiones Codicis Ms. Sangermanensis Em. Card. Quirino Transmittentis.

Epistola Hermanni Samuelis Notas Posthumas J. A. Fabricii Ad Philastrium Reimaro Transmittentis.

Selecta Veterum Testimonia De S. Philastrio.

Nonnullorum Philastrii Locorum Censura

Sancti Philastrii Episcopi Brixiani Liber De Haeresibus.

Catalogus Eorum Qui Ante Adventum Christi Haereseos Arguuntur.

XI. Ranarum Cultores.

XII. Musoritae.

XIII. Muscaccaronitae.

XIV. Troglodytae.

XV. Haeresis De Fortuna Coeli.

XVI. Baalitae.

XVII. Astaritae.

XVIII. Haeresis De Idolo Moloch Et Remphan.

XIX. Haeresis De Ara Tophet.

XX. Puteoritae.

XXI. Haeresis Ob Aeneum Serpentem.

XXII. Haeresis Subterraneis In Locis Ad Omnem Turpitudinem Apta.

XXIII. Haeresis Mulierum Cum Thamus Simulacro.

XXIV. Belitae.

XXV. Haeresis Cum Baal Idolo.

XXVI. De Pythonissa Muliere, Haeresis Superstitiosa.

XXVII. De Astar Et Astaroth Simulacris, Haeresis.

XXVIII. Herodiani.

Catalogus Eorum Qui Post Christi Passionem Haereseos Arguuntur.

XXXIII. Nicolaus Antiochenus.

XXXIV. Haeresis Ab Juda Traditore.

LI. Haeresis De Patris Et Filii Substantia.

LII. De Melchisedech.

LIII. Noetiani.

LIV. Sabellius.

LV. Seleuci Et Hermiae Haeresis De Deo Corporeo.

LVI. Proclianitae.

LVII. Floriani, Sive Carpocratiani.

LVIII. De Paschatis Festo Haeresis.

LIX. Chilionetitae.

LX. Haeresis Evangelium Joannis Et Apocalypsin Ipsius Rejiciens.

LXI. Manichaei.

LXII. Patriciani.

LXIII. Symmachiani.

LXIV. Paulus Samosatenus.

LXIX. Haeresis Animam Veram Christum Non Habuisse.

LXX. Tropitae.

LXXI. Haeresis De Passione Christi.

LXXVI. Passalorinchitarum Haeresis.

LXXVII. Aquarii.

LXXVIII. Haeresis De Prophetis.

LXXIX. Colluthiani.

LXXX. De Mundo Haeresis.

LXXXI. Excalceati.

LXXXII. Novatiani.

LXXXIII. Montanistae.

LXXXIV. Abstinentes.

LXXXV. Circuitores.

LXXXVI. Haeresis De Cibo Et Spiritu Sancto.

LXXXVII. Haeresis Alia De Paschate.

LXXXVIII. Apocryphi.

LXXXIX. Haeresis Quorumdam De Epistola Pauli Ad Hebraeos.

XC. Melitiani.

XCI. Rhetorii.

XCII. De Divinitate Christi Haeresis.

XCIII. Haeresis Triformem Deum Faciens.

XCIV. De Coelorum Diversitate.

XCV. Haeresis Terram Beatitudinis Ignorans Ac Reprobans.

XCVI. Haeresis Aquam A Deo Factam Esse Negans.

XCVII. Haeresis De Imagine Dei In Corpore Humano.

XCVIII. Haeresis De Anima Hominis Inspirata.

XCIX. Haeresis De Anima Et Intellectu Hominis.

C. Gnosticorum Et Manichaeorum Haeresis De Serpentibus Et A Vibus.

CI. De Falsis Prophetis Haeresis Deo Omnia Mala Ascribens.

CII. De Terrae Motu Haeresis.

CIII. Haeresis Hermis Trismegisti De Pecoribus Et Sideribus.

CIV. De Variis Linguis Haeresis.

CV. Haeresis De Nomine Linguae.

CVI. Haeresis De Annis Christi Et Tempore Dubitans.

CVII.

CVIII. De Gigantibus Tempore Noe.

CIX. Haeresis Deo Tribuens Paganitatem Et Omnia Facinora.

CX. Haeresis De Christianis Tempore Ultimo Verbo Dei Credentibus.

CXI. De Corpore Et Anima Hominis Haeresis Nocentissima.

CXII. De Annorum Mundi Incertitudine Haeresis.

CXIII. Haeresis De Septem Planetis.

CXIV.

