284. De sancto Jacobo.

la. Coelum verbo confirmatum

Verbum narrat Incarnatum,

Verbi quoque gloriam;

1b. Hoc In verbo coelum tonat,

Nubes currunt, Ignis donat

Spiritalem gratiam.

2 a. Rorat aether, terra mater

Profert germen, mundi crimen

Quo deletur coelitus;

2 b. Mundi flore desiccato

Flos de virga prodit, homo

De Maria genitus.

3 a. Instar nubis spiritalis

Cadit Imber specialis,

Jacobus quo maduit;

3b. Sicut vellus Gedeonis

Concham replet gutta roris,

Israel refloruit.

4 a. Turtur sonat, vox auditur,

Credunt gentes, baptizantur,

Humectatur area:

4 b. Turris David exaltatur,

Quo Damascus expugnatur

Ventilatur palea.

5 a. Templum veri Salomonis

Bases tenent cum columnis

Architecti studio;

5 b. Hoc In templo citharista

David canit et sophista

Jacobus cum gaudio.

6 a. Hic Phileti vincla solvit

Et phalangas propulsavit

Acherontis putei ;

6 b. Hermogenem seductorem

Christo sacrat et cultorem

Verae facit fidei.

7 a. Profert Imbrem scripturarum,

Lepram curat animarum

Medicante gratia:

7 b. Ut columba carens felle

Dulciora gerit melle

Cordis penetralia.

8 a. Hunc Herodes Infidelis

Ensis truncat et crudelis

Perimit saevitiaj

8 b. Cum Josia pharisaeo

Reddens vota summo Deo

Deserit terrestria.

9 a. Pacem donat hinc recedens

Summae pacis dona ferens,

Digna vitae praemio;

9 b. Clarum sidus firmamenti,

Tempestatem elementi

Tuo placa radio.

10 a. Vero soli sociatus

Et In coelo collocatus

Luce sub continua

10 b. Ora regem, suum gregem

Ne relinquat sed perducat

Ad aeterna pascua.