229. Prosa Dominicali

1. Adest nempe

2 a. Valens usia

AdminBookmark clara,

2 b. Sitientes

sunt AdminBookmark

3 a. Haec tria semper sunt

instantia

in sophia,

3b. Quae gyrum Olympi

per saecula

sola lustrans,

4 a. Tonare qua

sors summa

est de trinitate

praecelsa.

4 b. Licet pressa

factura

sit piaculorum

sarcina,

5 a. Boantia

carmina reddat

trutinata

5 b. Plasmatori

suo, qui exstat

ante tota.

6 a. Penetrans

omnia

Deus cuncta potens fabricata

6 b. In verbo

condidit,

in principio Deus qui erat.

7 a. Spiritu sancto

flatum dans potentia

et majestate

commanens per tempora,

Pater et filius

et sanctus spiritus,

Deus, Deus,

Deus, tamen

diva una deitas.

7 b. Dei genitrix,

fave immaculata,

quae ab angelo

suscepisti nuntia,

virgo sola mater

et felicissima.

Gaude, sancta,

te, innupta,

laudat omnis natura.

8 a. Exoramus,

regum regina,

8 b. Pro nobis

ut intercedas,

9 a. Angeli hanc aulam

Michael,

Gabriel ceteri

ut muniant.

9 b. Cuncta Dei laus pia,

trinus et

unus praefulgens qui

semper regnat.

10 a. O pastor egregie, cui est

ligandi a Deo

meritis

data potestas,

10 b. Pietate nostra ductus tua

suffragatione

ac fratrum

solvas delicta.

11a. Sociato Stephano,

qui piam

post dominicam

incarnationem,

ac concione martyrum sacra,

11b. Qui post illam et ante

scandere

fuso cruore

roseo alma

sine fine coetorum gaudia ;

12 a. Ac confessorum colobis qui

scripturas

12 b. Vario reddidere lumine

lustratas.

13 a. Virginum chorus

immarcessibilis

lilii

stemmatis

veniant praemia.

13 b. Non omittimus

virginem, suo quae

hanc aulam

ditavit

corpore sanctam.

14 a. Valeria pia,

ablutos a noxia

14 b. Dominum implora

ut ad sedem ducat

15. Paradisi

nos florigeram.