398. De Patronis ecclesiae.

1. Ave, serena,

laude plena,

coetorum regia corruscans,

luce solem fuscans.

2 a. Euge dulcis coetus,

pace quietus,

quem nil triste tangit,

nil angit,

jugem jubilum

nil nubilum

premit,

nil turbidum fremit.

2b. Virgo Sion, curre,

viles saburrae

mundi non obsistant,

quae distant

a divitiis,

deliciis

poli,

pigrescere noli.

3 a. Te jam currentem

Christus et ad se trahentem

exspectat cum favore,

quam sibi despondit

subarrhans cruore.

3 b. Te ligno crucis

ad se traxit, ut caducis

non Intendas, sed tendas

ad sponsi secretum

cubile quietum.

4a. Tu agnum Dei

nisu fidei, spei,

caritatisque virtute

sectari

studeas et ardentius

amplexari.

4b. Tuque furentem

mundum et retrahentem

despiciens et spernens

conculca

et puppe crucis saeculi

fluctus sulca.

5 a. Hinc gentium collecta finibus,

ut coetorum refecta sinibus

a turbinibus

mundi quiescas

et Inter Illos

coexsultans hilarescas,

quos vindemia

defaecata regalis

cellae jam debriant gremia.

5 b. Hic manna, quod oblectat sacie,

irradiatos Dei facie,

plena gratiae,

unus et trinus

quos unit in se,

Jerusalem sacer caminus

post igniculum

Sion, hoc nos ignito,

Jesu, post mundi curriculum.

6a. Fac fonte lotos

Baptismi totos

tibi tam devotos,

ut horrentes

baec Inquinamenta

carnis caenolenta,

te ceni more

fontem sitiant,

ut appetant

cum fervore.

6 b. Fac Ignis puri

cor mundatori

sic nos flammis uri,

ut siccentur

luxus scaturigo,

criminum rubigo,

purgata prorsus

non In pectora,

non In corpora

figat morsus.

7 a. Audi nos

tui martyris Emmerami

precatu.

7 b. Salva nos

Dionysi ac Wolfgangi

rogatu.

8 a. Da fontem quinquc rivulis

crucem fundentem supplices

mundare famulos,

8 b. Quo haustu dulcis gratiae

gloriae tuae perfrui

valeant facie.

9. Christianismi nomen

et omen

fac unire,

ut In die irae

cum ovibus nos dextris

facias, auctor,

at te transire.