170. De sancto Martino.

1. Haec est dies

veneranda nimis.

2 a. Qua pontifex

Martinus coelo fulget

praeclarus

2b. Atque adstat

ante regem aeternum

in astris.

3 a. Veluti gaudet

cum angelis

atque triumphat

cum archangelis.

3 b. Cum apostolis

et prophetis,

confessoribus

ac virginibus.

4a. Qui tantam meruit

gratiam habere,

ut in trinitatis

deificae

4b. Suscitans corporum

trium mortuorum

magnifici Dei

potentia

5 a. Vere mira virtutum

sanabatque

languidos atque claudos.

5 b. Mortuos intercessu

suscitabat

atque cosmum evocabat.

6 a. Devota,

Turonorum urbium ut

fieret praesul

atque abba seu pastor

cathedrae ovium,

6 b. Divinae

cosmographiae gratia

coelestis tuae

vocabas, conservabas

vel erudiebas.

7 a. Pretiosa

vita tua,

o gloria

pontificalis, fuit. Martine

7 b. O beate

vel praesule,

clementia

Dei quae contulit remedia.

8 a. Flagrans Dei

fide Christi

athleta Martinus

in quo ejus

anima et corpus

est soluta

coelo recepta,

8 b. Quem concrepant

angelica

organa sonu voce

candidata

atque modulata

vel Maria

cum choro virginum.

9 a. Te praesul atque beate

obsecramus,

Martine, o alme.

9 b. Ut pro nostro omnium

facinore pro

nobis intercedas.

10. In saeculorum saecula.