64. De sancto Romano.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Romane, martyr inclite,

Antiochenorum gloria,

Tu sanctitate praedite,

Verbo, signis et gratia,

Concessa nobis coelitus

Pietate, clementia.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Supernae militiae

regem adoremus

Et pro palma martyris

ejus jubilemus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Romanus in Antiochia

Deo servire studuit

Et monachorum curia

Cum sanctitate floruit.

2. Hic pro Christi collegio

Militans in acie

Conjunctus est agmini

Coelestis militiae.

3. Mens fuit angelica,

Lingua fructuosa,

Vita apostolica,

Mors quam pretiosa.

Responsoria.

1. Romane, siclus aureum,

Summi vas honoris,

Candorem servans niveum

Dono creatoris,

Decus habes virgineum

In supernis choris ;

V. Tu speculum munditiae,

Tu custos innocentiae,

Tu sancti flos pudoris.

2. Exhortator populi,

Fidei zelator,

Circuit intrepidus

Haeresum damnator,

Vitiorum rigidus

Semper expugnator,

Veritatis lucidus

Doctor et amator ;

V. Verbo vitae praedicat,

Signis crebris emicat

Legis aemulator.

3. Dum Asclepiadem quaerit,

Ab iniquis capitur,

Corpus sanctum lictor ferit,

Justi corpus tenditur,

Sic triumphi palmam gerit,

Dum pro fide moritur ;

V. Stat invictus pugil fortis.

Constans profert hora mortis

Fidem, pro qua patitur.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Documentis ordinis

eruditus satis,

Transiit ad gloriam

summae veritatis.

2. Florem pudicitiac

servans illibatam,

Transiit ad studium

summae veritatis.

3. Martyr clarus et coelitus

Missus saeculi in fine,

Doctor fulgens et inclitus

Ex monachorum agmine.

Responsoria.

1. Martyr, pugil Christi,

virtutum forma fuisti,

Crucifixi meruisti

Fragrat fama, dulces

cantant tibi agmina laudes.

V. Regna tuis pande

coeli, martyr venerande.

2. Telum dicit permaximum,

dum lingua abscinditur,

Donum specialissimum,

Quod sine lingua loquitur

Et vincit impiissimum,

Bene fides oritur.

V. Apud Christum tu advoca,

Qui sine lingua loqueris,

Et iram Dei revoca,

Qui sic torturam pateris.

3. Pro Christo crucem patitur

Ejus sequens vestigia,

In cruce sursum tollitur

Et praedicat magnalia,

De vera fide loquitur

nec exoret flagitia ;

V. Asclepiadem devicit,

ejus idola confringens.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Sub Benedicti regula

Mente profecit sedula,

Tandem virum canonicum

Auget in apostolicum.

2. Agonizans

pro Christi nomine

Mundum replet

divino semine

Monachorum

degens sub tegmine.

3. Durum pro fide

sumit martyrium,

Trinum felix

meretur bravium.

Responsoria.

1. Baralas et hic captivatur

Et ponuntur in carcere

Ac ista vita privantur

Ambo pari foedere,

Hi pariter gloriantur

Simul Dei munere ;

V. Puer senem sequitur

Ad coeli palatium,

Uterque simul graditur

Ad Christi convivium.

2. Baralas fidem fatetur

Cum Romano nobili,

Ut sic Christus exspectetur

Dono invincibili,

V. His occurrit ipse Deus

cum coelesti agmine,

Sic ut regnent ut Matthaeus

Coeli beatitudine.

3. Te Romanum exaltamus,

Martyr Christi inclite,

Te patronum invocamus,

Ut ad Christum veniamus

Dato recto tramite ;

V. ''Ut tuis fulti patrociniis

ad coelestia regna

mereamur pervenire.''

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Pugil fortis traditur

Romanus, armatus

Fide, cujus funditur

Sanguis Christo gratus.

2. Furens namque praeses ira

Suspensum in equuleo

Rabieque fervens dira

Torquendum offert cuneo

3. Lingua scissus invocat

Opem salvatoris,

Sed mox ipsum suffocat

Manus proditoris.

4. Una fides promitur

Puero testante,

Unus Deus colitur

Romano orante.

5. Per sancti viri merita

Ignis est exstinctus

Descendente pluvia,

Hostis sic est victus.

Ad Benedictus.

A. Sacra pollens

Christus militia

Et praefulgens

praeconum gratia

Perpetua

coronat gloria

Romanum prae-

clarum victoria.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O flos Antiochiae,

Primus monachorum,

Norma sanctimoniae

Claritate moram,

Tua per precamina

Praesta delictorum

Veniam, in patria

Vitam beatorum,