0877D Inter aestivales Bedae sermones (pag. 169 Tomi VII editionis Coloniensis anni 1612) eum invenies. At dubitatur a multis, num omnes, qui in hac editione Bedae tribuuntur Sermones, a Beda compositi sint; eorum enim nonnulli alium videntur habuisse auctorem.

0877D In iis, quos consului, vetustis libris jam evulgatis (Vide paginam 718 Tomi II Martene de antiquis Ecclesiae Ritibus, editionis Antuerpiensis, seu potius Mediolanensis anni 1736) ; in iis quoque, quos apud nos servamus, saeculi XI et XII codicibus ea Evangelii portio, quae in dedicatione Ecclesiae legebatur, et adhuc legitur, desumpta est ex Capite XIX Lucae: Ingressus Jesus perambulabat Jericho. Sed in Galliis videtur per ea tempora fuisse lecta portio desumpta 0878D ex Matth. VII, 17: Omnis arbor bona, etc., et huic lectioni sese etiam accommodat Beda, si is est ejus sermonis auctor, quem secundo loco apponimus. Aliud etiam Evangelium fuisse nonnunquam in dedicatione lectum, indicat Beda in Homilia in dedicatione Ecclesiae. In illo tempore facta sunt Eucaenia in Hierusalem, et hyems erat, etc., pag. 174 Tomi VII Operum Bedae: qua in re prorsus congruit antiquissimum Lectionarium Gallicanum Mabillonii. Vide lib. II de Liturgia Gallicana, pag. 168.

0878D In sermone jam edito haec prae caeteris habentur: «Columnae stant ante ostium Templi; quia adventum Redemptoris nostri, qui ait: Ego sum ostium, per me si quis introierit, salvabitur, praecesserunt doctores egregii, de quibus dicit Apostolus: Jacobus, 0879A et Cephas, et Jounnes, qui videbantur columnae essa, qui eidem adventui ejus testimonium perhiberent.» An vero adventum Domini praecesserunt, et eam ob causam «columnae stantes ante ostium templi» fuerunt Jacobus, et Cephas, et Joannes, qui Christum non praenuntiarunt, sed illius fuere discipuli? Profecto columnas eos propterea vocat Paulus, quod stabiles, columnarum instar, in fide essent, et veluti praecipua christianae Religionis fulcimina.

0879A In cap. 8 Vitae S. Hilarii Arelatensis haec habentur: In mediatore jugiter permanere . . . instituere monasteria, aedificare templa, confirmare Monachos institutione 0879B sua.

0879B Cap. 11 ejusdem Vitae haec leguntur: «Si peritorum turba defuisset, simplici sermone rusticorum corda nutriebat: at ubi instructos supervenisse vidisset, sermone ac vultu pariter in quadam gratia insolita excitabatur, se ipso celsior apparebat, ut ejusdem prolati auctore temporis, qui suis scriptis merito claruerunt, Silvius, Eusebius, Domnolus admiratione succensi, in haec verba proruperint: Non doctrinam, non eloquentiam, sed nescio quid super homines consecutum . . . . Et licet gratia ejus ex his operibus, quae eadem dicendi impetu concepit, genuit, ornavit, protulit, possit absque haesitatione dignosci; vita scilicet antistitis Honorati, homiliae in totius anni festivitatibus expeditae, etc.» Hac fortasse conjectura, et eo etiam quod idem stylus, ac phrasis appareat, atque ea quae in vita S. Honorati ab Hilario Arelatensi conscripta eminet, Combefisius aliique permoti non modicam partem eorum sermonum, qui Eusebio 0879C Emisseno aut Eucherio tribui consuevere, Hilario Arelatensi tribuunt. Vide Combefisii biblioth. Conciona. in Resurr. Domini.

0879C Sane in iis sermonibus, quos in resurrectionis Dominicae solemnitate recitasse Hilarium Combefisius censet, Eusebio Emisseno utique adscriptis, Vulgata Scripturae interpretatio plerumque eminet. Sed et in 0880A Vita S. Honorati, quae procul dubio ab Hilario Arelatensi composita est, ad hunc modum Scripturae loca allegantur, n. 3.» «Ne laudes hominem in vita sua, et iterum:» Ante mortem ne laudes quempiam, n. 8. Ordinate in me charitatem, n. 10. In multa patientia, in vigiliis, in jejuniis, in castitate, in scientia, in verbo veritatis, in virtute Dei, n. 14. Euge serve bone, et fidelis, intra in gaudium Domini tui, n. 15. Super aspidem et basiliscum ambulabis, et conculcabis leonem et draconem. = Ecce dedi vobis potestatem calcandi supra serpentes et scorpiones, n. 20. Vende omnia tua, et da pauperibus, et veni, 0880B et sequere me, n. 26. Omnibus omnia factus, n. 37. Qui timent te, videbunt me, et laetabuntur. = Quid enim habes quod non accepisti? aut si accepisti, quid gloriaris, quasi non acceperis?» Porro haec in Vulgata sic se habent: «Ante mortem ne laudes hominem quempiam (Eccles. XI, 30) . Ordinavit in me charitatem (Cantic. III, 4) . In multa patientia, in tribulatione, in necessitatibus, in angustiis . . ., in vigiliis, in jejuniis, in castitate, in scientia, in longanimitate, in suavitate, in Spiritu Sancto, in charitate non ficta, in verbo veritatis, in virtute Dei (II Cor. VI, 4, 5, 6) . Euge serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21) . Super aspidem et basiliscum ambulabis, et conculcabis leonem et draconem (Ps. XC, 13) . Ecce dedi vobis potestatem calcandi supra serpentes et scorpiones (Luc. X, 19) . Vende quod habes, et da pauperibus . . . , et veni, sequere me (Matth. XIX, 21) . Qui timent te, videbunt me, et laetabuntur (Ps. CXVIII, 74) . Quid enim 0880C habes quod non accepisti? si autem accepisti, quid gloriaris, quasi non acceperis?» (I Cor. IV, 7.) Qua quidem locorum collatione plane assequeris, aut ipsissimam, quam nunc sequimur, ab Hilario Arelatensi fuisse allegatam, aut certe tam affinem Vulgatae interpretationem, ut pro Vulgata haberi possit.