134. De sancto Geraldo.

la. Auriflua

comant luce arva

astra micantia

die hac,

qua jucundant

virtute mira;

1b. Qua Geraldus

ad alta posita

corporis trabea

conscendit

bonus coeli

capitolia.

2 a. Quem divina

praeeligit gratia,

ante forent quam saecula,

quae erant in nato vita.

2 b. Quo jubilat

tellus Aquitanica,

quam luminat arce summa

posita velut lucerna.

3 a. Opulenta

prosapia

qui satus emicat

religionis inclita

pietate satis decora.

3 b. Sed honestat

munifica

eundem pietas,

ornans virtute debita

in semet clementer refusa.

4 a. Initia

cujus prima

in materna vulva

indicia publica

dant per terna

vocis sonamina

audita,

quod trinitas

ejus acta

det vitalia.

4b. Modifica

patris cura

quem tradit ad diva

studia felicia,

quo intima

ejus riget arva

copia

dulcisona

decantata

Pavidis lyra.

5 a. Quem superna

tuens gratia

subarrhat opima

jugans dote sibi socia

sophialia

dans pocula.

5 b. Hinc transacta

pueritia

corde manent sata

ejus penita scientia

ad degustanda

suavia.

6 a. Ergo quia

hunc roburea

membra

percitaque firmabant,

sumenda ad arma

quaerebatur jure proprio de-

bita.

6 b. A quo dextra

Christi invicta

tela

noxia pellit versa,

electa dum ala

triumphat corripiendo hastilia.

7 a. Virginea

cujus tempora

protegit laurea,

lilia quam decusant

cum caterva,

quae canit cantica

specialia.

7 b. Innumera

gessit opera

ad theoremata

pertinentia, multa

ad activam,

in utraque piam

nactus gratiam.

8 a. Quem doxa sustollit ad alta

gloriam

rependens

crebra per miracula,

agmina

languida

quibus sanata

jubilant

per commoda sibi reddita.

8 b. Haec merito virtutum dona

impetrat,

reserat

qui superna limina

praedia

propria

qui sub norma

fabricam

struendo tribuit sub aequa.

9 a. Nunc jam cuiia

in supera

residens

inter turmam consulum

fulgida gestans serta,

pater, precamina

supplicum percipe

aure serena.

9 b. Cuncta relega

discrimina.

errata

procul arcens noxia,

militantia salvans

tibimet agmina.

donec ad superna

ducas culmina.

10. Felicia quo capiant

quondam amissa gramina

sempiterna per saecula.