251. Prosa Dominicalis.

1. Exsultet nostra

cum angelis turba,

2 a. Consonet devote

Domino laudes,

2 b. Cujus nullus finis,

numerus nullus.

3 a. Qui justo

pioque

moderamine

et pro peccatis

poenam irrogaris

3 b. Justisque

pro bonis

aeterni regni

gaudia donat

lucis splendida.

4 a. Nunc te, redemptor,

petimus omnes

ut nos conserves,

4b. Qui delinquentes

corrigis juste,

ut convertantur.

5 a. Tu enim es salus,

vita, lux perpetua

et mundi decus.

5 b. Te adorant sancti

angeli perenniter

ac justi omnes.

6 a. Praesta nobis

auxilium,

rector potens, rex,

architectus polorum.

6 b. Quo adjuti

mereamur

coelibem vitam

angelorum capere.

7 a. Non quo criminum

nostrorum

poenam recipiamus,

alnie pater,

7 b. Sed pro tuorum

donorum

vitam aeternam, dona

praemiorum.

8 a. Nunc conjungi nostras

8 b. Voces angelorum

9 a. Laudibus digneris,

ut tibi placeant

Domino

in aeternum.

9b. Iubilemus ei.

socii, plaudentes

vocibus

Alleluia.

10 a. Reboet hymnum

haec plebs

toto nisu ac

totis praecordiis

Christo regi,

10 b. Qui est ex patre

lumen

indeficiens,

sempiternus dies

ante saecla.

11a. Qui arvam condidit

ac pontum, coelum, astra

gubernat.

11b. Qui de sinu patris

ad nos venit magnusque

redemptor.

12 a. Fave votis delicta,

Christe, pellens tuorum.

12 b. Saevissimum protinus

hostem arce chelydruin.

13 a. Quo capaces muneris

septiformis

gratiae effecti,

13 b. Respuentes infima

contemplemur

aeternam patriam.

14. Quo ducat fides splendida,

jungat charitas sancta,

trinitas Dei aeterna.