0371D
Epist. LXIII.—Sanctus Augustinus citat hanc epistolam et ex ea magnum fragmentum affert lib. IV
de Doctrina christiana, cap. 21. Ac sicut dixerat Cypriani Epistolam
ad Donatum ornatam esse spumeo verborum ambitu, sic istam ait scriptam esse
0372C submisso dicendi genere. Contra Goulartius putat Cyprianum istic vehementem fuisse.
Epistola LXIII.
(Erasm., II, 3. Pamel., Rigalt., Baluz., LXIII. Paris., LXII Oxon., Lips., LXIII.)
Ad Caecilium De Sacramento Dominici Calicis.
0372B
Argumentum.—
Docet Cyprianus, contra aquarios, in calice Dominico non aquam solam, sed vinum aqua mixtum esse offerendum; per eam in Scripturis
Baptismum, minime vero Eucharistiam designari. Typis ex Veteri Testamento sumptis, usus vini in Sacramento corporis Dominici
illustratur, populumque
0373A
christianum per aquae symbolum intelligi declaratur.
0372C
I.—
Ad Caecilium. Quamvis id quod dicturus sum videri possit aliquibus exigui momenti, dicam tamen. Posteditum librum Lactantii
de Mortibus Persecutorum fuere qui disputarent
476 an Caecilii nomen scribendum esset cum diphthongo vel sine diphthongo. Ego vero aio plurimos veteres operum sancti Cypriani
codices, et in his etiam Seguierianum omnium nostrorum vetustissimum, plures inscriptiones antiquas, et nummos veteres habere
diphthongum. Novae tamen hujus disputationis praesidio fretus vir clarissimus,
0372D qui nuper nova editione donavit hunc librum Lactantii, hoc illius nomen scripsit absque diphthongo, ea de causa quod ita
scriptum videbat in veteri codice ex quo liber ille emissus est in publicum, non animadvertens plurimos saepe errores contra
orthographiam admissos esse a veteribus librariis et in antiquis inscriptionibus et nummis. Contendit autem vir optimus, ut
id quoque dicam, librum illum non esse Lactantii, quia nomen ejus non habetur in veteri libro, omissum videlicet a librario
festinante qui, ut in simili causa dixit Sirmondus vir istarum rerum peritissimus, cum omnia scriptoris istius nomina brevitatis
studio describere nollet, pro ultimo, quod proprium erat, id potius imperite delegit quod primo loco occurrebat. Cum hanc
viri celeberrimi observationem, qua ego usus eram, non inveniret novus ille editor in Sidonio Sirmondi, me in suspicionem
malae fidei trahere voluit, tamquam si falso usus essem auctoritate Sirmondi ut id probarem quod susceperam probandum, non
facturus haud dubie si legisset brevem istius praefationem de nominibus propriis mediae aetatis editam in initio notarum ad
Sidonium. Vellem autem ut vir doctissimus
0373B et optimus Christophorus Matthaeus Pfaffius non scripsisset in praefatione ad editionem Epitomes Lactantii, nullum antiquum
codicem operum Lactantii habere nomen Lucii Caecilii. Nam ego diu ante quam ista editio Epitomes prodiret monueram exstare
heic Lutetiae in bibliotheca regia duos antiquissimos codices, in quorum uno vocatur Lucius Caecilius, in alio Lucius Caelius.
Quod eodem redit.
Caecilio fratri. Episcopo, ut reor, Biltensi in provincia proconsulari. Quippe Caecilius a Bilta interfuisse reperitur concilio Carthaginensi
sub Cypriano. Alius est Caecilius presbyter qui Cyprianum ad
0373C agnitionem verae divinitatis a saeculari errore correxit. Illum enim e vivis excessisse ante Cyprianum, cui conjugem ac
liberos suos de saeculo excedens commendavit, planum est ex libro quem Pontius diaconus scripsit de Vita Cypriani. Hanc historiam
in contrarium convertit Baronius aiens, Pontii testimonio male usus, Cyprianum, cum Christi religionem amplexus esset, charissimam
conjugem et dulcissimos liberos commendasse Caecilio presbytero. Idem Baronius existimavit hunc presbyterum fuisse aliquando
magistrum Diadumeni Imperatoris. Verum hanc illius opinionem non posse esse veram ostendit vir doctissimus Pearsonius in annalibus
Cyprianicis.
