155. De ss. Justo et Pastore.

1. Virtutum Deus,

corporibus qui ingeris

auram mentis,

2a. Attende nunc rhythmica

nostri labii,

poscimus, verba,

2b. Exsolvimus hac die

tibi gemino

stemmate a clara.

3 a. Ecce corruscat

victoriosus Justus,

callidi

hostis qui cuncta

devicit bella.

3 b. Et compar Pastor

emicat, qui sicuti

socius

exstitit vita,

morte et ita.

4a. Hi sunt quippe

lumina fulgida

ante te, rex, bona

consistentia

4 b. Hi milites

in arvis invicti

permansere tui

virtute multa.

5 a. Ulti recesserant

a praetore saevo

vindicta,

postquam gessit

quod licebat bona

voluntas.

5 b. Hi mali calcarunt

caput hydri fortes,

jacula

pro nihilo

Plutonis tulerunt

omnia.

6 a. Vobis Stygea

cessit feritas,

honorati martyres

terris et aethra.

6 b. Nunc nunc pueri

flores istoram

imitamini, coeli

quos alit vita.

7 a. Justus justum sequitur

agnum inter lili

odorem virentia,

ubi psallunt,

riserunt qui mundi vana.

7 b. Pastor verum pastorum

comitatur in axe

admixtus ovili,

quod ignorat

pati quaelibet noxia.

8 a. Canora phalanx

harmonicum boatum

prome justorum

excolendo natalitia.

8 b. Coetus promiscuus

ad gaudia pallentes

ferte violas,

alba date quoque ligustra.

9 a. Salvete, viri sancti,

qui per multa certamina

transcendistis luciflua

polorum astra.

9 b. Nostra precamur dira

abstergite flagitia,

ut vobiscum habeamus

Christi gratiam.

10 a. Deo nostro triuno

sit gloria,

10 b. Qui simplex semper exstat

absque meta.