SCHOLIUM L

Sextum Theorema habes resolutum de primo principio, cap. 3. conclusione sexta, ubi probat necessitatem essendi uni tantum naturae competere, et conclusione decima quinta, ubi ostendit triplicem primitatem, efficientiae, eminentiae et finis, uni tantum convenire posse; idque etiam probat 1. dist. 2. quaest. 2. art. 2. num. 18. et cap. A. de primo Princ. conclusione ult. et 1. d. 2. quaest. 3. ubi demonstrat unitatem Dei. Sed in hoc Theoremate, de unitate supremi praedicati agit, verum rationes probantes unitatem in praedictis, suadent etiam unitatem universalissimi praedicati. Septimum Theorema est resolutio sexti, quod magis videtur quaestio quam assertio, secundum aliquos, qui ideo illud non numerant inter Theoremata. Caeterum dici potest, assertionem esse disjunctivam, etsi in commento inclinet magis quod sit unum, in septimo vero id firmiter asserit, et juxta hoc, de his loquitur, illis verbis commento septimi: Igitur solutae sunt duae primae quaestiones ; licet obscurum sit, quare eas vocet primas, nisi intendat esse tales, quoad conceptus objectivos, seu prima objecta conceptuum, de quibus immediate agit.

Aut in uno universalissimo praedicato in quid statur, aut in multis.

Rationabilius videtur, omnem multitudinem ad unum reduci in quocumque ordine. Quod si plura prima dentur, nullum erit universalissimum, quia de quibuscumque illorum dubitando, stat certitudo de conceptu communiori.

ANNOTATIONES MAURITH.

Sequitur sexta conclusio : Aut in uno universalissimo, etc. quae tamen non assignatur conclusio in aliquibus originalibus, sed littera dependens ex quinta, sed satis congrue numeratur inter propositiones, et est de termino status Praedicamentorum, et quaestio disjunctiva, et per exclusionem unius partis, concludit probabiliter alteram, et potest confirmari sententiis Philosophi in pluribus locis. Nulla enim est haec propositio, quae non potest reperiri formaliter, vel aequivalentem vel saltem reductive, seu confirmativa in Aristotele, videtur enim arguere ad utramque partem. Primo ibi : Rationabilius. Secundo ibi: Quod si plura. Tertio iterum ad primam in oppositum argumenti. Pro secunda ibi: Contra quod est, etc.