Has ad vos. Melius, ut opinor, in libro Beccensi,
de hoc ad te. Nondum videram hunc librum cum ista epistola excudebatur.
Nostra et humana. Hanc lectionem praefert codex Seguierianus. Carnotensis et editio Morellii,
nostra et humana mente. Fuxensis,
hac humana mente,
0373D omissis illis
nostra et, quae etiam desunt in Corbeiensi et in Turonensi. Beccensis,
nostra et humana conscientia. Bodleiani duo,
humana et novellam institutionem. Vide observationes Rigaltii.
Tenetur. Non adnotassem varias hujus loci lectiones quae reperiuntur in vetustis exemplaribus, nisi Rigaltius monuisset legisse se
in quibusdam libris veteribus
tenebratur, eamque lectionem praetulisset vulgatae. Invenit autem illam in margine editionis Manutianae, ubi quidam studiosus adnotavit
varias lectiones ex codicibus Italiae, et monuit
tenebratur scriptum esse in Vaticanis duobus. At ego, qui tot vetera exemplaria contuli cum operibus Cypriani, in duobus tantum inveni
tenebratur. Omnia alia habent
tenetur, teneretur, tenebatur, aut
teneantur. Caeterum arbitror nemini placere posse opinionem Rigaltii. Cicero in Oratione de Consulatu suo dixit:
Nescio quis me tenet error. Et in Oratione pro Marcello:
0374B
Etsi aliqua culpa tenear erroris humani. Ovidius lib. III. Metamorphoseon,
Tantus tenet error amantem.
Virgilius lib. X. Aeneidos dixit teneri malo errore.
Quando aliquid. Fragmentum istud refert Paschalis II Papa in Epistola ad Pontium abbatem Cluniacensem, quae edita est in tomis Conciliorum.
Inspirante. Ita antiquae editiones. Vocem
aspirante, quam Rigaltius substituit, non alibi reperi. Angli, tamenetsi viderent in codicibus suis antiquis scriptum esse
inspirante, retinuerunt editionem Rigaltii. Reinhartus rejecit. Exstat in epistola papae Paschalis.
I. Cyprianus Caecilio fratri salutem. Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto
mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus
magister et praecepit et gessit humana et novella institutione
0373B Humanam et novellam institutionem
Bod. 3, 4.
decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non
hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter
ac necessarium duxi has
0373B Duxi de hoc
Lam. Nc. 1, Bod. 1, 2, 3, 4.
ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur
0374B Tenebratur
Nc. 2. Vat.
, veritatis luce perspecta,
0374A ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere
aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus.
Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes
quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi faciat quod jubetur.
0374C
477 II.—
Commemorationem. Ita veteres editiones Manutiana antiquiores, sex libri nostri veteres, et quinque Anglicani, tum etiam Rhabanus, lib. I
de Institutione Clericorum, cap. 31, ubi refert hunc Cypriani locum. Recte, ut opinor. Nam in capite XXII Evangelii
secundum Matthaeum et in capite XI prioris Epistolae beati Pauli
ad Corinthios Christus, cum institueret sacramentum Eucharistiae, dixisse fertur discipulis suis:
Hoc facite in meam commemorationem. Dissimulandum tamen non est lectionem Manutii, id est
commemoratione, inveniri in octo libris veteribus. Pamelius et Reinhartus posuerunt
commemorationem, Rigaltius
commemoratione. Et tamen idem Rigaltius in calce istius epistolae, ubi ista repetuntur, bis scripsit
commemorationem. Angeli retinuerunt lectionem Rigaltii.
Mixtus vino offeratur. Concilium Carthaginense III, canone 24:
Ut in sacramento corporis et sanguinis Domini nihil amplius offeratur quam Dominus tradidit,
0374D
hoc est panis et vinum aquae mixtum. Vinum autem poni debet in majori quantitate quam aqua, ut scribit etiam Richardus archiepiscopus Armachanus, lib. IX, cap.
