48. De s. Antonio Eremita.

1 a. Gaudet orbis et laetatur

Et sollemni moderatur

Gaudia praeconio ;

1 b. Festa dies nos hortatur,

Ut in laudes expendatur

Debitas Antonio.

2 a. Qui sub flore iuventutis

Fructum cupiens salutis

Dignum duxit institutis

Arduis proficere ;

2 b. Mundum fugit fugientem

Velut hostem persequentem,

Qui captivam tenet mentem

Nescientis fugere.

3 a. In desertum longe ductus,

Spiritaliter instructus,

Non cessavit bonos fructus

Arbor bona facere.

3 b. Ad Aegyptum non respexit,

Ubi natus intellexit,

Quod Loth cito non despexit

In Segor secedere.

4 a. Hunc praecessit clarus vita

Paulus, primus eremita,

Cuius hic Israelita

Propagavit regulam;

4 b. Ipse quoque quadam die

Visitavit illum pie

Lupam sequens ducem viae,

Quae duxit ad cellulam.

5 a. Dum ferventes in amore

Verba facerent, ex more

Corvus panem tulit ore

Duplicato munere ;

5 b. Quem eodem dispensante

Paulus ille solus ante

Solet hora postulante

Medium accipere.

6 a. Fratres ergo caeli pane

Refocillant cor inane,

Nil servantes, quod in mane

Scaturiret vermibus ;

6 b. Qui nutritur esca caeli,

Fit Heliae par fideli,

Consors factus Israeli

Meritis et moribus.

7 a. Paucis tandem evolutis

Dies natalis venerat,

Et ad gaudia salutis

Mors Paulum parturierat

De maerore saeculi.

7 b. Quem Antonius quaesivit

Flens in tuguriunculo

Duorumque sepelivit

Leonum adminiculo,

Carens ope sarculi.

8 a. Sanctum haec et alia

Praedicant Antonium,

Cuius animalia

Praebent testimonium.

8 b. Pernoctabat studiosus

In orationibus

Agonista gloriosus,

Imperans daemonibus.

9 a. Nostris per te flagitiis,

Antoni, Christus imperet

Et nos ab immunditiis

Tantis obsessos liberet.

9 b. In quem sanctorum oculi

Sperant et plebs angelica,

Nos in deserto saeculi

Pascat anuona caelica.