0719D Non ad superiorem epistolam, quae Valentis, Ursacii, Gaii et Pauli, non Rufiani, Palladii, etc., nomine inscripta est, quaeque non per Vitalem, sed per Secundianum, Pullentium et Candidianum est delata. Illam tamen huic occasionem praebuisse concedendum est: ut qui se epistolae suae exemplum penes se retinere superius testati sunt, illud subinde publicum fecerint. Quod nacti Rufianus, Palladius, 0720D Severinus ac socii, ab ipsomet Germinio rescire desideraverint, quid in ipsius fide Ursacio, Valenti, Gaio et Paulo displiceret. Illis hoc rescripto facit satis: quod proinde aliquanto post praedictam epistolam, hoc est, non longe post anni 367 initia, missum sit necesse est.

0720D Editi ex ms. Pith., nunc: ubi ex Sirm. restituimus v. c. id est, viri clarissimi. Simile mendum ex eodem ms. Sirm. jam castigatum est Fragm. IX, n. 3.

0721A Vocem Pancratio, quae prius deerat, supplemus ex lib. II Socratis, cap. 29.

0721A Sic legendum esse sentiebamus, non ut prius, et in ea pravitate, cum sententiam nostram ms. Sirm. confirmavit.

0721A Ita emendandum esse constat, licet antea obtinuit 0721B ejectum. Quaenam sit illa fides a Marco dictata, ubi, quando et qua occasione edita sit, nunc paucis est disserendum. Eam Sirmii editam fuisse facile deprehenditur ex verbis Socratis lib. II, cap. 20 et 30, quamvis ibi tres conventus Sirmienses confundens, multa veris falsa intermisceat. Nam cum vere scribat synodum anno 351 Sirmii adversus Photinum esse celebratam; falsum est quod ait, ei interfuisse Georgium Alexandriae episcopum, quippe qui huic civitati anno dumtaxat 356, praefectus est. Deinde cum veritati consentaneum sit quod memorat, in eo conventu Sirmiensi, in quo Georgius Alexandrinus praesens aderat, a Basilio Ancyrano acerrime fuisse disputatum; illi tamen concedendum non est, Basilio tum certaminis quidquam cum Photino fuisse, si quidem huic jam longe antea deposito Germinio successerat. Vere etiam audierat Socrates formulam fidei in praedicto conventu a Marco Arethusio dictatam: sed hoc falso ad fidem contra Photinum scriptam retulit, 0721C in qua nusquam occurrit primarium illud decretum, similem esse per omnia Patri Filium. Jam vero convenit inter omnes, conventum de quo hic agitur post Ancyranam synodum anni 358 fuisse habitum. Neque minus constare debet, nihil in eo de Photino actum, sed totam Basilii disputationem adversus Sirmiensis blasphemiae auctores ac fautores exstitisse. Ex libro autem de Synodis certum est, Basilium aliosque Orientales anno 358, Ancyra Sirmium properantes ibi Valentem ac socios coegisse, ut fidei ipsis propositae subscriberent, ac damnarent quod paulo ante fecerant. Quod non sine magna partium contentione factum nemo inficias ierit. Neque negabit quisquam, Basilium ac socios, cum Ancyrae ante Pascha convenissent, Sirmium ante Pentecosten pervenire potuisse. Quocirca quod apud Epiphanium haer. LXXIII, n. 22, habetur de subscriptione Valentis nocte Pentecostes jam illucescentis, ad coactam illam subscriptionem commode referas, quam Sirmii Ancyranae 0721D synodi legati a Valente ac sociis extorserunt. Quod si ita est, hic Germinius de formula anno 558 edita sermonem habet. Epiphanius enim quod nocte jam illucescentis Pentecostes, hoc item narrat factum esse, quando fidei subscriptum qua Filius per omnia Patri similis esse definitur. Alia praeterea succurrunt in hujus opinionis gratiam. Plura tamen favent sententiae Nicolai Fabri, qua existimat eam a Germinio indicari formulam, quae