9,
de Quaestionibus Armenorum. Quare cum contra fieret olim in regno Sueciae, Honorius Papa III, scribens ad archiepiscopum Upsalensem, vetuit ne deinceps
fieret, inquiens id perniciosum, valde esse. Ejus ea de re constitutio exstat in libris
Decretalium et in quinta compilatione. Vide Emmanuelis Gonzales commentarium in titulum Decretalium
de Celebratione Missarum. Singularis est constitutio synodalis Didaci Escolani episcopi Majoricensis edita anno 1659, his verbis:
Cum sacrosanctum altaris sacrificium, in quo fons omnis sanctitatis et nitoris retinetur, minus decenter peragatur dum vinum
rubrum consecratur, cum sic mundities altaris vix conservari possit, ideo hortamur omnes hujus diocesis presbyteros ut posthac
vino albo in celebratione missarum utantur.
0375B
Sanguis Christi non est aqua. Non legerat haud dubie hunc Cypriani locum Innocentius Papa VIII, cum Norvegis permisit ut sacrificium missae celebrarent
sine vino. Quod illum eis concessisse testatur Raphael Voleterranus, lib. VII, pag. 159.
Norvegiae Innocentii VIII
pont. concessione permissum sine vino calicem
0375C
sacrificare, quod ob immensa frigora vinum in ea regione importatum acescat. Cujus rei gratia legatio missa. In vetusto missali ms. ecclesiae sancti Martini Turonensis legi sequentia:
Si per negligentiam evenerit ut perlecto canone et peracta consecratione nec vinum nec aqua reperiatur in calice, statim debet
infundi utrumque, et sacerdos iterabit consecrationem ab illo loco canonis, scilicet,
Simili modo postea quam coenatum est,»
usque ad finem, ita tamen ut illas duas cruces omittat quas singulariter fecerit super panem. Quod si de simplici vino vel
de aqua sine vino fiat consecratio, vinum reputatur pro sacramento, sed aqua non reputatur. Et ideo ista negligentia de aqua
major est et majori poenitentia emendanda.
Armeni, ut tradit Guido de Perpiniano, aiebant aquam non esse misecudam vino in sacramento altaris, et si aqua ponatur, dicebant
nullum sacramentum esse. Hunc eorum errorem confutavit Eugenius Papa IV, apud Odoricum Raynaldum an. 1439, § 15. Etiam lacte
pro vino usos esse quosdam antiquitus in sacrificio missae
0375D ostendit Joannes Baptista Casalius in opere
de Veteribus sacris Christianorum Ritibus, c. 11, ubi tractat de calicis usu. Vide etiam Epistolam Joannis S. R. E. diaconi
ad Senarium cap. 12, in tomo I Musei Italici Mabillonii, pag. 75, et notas Cotelerii in librum VIII
Constitutionum Apostolicarum, c. 8.
Vivificati. Unus codex regius et Rhabani editiones habent
justificati. At duo codices manuscripti bibliothecae regiae et Colbertinae, in quibus habentur libri Rhabani
de Institutione Clericorum, praeferunt
vivificati. Et haec est vera lectio.
II. Admonitos autem nos scias
0374B Vos sciatis
August.
ut in calice offerendo Dominica traditio servetur, neque aliud fiat a nobis quam quod pro nobis Dominus prior fecerit, ut
calix qui in commemorationem ejus offertur, mixtus vino offeratur. Nam cum dicat Christus,
Ego
0375A
sum vitis vera (Joa. XV, 1) , sanguis Christi non aqua est utique, sed vinum. Nec potest videri sanguis ejus, quo redempti et vivificati
sumus, esse in calice quando vinum desit calici, quo Christi sanguis ostenditur, qui Scripturarum omnium sacramento ac testimonio
praedicetur
0375B Testimonio effusus praedicatur
Oxon.
.
0375D
III.—
Recubans. Ita veteres editiones et plerique libri veteres et editio Reinharti. Pamelius scripsit
recumbens, auctoritate sumpta, ut opinor, ex Rhabano. Quippe nullum veterem librum laudat ex quo acceperit hanc lectionem. Rigaltius
illam invenit in Corbeiensi. Sane lectio Pamelii, sumpta videlicet, ut dixi, ex Rhabano, habetur in codice 4064 bibliothecae
0376B regiae et in codice 584 Colbertinae, in quibus exstat hic Rhabani liber. At codex 4063, ejusdem bibliothecae regiae et duo
Colbertini sane vetustissimi et optimi, in quibus idem liber exstat, praeferunt
recubans.
Denotata. Ita veteres editiones et plerique libri veteres.
