(Vers. 9 seqq.)
Vae qui contradicit fictori suo: testa de 536
Samiis terrae. Numquid dicit lutum figulo
0443D
suo, quid facis: et opus tuum absque manibus est? Vae qui dicit patri, quid generas: et mulieri, quid parturis?
0444A
Haec dicit Dominus, Sanctus Israel plastes ejus: Ventura interrogate me super filios meos, et
super opus manuum mearum
0444D In Ambrosian. ms. antiquiore, quemadmodum et in aliis Hieronymianae versionis Martian. invenit,
mandastis mihi.
mandate mihi. Ego feci terram, et hominem super eam creavi ego: manus meae tetenderunt coelos: et omni militiae eorum mandavi.
Ego suscitavi
0444D Idem ms.:
Ego suscitabo eum cum justitia.
eum ad justitiam: et omnes vias ejus dirigam. Ipse aedificabit ((Al.
aedificavit)) civitatem meam: et captivitatem meam dimittet, non in pretio neque in muneribus, dicit Dominus exercituum. LXX:
Quid melius feci quam lutum figuli? Numquid arans arabit terram? Numquid dicet lutum figulo, quid facis: quoniam non operaris,
nec habes manus? Vae qui dicit patri, quid generas: et matri, quid parturis? Sic enim dicit Dominus Deus, Sanctus Israel,
qui fecit ventura. Interrogate me de filiis meis, et de operibus manuum mearum mandate mihi. Ego feci terram, et hominem super
eam.
0444B
Ego manu mea firmavi coelum: ego omnibus stellis mandavi. Ego suscitavi eum cum justitia regem: omnes viae illius rectae.
Ipse aedificabit civitatem meam, et captivitatem populi mei convertet: non cum pretio neque cum muneribus, dixit Dominus Deus
sabaoth.
Qui ad Cyri personam volunt referre quae dicta sunt, sic locum istum interpretantur. Me ingentia pollicente, quod propter
reversionem populi mei in Judaeam, 537 omnia Cyro regna substernam: Vae ei qui incredulus est, et non putat ventura quae
dico, quasi si lutum et testa confracta calumnietur figulum suum, quare facta, vel cur ita facta sit; et opus contra artificis
loquatur manus; et patrem ac matrem calumnietur filius, cur in terram naturae lege
0444C profusus sit. Cum igitur ego Dominus Sanctus Israel plasmaverim Cyrum, et mea jussione generatus sit, superfluum facitis
ambigere de futuris; quin potius nosse debetis, quod filios meos, populum Israel, et opus manuum mearum, non vestro arbitrio,
sed mea voluntate dispensem: ut qui prius eis tenebras et malum creavi, nunc lucem et pacem tribuam. Ego enim sum Deus, qui
non in vacuum creavi terram; ut esset deserta et squalida, sed ut homines habitarent in ea. Ego extendi sive firmavi coelos,
ut Angelorum essent habitaculum. Stellarumque eos varietate distinxi; et imperavi singulis quo currerent ordine, et dierum
ac mensium annorumque diversa spatia complerent. Qui igitur coelum feci et terram, quid magnum est, si unum regem creaverim,
qui mea mandata conservet; et omnes vias illius dirigam?
0444D Ipse enim jussurus est, ut aedificetur civitas mea Jerusalem, et captivi redeant in Judaeam. Non ob pretium,
0445A neque munera, sed ob meam voluntatem, dicit Dominus Deus exercituum. Qui autem coeptam ad Christum refert intelligentiam,
sic explanationis suae verba moderatur: Vae eis qui contradicunt Deo, et Christum non putant esse venturum; quasi lutum et
testa de testis contradicat figulo suo. Vae qui dicit Omnipotenti Patri, quare tu generas filium, et mulieri sanctae Mariae,
quid parturis? De qua scribit et Apostolus (Galat. IV) : Quod Christus factus sit de muliere, factusque sub lege. Haec ergo
dicit Dominus Sanctus Israel, qui plasmavit in virginali utero Salvatorem, dicens per Gabrielem:
Spiritus sanctus veniet super te: et virtus Altissimi obumbrabit tibi (Luc. I, 35) :
quod autem nascetur in te sanctum, vocabitur Filius Dei: interroget me testa, et futurorum secreta perquirat.