CXV. De Mundis Infinitis Haeresis.

CXVI. Haeresis De Adae Et Evae Caecitate.

CXVII.

CXVIII. Haeresis Culpam Filiorum In Parentes Transfundens.

CXIX. Haeresis De Libro Deuteronomii.

CXX. De Nuptiarum Legitimarum Contemptoribus.

CXXI. De Divisione Orbis Haeresis.

CXXII. De Diluvio Haeresis.

CXXIII. Haeresis De Signis Zodiaci Et Ortu Hominum.

CXXIV. De Animabus Sceleratorum Haeresis.

CXXV. Haeresis De Christi Descensu Ad Inferos.

CXXVI. Haeresis De Anima Hominis.

CXXVII. De Christi Nativitate Haeresis.

CXXVIII. Haeresis De Induratione Dei.

CXXIX. Haeresis Negans David Christi Prophetam Fuisse.

CXXX. Haeresis De Psalterii Inaequalitate.

CXXXI. Haeresis De Peccato Cain.

CXXXII. De Cain Peccato Haeresis Quare Deus Ei Vitam Concesserit.

CXXXIII. De Stellis Coelo Infixis Haeresis.

CXXXIV. Haeresis Veteris Testamenti Multa Reprobans.

CXXXV. Haeresis De Cantici Canticorum Libro.

CXXXVI. De Mandato Adae Haeresis.

CXXXVII. De Imagine Et Similitudine Dei In Homine Haeresis.

CXXXVIII. Haeresis Deum Increpans Quod Diversis Linguis Et Modis Homines Allocutus Sit.

CXXXIX. De Animalibus Quatuor In Prophetis Haeresis Nimis Crassa.

CXL.

CXLI. De Levitico Mosi Error.

CXLII. Haeresis Septuaginta Duorum Interpretationem Respuens.

CXLIII. Haeresis De Septuaginta Interpretibus.

CXLIV. Alia De Eadem Re.

CXLV. Tertia De Eadem Re.

CXLVI. Haeresis De Libris Veteris Testamenti In Dolio Inventis.

CXLVII. Haeresis Quod Diis Alienis Non Sit Maledicendum.

CXLVIII. Haeresis De Melchisedech Sacerdote.

CXLIX. Haeresis De Zacharia Propheta De Jejunio.

CL. Haeresis De Uxoribus Et Concubinis Salomonis.

CLI.

CLII. De Spiramine Quod Adam Accepit Haeresis.

CLIII. Haeresis De Funiculo Mensorio In Zacharia Propheta.

CLIV.

CLV. Haeresis Decerpta Ex Isaia Propheta De Cherubim Et Seraphim.

CLVI. Haeresis De Isaia Propheta: Labia Tacta Carbone.

Syllabus Vocum Exoticarum Quae In Philastrio Occurrunt.

Index In Philastrium.

Index Rerum Quae In Hoc Tomo Continentur.

S. Eusebius Vercellensis.

Eusebii Vercellensis Evangelium.

Appendix Ad Evangelium Eusebii.

S. Eusebii Epistolae.

Firmicus Maternus.

S. Philastrius.

Finis Indicis Rerum.

XXIX.

1137D In ms. ἑτεροδόξων, nomina desiderantur: pro his autem articuli seu capita, numeris distinguuntur, I, II, etc.

Simon Magus.

1137D

1137D Post passionem Christi

Post passionem autem Christi Domini nostri, 1138D et ascensionem in coelum, Simon quidam fuit

1137D Magus. Joan. Laur. Mosheimii dissert. de uno Simone Mago, Helmst. 1734; Augustini Calmet dissert. 1138D de Sim. Mago, tom. VII, p. 815, seq. Fabric.

Magus genere

1138D Samaritanus Citieius de loco quae villa est in Samaria ita vocata, qui

Samaritanus de villa quae est

1138D Githeus. Ita legendum a Gitthis Samariae pro 1139B Citheus, ἀπὸ Γιτθῶν vel Γετθῶν. Confer, si placet, Cotelerii notas ad Constitut. Apostol. VI, 7, p. 334, et lib. I Recognitionum Clementis cap. 12, p. 489. Fallitur enim Vir doctus Stephanus le Moyne, qui Κιτταῖον sive Cittiensem a noto Cypri oppido Simonem fuisse sibi persuasit. Fabric.

