179. De sancto Audomaro.

la. Fluctuantes per hoc mare,

Sancte praesul Audomare,

Tuis salva precibus,

1b. Ne nos bostes et piratae

Conquassata spei rate

Demergant in fluctibus.

2 a. Sicut olim oves Christi

Tuo ductu direxisti

Ad coelestes pascuas.

2b. Sic hunc gregem, pastor bone,

In vivorum regione

Victurnm constituas.

3 a. Tu relicto patris lare,

Felix exsul, regulare

Subisti coenobium:

3 b. Sic ad plenum elimatus

Satis digne praesulatus

Conscendisti solium.

4 a. Gratulentur votis plenis,

Qui de terris alienis

Tantum habent exsulem,

4b. O felices illae plebes,

Quibus nostrae spei lebes

Talem dedit praesulem.

5 a. Ave, pater reverende,

Veni clemens et intende

Gregis ad subsidium ;

5 b. Te ductore sic regamur,

Quod directe gradiamur

Ad perenne gaudium.

7 a. Per mare rubrum

iter siccum pandit

virga praedicta

manu ipsius,

7 b. Dum clericorum

vitam strictam docet

sancta regula

per ipsum data.

8 a. Haec omnem

lasciviam respuit

et ad Christi formulam

configurat clericos,

8 b. Dum vitam

communem instituit,

a Christo discipulis,

per hos clero traditam.

9 a. Hanc regulam

tamquam virgam Aaron

tamquam nullius honoris

contemnit

elatus globus Abiron:

9 b. Sed qui virgae

flores dedit aridae,

ad sui honorem

reformat

communis vitae decorem.

10 a. Igitur

te sancte poscimus

Augustine,

ut, qui viam

regiam praeostendisti,

10 b. Per illam

et nos obtineas

pervenire

sub ducatu

tuo, quo tu pervenisti,

11. Egregie Philochristus.