0376C In uno regio, in uno item Anglicano, in Gratianopolitano, in Fuxensi, in duobus a Pamelio laudatis, et apud sanctum Augustinum
legitur
denudata, in capite nono Geneseos et apud Rhabanum
nudata, id est patefacta, revelata. In vetustis tamen Rhabani codicibus scriptum est
notata. Hieronymus in Dialogo adversus Luciferianos:
Nudatum patrem irrisit major filius et minor texit. Tertullianus in libro de Cultu Feminarum:
Bonum non amat tenebras, gaudet videri, et in ipsas denotationes exultat, id est ostensiones, ut recte interpretatur Pamelius. Cassianus, Collat. 12, c. 9:
Si qua forte inverecundius fuerint denudata,
478 id est denotata. Itaque istic voces
denotatae et
denudatae habent eamdem significationem. Alio sensu apud Tertullianum lib. I,
ad Nationes cap. 10, ubi vide notas Gothofredi.
III. Invenimus enim et in Genesi circa sacramentum in Noe hoc idem praecucurrisse et figuram Dominicae passionis illic extitisse
quod vinum bibit, quod inebriatus est (Gen. IX, 21) , quod in domo sua nudatus est, quod fuit recubans nudis et patentibus
femoribus, quod nuditas illa patris a medio filio denotata est et foras nuntiata, a duobus vero, majore et minore, contecta,
et caetera quae necesse non est exequi, cum satis sit hoc solum
105 complecti, quod Noe, typum futurae
0375B veritatis ostendens, non aquam sed vinum biberit, et sic imaginem Dominicae passionis expresserit.
0376C
IV.—
Genui te. Postea sequitur in antiquis editionibus et in quinque antiquis codicibus:
Juravit Dominus et non poenitebit eum. Verum ea desunt in
0376D aliis codicibus antiquis, etiam in Veronensi et in Seguieriano et apud Rhabanum. Habentur tamen in Psalmo CIX, ex quo locus
iste sumptus est et in libro primo
Testimoniorum cap. 17. Manutius expunxit, Morellius reposuit, Pamelius rejecit. Pamelianam editionem secutae sunt posteriores. Certe absque
illo additamento, quod superfluum videtur recte constat sensus. Epistola
ad Demetriadem edita inter opera Hieronymi, quam quidam viri docti putant esse Pelagii:
Melchisedech sacerdos Dei legitur, cujus meritum ex hoc facile intelligi potest quod multo post futurum Domini Sacramentum
ante signaverit ac sacrificio panis et vini mysterium corporis et sanguinis expressit et sacerdotii sui typo Christi Sacramentum
figuravit.
Citat autem hunc Cypriani locum Alcuinus in Epistola ad Karolum M. edita in libro primo miscellaneorum nostrorum. De temporali
porro sacerdotio Christi vide Matthaeum Bossum, lib. I, Epist. 77,
ad Polycletum.
0377C
Providens autem. Antiquae editiones et quinque libri veteres habent
praevidens. Utraque lecti obona est.
Benedicti sunt. Veteres editiones et quidam libri veteres praeferunt
benedicentur. Verum lectionem vulgatam, quae nostra etiam est, confirmant editiones Manutii, Morellii, et Pamelii, tum etiam tredecim vetera
exemplaria.
Plenitudo veritatis. Ita nos restituimus ex fide trium veterum exemplarium, in quibus sic scriptum est,
plenitudo veritatis veritatem praefiguratae imaginis adimplevit. Cyprianus, Epist. 74, p. 171:
Consuetudo sine veritate vetustas erroris est. Propter quod, relicto errore, sequamur veritatem, et paulo post,
quam veritatem nobis Christus ostendens in Evangelio suo dixit:
0377D
Ego sum veritas. Citatur hic locus apud Gratianum, dist. 8, ex Epistola Gregorii ad Wimundum episcopum Aversanum, itemque alius ex Epistola
ad Pompeium. Vide notas nostras ad Gratianum, pag. 443. Redeo nunc in viam. Tertullianus in libro de Virginibus velandis:
Dominus noster Christus veritatem se non consuetudinem nominavit. Confirmat hanc emendationem nostram codex Fuxensis, in quo ita scriptum est,
qui est plenitudo veritatis praefiguratam imaginem adimplevit, ubi excidit vocabulum
veritatem, quod alii codices habent. Vetustum autem esse hunc errorem hinc colligi potest, quod cum nonnulli qui describebant opera
sancti Cypriani legerent
praefiguratae imaginis, viderent porro periodum non esse integram, addiderunt vocem
rem, ita scribentes,
veritatis praefiguratae imaginis rem adimplevit. Sic enim scriptum est in tribus antiquis exemplaribus. Videntur autem moti ad hanc vocem addendam, quia paulo ante legitur,
quam rem per ficiens et adimplens Dominus.
