337. De sancto Severino.

la. Via, vita, veritas,

Tibi sancta trinitas,

Honor, virtus, gloria.

1b. Via, quae fidelium

Terminat exsilium

In coelesti patria.

2 a. Hanc obstrusam Agrippinae

Pandis, alme Severine,

Lux ab Aquitania

2 b. Dum per falcem doxae sanae

Saevae pestis Arrianae

Resecas zizania.

3 a. Factus .praesul tam sublimis

Par humilibus et imis

Sequeris humilia,

3 b. Mox egenis et non tibi

Tui juris vis adscribi

Cuncta temporalia.

4 a. Coeli choros audit Iste,

Dum Martinum tua, Christe,

Ferunt ad palatia,

4 b. Et levitam prece purgat.

Ut ad melos Istud surgat

Ejus audientia.

5 a. Mente carpit eremita.

Suum fungi parem Ita

Rerum opulentia ;

5 b. Angelus, dux ejus, ait,

Vas, quod habes, plus te trahit

Quam haec virum copia.

6 a. Burdigalensibus

Lux alma remeat,

Ut de virtutibus

Alumni gaudeat

Tota provincia.

6 b. Spirat miracula

Sanctus post transitum,

Gothorum jacula

Frangit et fremitum

Confundens fortia.

7 a. Dum suo fruitur

Alumno Gallia,

Trina conficitur

Fame Colonia,

Nec rus Imbuitur

Rore nec pluvia.

7 b. Cum gregi redeunt

Patris reliquiae,

Cum patre subeunt

Rores et pluviae

Fructusque revehunt

Tunc dona copiae.

8 a. Sancte pater Severine,

Majestati fer divinae

Preces pro familia,

8 b. Ut mundati suo rore

Vitiorum a squalore

Fecundemur gratia.