126. De sancto Aredio.

1. Alle

vox promat

Christo carmina

perpulchra

luja.

2 a. Clara camoeiia

sona turma

lyra

boans alternatimque

jubila.

2 b. Cui chorea

sat lucida

mira

atque dulcia clangat

pneumata.

3 a. Nos tua, Christe, gratia

3 b. Anguis vincere machina

4 a. Ac temnere tela,

sola

tua optantes

frui gloria,

4b. Quo tecum socia

plaudat

poli caterva

voce consona.

5 a. Titan, astra,

luna, cuncta

cosmi quoque creata

te adorant per saecla

5 b. Ac profunda

maris nata

aquatica nonnulla

et abyssi opaca.

6 a. Etiam jam

tua plebs celebrat

haec festa

sancti Aredii,

in qua odas

attollit

mente excelsa.

6 b. Qui lucerna

super candelabrum

accensa

cuncta illustrat

circumquaque

emicans

sua doctrina.

7 a. Ceu sol lustrat cuncta

orbis spatia,

ita sua verba

nonnulla corda,

ut spernant probra omnia,

tendant ad habitacla

illa superna.

7 b. Gemina praestans dona,

clausa ocella

propria tacta manu

reddens aperta

solverisque nexorum vincla,

cuncta praebens pacata

Christi gratia.

8 a. Ad alta, sancte, eleva

nunc nostra corda,

perpetua regna

ut scandat

haec plebecula; precata

tua maneant praeclara,

canticaque nunc nostra

ferto ad alta.

8 b. Quo jubilando lyrica

modulamina

ovans gaurizans cum

agmina

purpureata cautitans

perpulcherrhna neumata

voce clara sanctum ter

Deum adoras.

9. Hagie rex Sabaoth,

tibi sit doxa

per saecla.