Githeus 1139A vocitata, qui magicis vacans artibus multos fallebat, dicens se esse

1139B Virtutem supra omnes virtutes. Actor. VIII, 10: Ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἡ μεγάλη. Justinus Martyr apologia longiore p. 69: Σίμωνα μέν τινα Σαμαρέα, τὸν ἀπὸ κώμης λεγομένης Γιττῶν, ὅς ἐπὶ Κλαυδίου Καίσαρος διὰ τῆς τῶν ἐνεργούντων δαιμόνων τέχνης δυνάμεις ποιήσας μαγικὰς ἐν τῃ πόλει ὑμῶν Βασιλίδι Ῥώμῃ Θεὸς ἐνομίσθη. Et Dialogo cum Tryphone p. 349: Εἶπον πλανᾶσθαι τοὺς Σαμαρέας πειθομένους τῷ ἐν τῷ γένει αὐτῶν μάγῳ Σίμωνι, ὃν Θεὸν ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς καί ἐξουσίας καὶ δυνάμεως εἶναι λέγουσι. Recognitiones Clementis II, 7: Simon hic patre Antonio, matre Rachele natus est, gente Samaraeus, ex vico Gethonum, arte magus, Graecis tamen litteris liberalibus apprime eruditus, gloriae ac jactantiae supra omne genus hominum 1139C cupidus, ita ut excelsam virtutem, quae supra Creatorem Deum sit, credi se velit, et Christum putari, et stantem nominari. Irenaeus lib. I, c. 20: Sublimissimam virtutem, hoc est eum qui sit super omnia Pater, et quodcumque eum vocant homines. Tertullianus cap. 46: Hic ausus est summam se dicere virtutem, id est summum Deum. Apud Hieron.: Ego sum sermo Dei, ego speciosus, ego paracletus, ego omnipotens, ego omnia Dei. Fabric.

virtutem quamdam Dei

1139A quae supra omnes, inquit, virtutes est

quae supra omnes virtutes esset (Act. VIII, 11) . Quem Samaritani

1139C Quasi patrem. Epiphanius XXI, 1, de Simone: Τὸν πατέρα δὲ ἔλεγεν ἑαυτὸν τοῖς Σαμαρείταις, Ἰουδαίοις δὲ ἔλεγεν ἑαυτόν τὸν υἱόν. Fabric.

quasi Patrem venerantur, et

1139C Suae haereseos. Diversae utique a Samaritanorum haeresi de qua supra cap. 7. Fabric.

suae haereseos institutorem pernitiose extollunt, multisque eum

1139A praeferre laudibus enituntur

1139C Laudibus praeferre. Al. efferre. Fabric.

laudibus praeferre nituntur. Qui baptizatus

1139C A beatis Apostolis. S. Philippo Actor. VIII, 13. Fabric.

a beatis Apostolis, recessit a fide eorum, sceleratamque et pernitiosam haeresin seminavit, dicens se transformatum putative, id est

1139A quasi per umbram

1139C Quasi umbram. Umbratiliter infra c. 31, et quasi per umbram putative cap. 32. Tertullianus: se 1139D in phantasmate Dei non passum, sed quasi passum. Epiphanius XXI, 1: παθόντα δὲ μὴ πεπονθέναι, ἀλλὰ δοκήσει μόνον. Augustinus de Simone cap. 1 haeres.: Tempore Tiberii in Filii persona putative apparuisse . . . Christum autem nec venisse, nec a Judaeis quicquam pertulisse. Fabric.

quasi umbram, et ita se passum fuisse, cum non, inquit, pateretur. Qui et audebat dicere mundum

1139D Mundum ab angelis. Ut angelos a Simone per ἔννοιαν. Simon apud Epiphanium XXI, 2: δι᾽ ἧς (ἐννοίας) τοὺς ἀγγέλους ἔκτισα, οἱ δὲ ἄγγελοι τὸν κόσμον ἔκτισαν καὶ τοὺς ἀνθρώπους. Eadem habet Irenaeus lib. I, cap. 20; Theodoretus lib. I de Haereticis fabulis cap. 1. Caeterum de Simonis rebus et haeresi consulendi scriptores quos laudat Joan. Vogtius fascic. 3 Bibliothecae haeresiologicae p. 567 seq. Sabbathum Simonis post XI dies Clementina II, 35, 1140B p. 630. Fabric.

ab angelis factum: angelos autem factos a quibusdam

1140B Sensibus de coelo praeditis. Voluit Philastrius exprimere ἔννοιαν Simonis de qua apud Epiphan. loco laudato: Ἵνα λάθω τὰς ἀγγελικάς μου δυνάμεις καὶ κατέλθω ἐπὶ τὴν ἜΝΝΟΙΑΝ, ἥτις ἐστὶν αὕτη ἡ καὶ προύνικος καὶ πνεῦμα ἅγιον καλουμένη δι᾽ ἧς τοὺς ἀγγέλους ἔκτισα. Pro praeditis, malim proditis. Fabric.

sensibus de coelo 1140A praeditis, eosque fefellisse genus hominum.