Sirmii, imperatore praesente, XI kal. jun. Eusebio et Hypatio coss., edita est, et ab Athanasio, lib. de Synod. p. 875, inserta. Primo enim in eam convenit dies ab Epiphanio notatus. Nam Eusebio et Hypatio coss., hoc est 359 anno, Pentecostes nox in XI kal. jun. incidebat. Deinde cum scribit Epiphanius, Valentem professionis ibi editae exemplum habere voluisse, 0722A quod ad Ariminensem synodum deferret; Ariminense concilium tum in proximo fuisse significat. Et haec ipsa quidem a Valente et sociis Ariminensi synodo est proposita, quae Eusebio et Hypatio coss. vulgata est. Demum in hac legitur Filium Patri per omnia similem esse, ut sanctae dicunt et docent Scripturae. 0722B Sed cum in ea ipsa etiam substantiae silentium decernatur; aegre intelligitur qui Basilius huic definitioni consensisset. Reponi quidem posset, cum hinc Valentem inter et Basilium nata esset controversia, quod ille substantiae silentium, hic Filium per omnia Patri similem vellet; eam a Marco ita sedatam esse, ut quod vellet uterque, in una eamdemque ecthesi reperiret. Sed apud Epiphanium loco laudato perspicuum est, neque etiam tunc Basilium consensisse, ut substantiae nomen taceretur, sicut ex Seleuciensis synodi gestis constat, eum illud postea constanter retinuisse. Praeterea quis credat hoc nomen a Marco Arethusio suppressum, qui cum caeteris Orientalibus primae Antiochenae formulae adhaerebat, in qua, ut notat Sozomenus, lib. IV, c. 16, substantia asserebatur? Quamquam non satis sibi constat Sozomenus, cum lib. IV, c. 16, innuit, solos Anomoeorum principes formulae ejus auctores esse, quae Sirmii an. 359, edita est; et tamen cap. 22, conceptis verbis 0722C testatur eos, quibus in Seleuciensi synodo placebat ut substantiae nomen e medio tolleretur, praetendisse formulam fidei, quam paulo ante Marcus Sirmii composuerat, quam tum alii susceperant episcopi qui tunc erant in Comitatu, tum Basilius episcopus Ancyrae. De Sirmiensibus formulis restat quaerendum, quaenam Constantii edicto suppressa sit. Multi cum Socrate, lib. II, c. 30, ac Sozomeno, lib. IV, c. 6, hoc ad secundam referendum esse existimant. A quibus percontari libet, quando putent illius auctores laborasse ut illius exemplaria ex omnium manibus eriperent? an statim atque edita est? Sed etiam post in Gallias missa est. An post quam Ursacius ac Valens Ancyranae synodi decretis subscribere coacti sint? At hoc certe Hilarius silentio non praeterisset in libro de Synodis, quem et post formulae hujus editionem, et post coactam illam Ursacii ac Valentis subscriptionem composuit. Neque vero hoc consilii Ariminensis tempore factum dixerint: quo nimirum Valens ac socii doctrinam in illa contentam revocare atque 0722D confirmare cogitabant. Verius itaque juxta Athanasium, lib. de Synod. p. 905, dixeris, Valentem et socios, cum proposita Ariminensi concilio tertia formula ob consules in ea praenotatos ab omnibus irrisi essent, apud imperatorem effecisse, ut ereptis exemplaribus tollere possent unde omni probro ac pudore suffici fuerant Sublatis igitur consulum nominibus, necnon vocabulis in omnibus, quae ipsis valde incommoda, Sirmii pro tempore inviti tergiversantesque susceperant, eamdem formulam et Nicaeae in Thracia, et Arimini ac Seleuciae subscribendam curarunt. Cui sententiae in hoc favet Sozomenus, lib. IV, c. 6, quod non dicat auctores Sirmiensis formulae operam dedisse ut eam prorsus supprimerent, sed ut emendandam reciperent. Quod in tertiam, non in secundam convenit.