194. De sancto Stephano.

1 a. Praecentorum

succentorunique turma

concentorumque pia

personet laude una.

1b. Psalblat Christo

neumata regi compta

concordi symphonia

vota reddens debita.

2 a. Hac die, qua

instant solemnia

Stephani martyris alma,

maxima concelebranda

gloria.

2 b. Nam sub nova

fidei gratia

exstitit mira caterva

mundi regna Christo subdens

omnia.

3 a. Sors apostolorum scilicet

summa

ac levitarum officia

eo ordine moderata,

3 b. Anni quo vigent volumina,

signa,

planetae, menses, septimana,

cuncta statuta per tempora.

4 a. Unde unus

patrando signa

Suscitat proelia

primus herilia,

ideo jure norma

Vocatur

meritis nominis sui corona.

4b. Frendens falsa

quidem Judaea

Contra Christi jura

excitat adversa

in sanctum discrimina,

Sed mente

ipse fida tolerat opposita.

5a. Dant sibimet obliqua:

sanctus precamina,

saxa quoque Judaea.

5 b. Caeditur materia,

solvitur usia

morte corporis sacra.

6 a. Sic martyr regna

trophaea

referens ad excelsa

in aula permanet

astrigera, dignus semper ath-

leta.

6 b. Triumphi palma

adepta

possidet sempiterna

cum Deo gaudia

laurea redimitus vernifica.

7 a. Voce concrepet mellica

jam sacra

per numeros ecclesia.

7 b. Laude connectens divina

poemata

harmoniae rhythmica.

8 a. O insignis athleta,

Qui trophaea

primas alma

fers coelica

ad culmina,

et dans sanctis exempla

Praeponeris coelica curia.

8b. Concede prece pia,

Ut merita

tua sancta

nos dubia

per stadia

sic ducant, quo fulgida

Meramur consequi bravia.

9 a. Haec nobis intacta

natus vulva

annue, Christe, omnia,

9 b. Qui comptum corona

ad excelsa

Stephanum duxisti regna.

10 a. Quo die schemata

sanctorum resonant

dulcia.

10b. Quibus et vox nostra

jungatur in illa

chorea,

11a. Ipso supplicante choraula,

11b. Cujus laudi praebemus ista

12. Festiva comitia.