1140B Intellectum quemdam alium. Imo eumdem. Nam apud Epiphanium, cujus vestigiis insistere Philastrius utique videtur, intellectus et ἡ δύναμις ἄνωθεν κατιοῦσα, atque ἡ ἔννοια Simonis itemque Helena, unum idemque sunt. Apud Theodoritum tamen ex Simonis mente distinguuntur: 1º νοῦς sive ἐπίνοια; 2º φωνὴ καὶ ἔννοια; 3º λογισμός καὶ ἐνθύμησις Fabric.

Intellectum autem quemdam alium asserit esse qui descendit in mundum, salutis causa hominum,

1140B Helenam illam, inquit. Epiphanius: εἶναι δὲ ταύτην τὴν Ἑλένην τὴν πάλαι δι᾽ ἣν οἱ Τρῶες καὶ Ἕλληνες εἰς μάχην ἦλθον. Fabric. — Helenam illam, inquit. Aliis Selene, Σελήνη, ut Augustino de haeres. init.: Itemque Jovem se credi volebat, Minervam vero meretricem 1140C quamdam (de Tyro addit Philastrius) Selenem, quam sibi sociam scelerum fecerat. Nomen Selenes praetermisit annotare hic Fabricius mulieri huic inditum, quam Philastrius Helenam in Trojano bello a poetis memoratam appellat; alii vero Selenen, ut pridem monuit Sichardus Praef. ad Philast. edit. Basil. 1528, sicuti qui Carpocras Philastrio, aliis Carpocrates dicitur; et qui aliis Colorbasus, nostro C. Bassus. Utrumque horum observavit Fabricius, qui cap. 35, Carpocras legit, Καρποκρᾶς, utique juxta primam Philastrii editionem; at cap. 43, pro C. Bassus, recte substituit Colorbasus, recedens ab editione Sichardi, et Latinum Latinium sequens. Codex Corbeiensis in Gallia nuper inventus,. Latinii emendationem confirmat, pro Post hunc C. Bassus quod habetur in editione Basileensi Sichardi, legens Post hunc Colorbasus. De Colorbaso autem, et Colorbaseorum doctrina consule Irenaeum I, 12 et seqq., ibique Feuardentii Annot. edit. Massueti p. 1140D 56. Galeard.

Helenam illam, inquit,

1140D Quae in Trojano. Idem XXI, 3: αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἔννοια ἡ παρ᾽ Ὁμήρῳ Ἑλένη καλουμένη. Fabric.

quae in Trojano bello a poetis vanissimis edita nuntiatur.

1140D Et virtutes. Idem Epiphanius XXI, 2, pag. 57: Καὶ τοὺς αὐτοὺς ἀγγέλους εἰς πόλεμον δι᾽ αὐτὴν ἥκειν, αὐτὴν δὲ μηδὲν πεπονθέναι, ἀλληλοκτονίας δὲ αὐτοὺς εἰς ἑαυτοὺς ἐργάσασθαι παρασκευάσαι, δι᾽ ἣν ἐνέβαλεν εἰς αὐτοὺς πρὸς ἑαυτὴν ἐπιθυμίαν, καὶ συνέχοντες αὐτὴν τοῦ μὴ ἄνω δύνασθαι ἀνιέναι, συνεγίνετο αὐτῇ ἕκαστος ἐν ἕκάστῳ σώματι γυναικείας καὶ θηλυκῆς σχέσεως, μεταγγιζομένης αὐτῆς, etc. Fabric.

Et virtutes, inquit, quae mundum fecerant, concupiscentia ductae illius Helenae, seditionem movebant: ista enim

1140A dans concupiscentiam

dans, inquit, concupiscentiam illis virtutibus, et in

1140A figura feminea . . . fuisse secutum

figura feminae apparens, ascendere in coelum non poterat; quia virtutes in coelo quae erant, non eam permittebant ascendere:

1140D Exspectabat autem. Simon apud Epiph. XXI, 3, αὕτη (Ἑλένη) δέ ἐστιν ἡ νὺν ἐμοὶ, καὶ διὰ ταύτην κατελήλυθα, καὶ αὕτη δὲ προσεδόκα τὴν ἐμήν παρουσίαν,

exspectabat autem virtutem aliam, id est Magi ipsius Simonis praesentiam, quae eam 1141A salvaret adveniens.