0445B Et praecipiat mihi, quomodo 538 adoptivos filios, qui in meum Filium credituri sunt, debeam
0445D Ad Hieronymi mentem atque orationis contextum restituimus ope Ambrosian. ms.
regenerare, pro quo antea erat
regere.
regenerare. Dicit et evangelista Joannes:
Quotquot eum receperunt, dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 12) . Sin autem ego feci terram, ut habitaretur ab hominibus, et coelos extendi desuper, et eos astrorum varietate
decoravi, ut morarentur in terra cultores Dei: quid mirum si Filium meum, justum regem miserim mundo, sive ab inferis suscitaverim,
cujus omnes viae rectae sunt? Peccatum enim non fecit, nec dolus inventus est in ore ejus (I Pet. XII) . Qui aedificet civitatem
meam super petram, adversum quam portae inferi non praevaleant (Matth. XVI) ; et quae in monte posita, latere non possit
(Ibid., V) : daemoniacisque prius vinculis alligatos, omnes dimittat
0445C liberos, non in pretio neque in muneribus: gratis enim salvi facti sumus, audientibus Apostolis atque facientibus:
Gratis accepistis, gratis date (Matth. X, 8) . Nonnulli haec ad Zorobabel referunt, qui eduxit captivos de Babylone, et aedificavit civitatem, et exstruxit
templum, prophetantibus Aggaeo et Zacharia, atque dicentibus:
Manus Zorobabel fundaverunt domum istam, et manus ejus complebunt eam (Zach. IV, 9) . Sed nos rectius dicimus et verius, nec Cyrum aedificasse civitatem quae postea exstructa est sub Neemia,
nec omnes vias ejus fuisse directas. Cui supra dictum est:
Assumpsi, et accinxi te:
et non cognovisti me; et Zorobabel statum, qui sub nutu ac potestate Medorum fuit atque Persarum, omnia quae dicuntur excedere. Neque enim Zorobabel
exstruxit civitatem,
0445D nec captivitatem dimisit, nec rex appellari potest, qui sub aliis vivens regibus, hoc nomine caruit. Quid sibi autem velint
Septuaginta, qui in principio hujus capituli transtulerunt:
Quid melius feci quam lutum figuli? Numquid qui arat, arabit terram? Scire non valeo: nisi forte Theodotionis sequar editionem, qui pro hoc posuit:
Vae ei qui contendit contra factorem suum, arans
0445D Rursum ex Ambrosianis codicibus emendamus
Arantes, cogente ipsa orationis serie et sensu, Graecoque
0446D Theodotionis ἀροτριῶντας, quod legit Procopius. Hanc lectionem textus quoque Hebraicus, et antiquissimus codex Sangermanensis
apud Montfaucon. confirmant. Antea erat
arantis.
arantes terram: quod scilicet vulneret in poenitentia corda mortalium, et in morem sulcorum
0446A ea subruat atque subvertat. Sed et haec frivola interpretatio est. Porro quod figulus, hoc est, Creator 539 noster et
factor appelletur Deus, et apostolus Paulus in Epistola loquitur ad Romanos:
Numquid dicit figmentum ei qui se finxit: quid me fecisti sic? Annon habet potestatem figulus luti, ex eadem massa facere,
aliud quidem vas in honorem, aliud vero in contumeliam
(Rom. IX, 20) ? Et in Jeremia prolixius scribitur, qui narrat post caetera:
Descendi in domum figuli, et ecce ipse faciebat opus in rota, et dissipatum est vas quod faciebat in manibus suis. Rursumque
fecit ex eodem luto aliud vas, sicut placuit in conspectu ejus. Et factus est sermo Domini ad me dicens: Si non possum sicut
iste figulus facere vos domus Israel, dicit Dominus? Ecce sicut lutum in manu figuli: sic vos estis
0446B
in manibus meis domus Israel (Jer. XVIII, 3, 4) . Illudque quod scriptum est:
ego omnibus stellis praecepi, occasionem quibusdam tribuit, quod astra rationalia sint, et animam sensumque habeant. Neque enim, aiunt, praeciperet, nisi
intelligentibus: non recordantes quod in Jona scriptum sit:
Praecepit Dominus spiritui comburenti (Jonae, IV, 8) . Et rursum:
Praecepit vermi matutino (Ibid., VII) . Et quod in Evangelio Salvator ventos et mare increpaverit (Luc. VIII) , in quibus sensum atque rationem
non esse, perspicuum est.