31. Abecedarius VI.

1. Aurora rutilans

splendore gratiae,

Divum praeveniens

solem justitiae,

Nubem submoveas

nostrae inscitiae,

Dans lumen largiter

intelligente.

2. Bonorum siquidem

creator omnium

In te humanitus

sumpsit initium,

Qui suae inclitae

mortis per crucium

Nobis cum coelicis

det participium.

3. Congratulantibus,

mater eximia,

Tuis praeconiis

praesta suffragia,

Et patientibus

mundi naufragia

Tua benignitas

donet solatia.

4. Da panem coelicum

esurientibus,

In tuis domina

pistum visceribus,

Et hujus porrige

partem celerius

In purgatorii

poenis de gentibus.

5. Eodem mystice

pane reficitur,

Qui baptismalibus

aquis abluitur,

Sacramentaliter

sed hoc replebitur,

Amore debito

cum quis replebitur.

6. Fac, mater gratiae,

nos tristes homines

Sentire largiter

tuas dulcedines,

Pellens benigniter

amaritudines,

Nostrorum criminum

undique turbines.

7. Grandis nam undique

instat turbatio,

Intus disturbium,

foris vastatio,

Elementalium

mira mutatio,

In conscientiis

mira confusio.

8. Hujus disturbii,

ut vulgo dicitur,

Onus permaximum

clero Imponitur,

Delectabilia

nam nimis sequimur

Et a theoricis

ita astrahimur.

9. Imbre Infundens

dum coeli rorido,

Fructu, tu rosula,

fulciris florido,

Tuo subvenias

precatu vivido

Mihi mortaliter

peccatis morbido.

10. Karisma spiritus

sancti propensius,

O mater, Impetra

te venerantibus,

In via Domini

quo vadant rectius

Et cuncta crimina

declinent cautius.

11. Languores ejice

mentisque nebulam,

Constractam turpiter

per culpae maculam,

Et cunctis credulis

redona gloriam,

Per Evam primitus

et Adam perditam.

12. Minera aperi

tuae potentiae,

Abundas pleniter

quae donis gratiae,

Et amplam foveam

omnis miseriae

Praeclude filiis

matris ecclesiae.

13. Ne sinas famulis,

o dulcis domina,

Aulae sidereae

praecludi limina,

Sed Illic mentium

per jubilamina

Laudis perpetuae

canamus carmina.

14. O castimoniae

candescens lilium,

Pro nobis rogita

dilectam filium,

Ut suae gratiae

praestet auxilium

Nobis, quos graviter

premit exsilium.

15. Poli empyreum

tua praesentia

Gaudet, sed precibus

tuis ecclesia,

Quam et nunc protegant

tua praesidia

Oppressam graviter

per mala varia.

16. Quietem Igitur

da laborantibus

Et mundi pelago

jam naufragantibus,

Praesta concordiam

vane rixantibus

Ac pacem temporum

inpedientibus.

17. Rosa pulcherrima

coelestis hortuli,

Odore redolens

inaestimabili,

Quo frui cupiunt

beati singuli,

Si bene sentio,

et sancti angeli.

18. Serpentis abige

cani astutiam,

Qui sanctam plurimum

turbat ecclesiam,

In nos nam excitat

gentem paganicam,

Ab intus suscitat

vilem discordiam.

19. Totius saeculi

regina inclita,

Cunctis virtutibus

perfecte praedita.

Nos tuis precibus

semper concomita

Vagantes misere

per mundi climata.

20. Virgo, suscipias

nostrum servitium,

Quod nunc offerimus

per mentis studium

Uti abjicias

omne flagitium

Atque finaliter

des vitae praemium.