1141B Ligneum etiam equum. Durium sive durateum illum Epei equum ex Homero et Virgilio decantatissimum de quo Laur. Begerum ad Tabulam Fabretti Iliacam cap. 58 licet videre, Simon Magus aiebat fuisse imaginem ignorantiae gentium, salutem suam in Simone oblatam agnoscere nolentium. Τὸν παρ᾽ Ὁμήρου δούριον ἵππον μεμηχανημένον, ὃν νομίζουσιν ἕλληνες ἐπίτηδες γεγενῆσθαι, ἔλεγε πάλιν ὁ γόης ὅτι ἄγνοιά ἐστιν τῶν ἐθνῶν. Epiphan. XXI, 3. Fabric.

Ligneum etiam equum, quem poetae vanissimi dicunt in bello Trojano fuisse, per allegoriam asserit, quod illa machina ignorantia erat universarum gentium impiarum, cum constet illam Helenam quae cum Mago erat,

1141B De Tyro meretricem fuisse. Ita distinguendus hic locus: Tyria enim fuit, ἀπὸ τῆς Τυρίων ὁρμωμένη, Idem XXI, 2; ἀπὸ Τύρου ληφθεῖσα, ibid. 3. A Tyro civitate quaestuariam vocat Irenaeus lib. I, c. 20. Eadem Tyria meretrix Nicetae, aliisque. Fabric.

de Tyro meretricem fuisse, hancque eumdem Simonem Magum fuisse secutam, et cum eadem

1141B Diversas magias. Clementina II, 32, p. 629. Fabric.

diversas magias diversaque scelera perpetrasse. Qui cum fugeret beatum Petrum apostolum de Hiero olymitana civitate,

1141B Romamque veniret. De Simonis Magi adventu in urbem Romam et cum Apostolo Petro disceptatione, Magicoque volatu et foedo interitu, prolixae exstant 1141C narrationes in recognitionibus tributis Clementi, in Pseudo-Abdia et Pseudo-Marcello. Sed tangunt etiam eamdem rem scriptores plurimi digniores fide, quorum testimonia notarunt B. Ittigius noster diss. de haeresiarchis Apostolicae aetatis, Tillemontius tom. I Memoriarum Historiae Eccles., ut alios innumeros praesenti transmittam. Accidit illa secundo Claudii Imp. anno, si Hieronymo c. 1 de scriptoribus Eccles. credimus. Fabric.

Romamque veniret, ibique pugnaret cum beato Apostolo apud

1141C Neronem regem. Graecorum more Βασιλέα pro imperatore. Fabric.

Neronem regem, devictus

1141B undique ratione

undique

1141C Oratione beati Apostoli. Arnobius lib. II, p. 50, ait Simonis Magi currum et quadrigas igneas Petri ore difflatas, et nominato Christo evanuisse. Theodorit. ἀφ᾽ ὕψους αὐτὸν πολλοῦ κατέῤῥαξε προσευξάμενος. Precatio Petri apud pseudo-Abdiam lib. I, c. 18, haec affertur: Domine Jesu, ostende virtutem tuam, et ne permittas his vanis artibus decipi populum qui tibi est crediturus. Sic decidat, Domine, ut vivens se 1141D contra tuam potentiam nihil potuisse cognoscat. Fabric.

oratione beati apostoli, atque

1141D Percussus ab angelo. Vel, ut ait in Chronico Isidorus Hisp., a daemonibus, a quibus in aere ferebatur, adjurante eos Petro per Deum, Paulo autem orante dimissus crepuit. Fabric.

percussus ab angelo, sic

1141D Meruit interire. Hoc est, interiit. Quamquam enim hoc loco belle patitur sententia, etiam merito istud Simonis evenisse, tamen certum est mereri, ut Graecorum ἀξιοῦσθαι, saepissime apud scriptores non meritum notare, sed eventum. Fabric.

meruit interire,

1141B ut ejus magia evidens ac mendacium cunctis

ut ejus magiae evidens mendacium cunctis

1141B hominibus antefieret.

hominibus patefieret.