Scholium.

Explicat clare et breviter, et quomodo Deus sit ubique per essentiam, praesentiam, id est,

scientiam et potentiam, et in Sanctis per gratiam.

Ad quaestionem secundam est dicendum, quod competenter sunt assignati modi essendi ipsius Dei in creaturis, quia si consideratur ut . causans, efficiens et conservans, sic est in rebus per potentiam, quia ista respiciunt potentiam ; si consideretur ut omnia cognoscens nude et aperte per suam scientiam, sic sibi omnia sunt praesentia ; ratione determinationis suae substantiae dicitur esse in rebus per praesentiam.

Quia autem omni rei illabitur ratione suae illimitationis, sic est in omnibus per essentiam ; ut autem dat quamdam formam ad operationem, cujus actionis ipse est terminus, sic specialiter est in Sanctis per gratiam et charitatem.

Per hoc ad argumenta, licet enim sit per essentiam, ubi est per praesentiam, et e converso, alia tamen est ratio essendi unius et alterius, ut patet per praedicta.

Ad aliud, dicendum quod licet det multas formas ad operandum, non tamen est terminus immediatus istarum actionum, sive operationum, sed tantum mediate, est tamen terminus operationis immediatus, inquantum inclinat animam charitas et gratia, ideo non est simile.