176. De sancto Auberto.

1 a. Offerantur in hac die

Gregis nostri laudes piae

Glorioso praesuli,

1b. Dum effundit patri vota

Filiorum mens devota,

Dulce sonent moduli.

2 a. Cedat prorsus, quidquid maes-

tum,

Quidquid grave vel infestum

In festo pontificis.

2 b. Nec discordet chorus iste,

Nubilosum quid aut triste

Sonis miscens musicis.

3 a. Dum accessit vir beatus

Ad honorem praesulatus

Multis fulsit meritis,

3 b. Multi mundum reliquerunt

Et ad Christum cucurrerunt

Ad vocem antistitis.

4 a. Waldetrudem cum marito

Mundi curis expedito

Convertit ad Dominum,

4b. Sic honoris implens onus

Intendebat pastor bonus

Ad salutem hominum.

5 a. Persuasit Aldegundi,

Ut relicto luxu mundi

Sponsa Christi fieret,

5 b. Et sacrandae misit velum,

Patens patris prece caelum,

Dum hanc benediceret.

6 a. Landelinum vox superna,

Jam currentem ad inferna

Per vias nequitiae,

6b. Revocavit prece patris

Et ad sinum sanctae matris

Reduxit ecclesiae.

7 a. Rex exsultat Dagobertus,

Dum adscire vult Aubertus

Eundem hospitio,

7 b. Nec ingratus exstans ei

Large ditat domum Dei

Villae beneficio.

8 a. Sic adjuvit vivens multos

Nec desistit post sepultos

Adjuvare cineres,

8 b. Nam in vanum non laborant,

Ejus opem dum implorant,

Aegroti vel pauperes.

9 a. Ave, praesul gloriose,

Quem virtutum ornant rosae,

Quem honorant luminosae

Cives omnes patriae.

9 b. Tuae virtus sanctitatis

Nos emundet a peccatis

Et perducat cum beatis

Ad coronam gloriae.