123. De sancto Eligio.

la. Ad honorem salvatoris

Mens depromat et vox oris

Canticum laetitiae,

1 b. Qui mercedem dat honoris

Suis sanctis et decoris

Et coronas gloriae.

2 a. Totus orbis gratuletur

Et devote veneretur

Beatum Eligium,

2 b. Cuius fides, cuius vita

Fulsit tamquam margarita

In conspectu gentium.

3 a. Ortu fuit generosus,

Sed virtute gloriosus

Excessit originem.

3 b. Circumcisus intus, foris

Laboravit renum, oris

Fugare libidinem.

4 a. Pater eius fuit iustus,

Vocitatus Eutherius,

Materque Terrigia.

4 b. Arborem ramusculus,

Fontem beat rivulus

Rosaque rosaria.

5 a. Ab aetate puerili

Pollens sensu praesubtili

Aptatur ad omnia.

5 b. Doctus arte manuali

Non doctrina magistrali,

Sed Dei praesentia.

6 a. Videns pater eius sensum

Actu nullo deprehensum

In arte aurifica

6 b. Fecit eum doctrinari;

Statim fuit sine pari

In urbe Lemovica.

7 a. In illius mens divina

Latet mente columbina,

Laudat illum populus.

7 b. Crescit odor, crescit virtus

Tanquam iuxta flumen mir-

tus,

Crescit famae titulus.

8 a. Late fundit flos odorem,

Et odoris dulcor florem

Honorat per omnia.

8 b. Tanti viri famae bonus

Aure regis sonat sonus

Eiusque peritia.

9 a. Rex convocat Eligium

Et ad suum palatium,

Fit secreti conscius,

9 b. Postquam regis excidium

Suum statuit conscium

Dagobertus filius.

10 a. Dagobertus ut decessit,

Clodovaeo regnum cessit,

Qui strenue plebem rexit,

Et inde Lothario;

10 b. Qui quodcunque vir suggessit

Sibi sanctus, totum gessit,

Cuius virtus semper crescit

Adhaerens consilio.

11a. Ad honorem Dei chorum

Congregavit monachorum

Pro plebibus oratorum

Et fecit ecclesiam.

11 b. Hinc adeptus praesulatum

Urbis Noviomagatum

Suae finit vitae statum

Transmigrans ad gloriam.

12 a. Harum fructus lucris rerum,

Deo plenus et dierum,

Carnis exutus chlamyde

In forma sphaerae lucidae

Caeli subit gaudia.

12 b. Cuius diem venerari

Nos oportet mente pari,

Ut sacris eius meritis

Mereamur frui lucis

Aeternae laetitia.