95. De Compassione BMV.

la. Qui per viam pergitis,

Hic mecum sedete,

Si est dolor similis

Ut meus, videte,

Meum dulcem filium

Pariter lugete.

1b. Videte spectaculum

In cruce pendentis,

More damnatitii

crimina luentis,

Pro peccato populi

mortem patientis.

2 a. Ordo juris vertitur,

A equitas turbatur,

Justitia laeditur,

ratio mutatur,

Sine causa filius

meus morti datur.

2b. Quare meus filius

condemnatur ita?

Sine causa moritur

morientum vita,

Et ego tam misera

vivo jam invita.

3 a. Quid commisit genitrix,

cur orbatur prole ?

Me, Judaea, filio,

mundum privas sole,

Patre privas pauperes,

aegros adjutore.

3 b. Injustum judicium,

judices, tractastis,

Meum dulcem filium

injuste damnastis,

Quem crucis patibulo

mori judicastis.

4 a. Vertite judicium

et videte jura,

Creatorem perimit

ejus creatura

Et condemnat dominum

suum morte dura.

Quod crimen, quaescelera

Commisit, gens effera?

Vincla, virgas, vulnera,

Sputa, spinas, cetera

Sine causa patitur.

4 b. Nato, quaeso, parcite,

Matrem crucifigite,

Aut in crucis stipite

Nos simul affigite

Male solus moritur.

Sed quid prodest, misera

loquor induratis,

Non absolvunt penitus,

quem damnarunt gratis,

Meus Jesus moritur

mundi pro peccatis.

5 a. Mi Johannes, proximos

tuos deprecare,

Ut me sinant vulnera ,

saltem alligare,

Quae vides tam fortiter

sanguine manare.

Proh dolor,

Jam color

Exstinguitur oris,

5 b. Hinc ruit,

Hinc fluit

Unda nam cruoris.

Non sperabam misera

talia videre,

Sed credebam potius

de Jesu gaudere,

Quem crucis patibulo

video pendere.

6 a. Fili, dulcor unice,

Singulare gaudium,

Matrem flentem respice

Conferens solatium.

6 b. Pectus, mentem, lumina

Torquent tua vulnera,

Quae mater, quae femina

Tam infelix, tam misera.

7 a. Flos Horum,

Dux morum,

Veniae vena,

7 b. Quam gravis

In clavis

Est tibi poena.

8 a. O quam sero deditus,

Quam cito me deseris,

O quam digne genitus,

Quam abjecte moreris.

8 b. O quis amor corporis

Tibi fecit spolia,

O quam dulcis pignoris

Quam amara praemia.

9 a. Fili, dulcor animae,

respice moerentem,

Vide matrem miseram

paene morientem,

Dum videt tam turpiter

te cruce pendentem.

9b. Fili, dulcor unice,

respice parentem

Et vide discipulum

jam deficientem,

Dum videt te Dominum

suum morientem.

10 a. In sero recubuit

supra tuum pectus

Et nunc ita remanet

miser et abjectus,

Patre, fratre, domino

privatur dilectus.

10b. Ubi grex amabilis?

omnes faujfugerunt

Et timore maximo

furtim abierunt,

Te solum patibulo

crucis reliquerunt.

11a. Ubi grex amabilis?

solus luc remansit

Atque tua vulnera

solus mecum planxit,

Tuus dolor potius

piam mentem transit.

11b. Consolare, domina

magis et regina,

Cur moerore deficis,

stella matutina,

Tuus levat filius

mundum a ruina.

12 a. Consolare, genitrix,

et sileto, mei

Quem damnatum conspicis

nunc in forma rei,

Vere nosti filium

verum esse Dei.

12b. Dolet tuus filius

magis te dolente,

Sursum tollit lumina

te respiciente

Et intendit gemitus

tantos te gemente.

13 a. Mi Johannes, qualiter

possum consolari,

Dum infelix orbitor

lumine solari

Et sic tantum Dominum

video necari ?

13 b. Si dolerem adeo,

quod deberem mori,

Nec sic meo penitus

parcerem sic ori,

Nec do, quanta debeo,

carmina dolori.

14 a. Utinam sic doleam,

Quod dolore peream,

Nam plus est dolori

Sine morte mori

Quam perire citios.

14b. Detur nunc moestissimae

Corpus vel exanime,

Ut sic minoratus

Cesset cruciatus

Osculis, amplexibus.

15 a. Jesus matri loquitur

totus vulneratus:

Cur tam doles, mulier,

ecce tuus natus,

Johannes discipulus,

tibi commendatus.

15 b. Postquam Jesus taliter

pia solvit ora,

Virgo matrem virginem

jam ex illa hora

Suscepit in propriam

omni pulsa mora.

16. Qui pro nobis voluit

mortem sustinere,

Non sinat nos misere

ignibus ardere

Sed det suis famulis

secum congaudere.