IV. Item in sacerdote Melchisedech sacrificii Dominici
0375B Sacramenti Dominici mysterium praefiguratum
0376B
Aug.
sacramentum praefiguratum videmus, secundum quod Scriptura divina testatur et dicit:
0376A
Et Melchisedeh, rex Salem, protulit panem et vinum (Gen. XIV, 18) . Fuit autem sacerdos Dei summi, et benedixit Abraham. Quod autem Melchisedech typum Christi portaret, declarat
in Psalmis Spiritus sanctus ex persona Patris ad Filium dicens:
Ante luciferum genui te. Tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech (Psal. CIX, 4, 5) . Qui ordo utique hic est de sacrificio illo veniens et inde descendens, quod Melchisedech sacerdos Dei
summi fuit, quod panem et vinum obtulit, quod Abraham benedixit. Nam quis magis sacerdos Dei summi quam Dominus noster Jesus
Christus, qui sacrificium Deo Patri obtulit, et obtulit hoc idem quod Melchisedech obtulerat, id est panem et vinum, suum
scilicet corpus et sanguinem? Et circa Abraham
0376B benedictio illa praecedens ad nostrum populum pertinebat. Nam, si Abraham Deo credidit et deputatum est
0376B Reputatum
Nc. 1, 2. Ebor.
ei ad justitiam (Gen. XV, 6.) , utique quisquis Deo credit et fide vivit, justus invenitur, et jam pridem in Abraham fideli
benedictus et justificatus
0377A ostenditur, sicut beatus apostolus Paulus probat dicens:
Credidit Abraham Deo, et deputatum
0377C Reputatum
Nc. 1, 2. Ebor.
est ei ad justitiam (Gal. III, 6, 7) . Cognoscitis ergo quia qui ex fide sunt, hi sunt filii Abrahae. Providens autem Scriptura quia ex fide
justificat gentes Deus, praenuntiavit Abrahae quia benedicentur in illo omnes gentes (Gen. XII, 3) . Igitur qui ex fide sunt
benedicti sunt cum fideli Abraham. Unde in Evangelio invenimus de lapidibus excitari, id est de gentibus colligi filios Abrahae
(Matth. III, 9) . Et cum Zachaeum laudaret Dominus, respondit et dixit:
Salus hodie domui huic facta est, quia et hic filius est Abrahae (Luc. XIX, 9) . Ut ergo in Genesi per Melchisedech sacerdotem benedictio circa Abraham posset rite celebrari, praecedit
ante imago sacrificii
0377B Christi,
0377C Sacrificii in pane
Bod. 1, 2, 3. Nc. 1, 2. Lin. Ebor.
in pane et vino scilicet constituta; quam rem perficiens et adimplens Dominus panem et calicem mixtum vino obtulit, et qui
est plenitudo veritatis veritatem praefiguratae imaginis adimplevit.
0378C
V.—
Praemonstrans immolatae. Vetus codex Remigianus,
praenuntians immolare Christus.
Subdidit. Ne quid dissimulem, facile mutassem hanc lectionem, eamque praetulissem quam reperi in codice sancti Eligii Attrebatensis,
in quo legitur
excidit. Quo etiam modo scriptum est in capite nono Proverbiorum. Nam vox
subdidit non significat id quod dicere voluit Salomon. Verum non sum ausus mutare contra tot veterum librorum et editionum auctoritatem,
praesertim cum videam scriptum
subdidit in libro III
Testimoniorum, et quia Prosper, sive quis alius, in libro II de
Promissionibus et Praedictionibus Dei, c. 2, ita etiam legit. Sanctus Augustinus, lib. VII
de Civitate Dei, cap. 20, legit
suffulsit, et in
0378D capite II Epistolae ad Galatas
substituit. Quid si istic apud Cyprianum poneretur
subscidit pro
subdidit? Vide notas Flaminii Nobilii ad caput IX Proverbiorum.
