370. De sancto Willibrordo.

la. Festa patris Willibrordi

Sint jucunda pio cordi.

Psallat mater ecclesia,

1b. Cujus verbo foecundatur,

Cujus fide perlustratur

Dante Dei gratia.

2 a. Hic Wilgiso patre satus,

Plenae lunae praesignatus

Est matri per somnia,

2 b. Magnus fore praemonstratur,

Summa prorsus educatur

Patris diligentia.

3 a. Applicatur litterali

Disciplinae spiritali

Subsequente gratia,

3 b. Hic Instructus regulari

Vita studet Informari,

Frequentat coenobia.

4a. Exhinc vitae verbum sevit,

De quo seges parta crevit

Renitente Frisia,

4b. Quae, ne ferat semper spinas,

Sanas continet doctrinas,

Innovat novalia.

5 a. Hujus nomen ut emersit.

Dux Pippinus hunc accersit,

Cui parebat Francia;

5 b. Hic baptizat natum ducis.

Totam gentem verae lucis

Imbuit notitia.

6 a. Suadet dux, aditur Roma,

De quo pontifex aroma

Capit hoc In somnia:

6 b. Post tres dies vir beatus

Adventabit, praesulatus

Hunc sublimes Infula.

7 a. Sanctus adest, currunt turbae

Clerus, papa prodit urbe,

Suscipitur cum gloria,

7 b. Archipraesul ordinatur,

Nomen Gemens adaptatur,

Redit auctus gratia.

8 a. Danis stillat vitae verbum,

Quod non capit cor superbum,

Visitatur Frisia,

8b. Hic baptizat, de Fosite

Fonte fontem sacrans vitae,

Ter denorum corpora.

9 a. Friso videt et fatiscit,

Morti dare sanctum gliscit.

Sed coercet Francia;

9 b. Cui tandem parens victa,

Willibrordi capit dicta

Devovens daemonia.

10 a. In Trajecto praesulari

Sede sita salutari

Totus vacat opera,

10 b. Acta vita, verbo, signis

Ut columna fulgens Ignis

Transit ad coelestia.

11a. Nos peccati mersi sorde

Tua, pater Willibrorde,

Poscimus suffragia,

11b, Firma stantes, lapsos tolle,

Noxas aufer, morbos pelle,

Christo nos concilia.

12. Ut post hujus finem vitae

Dicat: Electi, venite

Ad superna gaudia.