Mactavit. Quatuor libri veteres habent
occidit, editio vulgata sacrae Scripturae
immolavit. Vide iterum Nobilium.
Servos suos. Ita etiam lib. II Testimoniorum cap. 2. In libro Proverbiorum scriptum est
ancillas suas in editione vulgata. At in Graeco LXX, legitur δούλοις.
479
Excelsa. Unus codex regius
magna, vetus Remigianus
Sublimi. Vel hinc liquet quantum sibi licentiae et auctoritatis arrogaverint antiqui librarii.
V. Sed et per Salomonem Spiritus sanctus typum Dominici sacrificii
0377C Sacramenti
Lam. Bod. 2. Ebor. Nc. 1.
ante praemonstrans
0377C Praemonstrat
Oxon.
immolatae hostiae et panis et vini sed et altaris et Apostolorum faciens mentionem,
Sapientia, inquit,
aedificavit sibi domum, et subdidit columnas septem. Mactavit suas hostias, miscuit in cratera vinum suum, et paravit mensam
suam. Et misit servos suos, convocans cum excelsa praedicatione ad crateram dicens:
0378A
Qui est insipiens declinet ad me. Et egentibus sensu dixit: Venite, edite de meis panibus, et bibite vinum quod miscui vobis (Prov. IX, 1-5) . Vinum mixtum declarat, id est calicem Domini aqua et vino mixtum prophetica voce praenuntiat, ut appareat
in passione Dominica id esse gestum quod fuerat ante praedictum.
0378D
VI.—
Recubet. Soleo, ut vides, lector, adnotare frequenter hanc veterum librariorum audaciam, quae magna fuit etiam in hoc loco. Quidam
enim libri veteres habent
recubet dormiens, alii
recubat dormiens, alii
recumbit, recubuit, recubans dormiat, recubans et dormiens, et recubavit.
VI. In benedictione quoque Judae hoc idem significatur, ubi et illic Christi figura exprimitur, quod a fratribus suis laudari
et adorari haberet, quod inimicorum dorsa cedentium atque fugientium manibus, quibus crucem pertulit et mortem vicit, compressurus
fuisset, quodque ipse sit leo de tribu Juda, et recubet dormiens
0378C Recubans et dormiens in passione et surgens
Lin.
in passione, et surgat, et sit ipse spes gentium. Quibus Scriptura divina adjungit et dicit:
Lavabit in vino stolam suam
0378B
et in sanguine uvae amictum suum (Gen. XLIX, 11) . Quando autem sanguis uvae dicitur, quid aliud quam vinum calicis Dominici sanguinis ostenditur?
VII. Necnon et apud Esaiam hoc idem Spiritus sanctus de Domini passione testatur dicens:
Quare rubicunda
106
sunt vestimenta tua, et indumenta tua velut a calcatione torcularis pleni et percalcati (Isa. LXIII, 2) ? Numquid rubicunda vestimenta aqua potest facere, aut in torculari aqua est quae pedibus calcatur vel praelo
exprimitur? Vini utique mentio
0378C Vinum itaque mixtum
Ebor. Nc. 2.
ideo ponitur ut Domini sanguis intelligatur
0378C Vino intelligatur
Lam. Bod. 1, 2, 3, 4. Ebor. Nc. 1.
, et quod in calice Dominico postea manifestatum est
0379A Prophetis annuntiantibus praediceretur
0379C Praedicatur
Lin. Bod. 1, 2. Ebor. Nc. 1. Praedicetur
Nc. 2.
. Torcularis quoque calcatio et pressura taxatur, quia, quomodo ad potandum vinum veniri non potest nisi botrus calcetur ante
et prematur, sic nec nos sanguinem Christi possemus bibere
0379C Possumus
Bod. 1. Ebibere
Lin. Nc. 1.
, nisi Christus calcatus prius fuisset et pressus, et calicem prior
0379C Prius
Nc. 2.
biberet, in quo
0379C In quem
Bod. 2.
credentibus propinaret.
0379C
VIII.—
Praecanitur. Bona est haud dubie lectio earum editionum quae habet
praecinitur. Mihi tamen visum est reponendam esse lectionem veterum editionum
0379D et tredecim veterum exemplarium. Sane codex sancti Albini habet
praecanitur. Sed emendatum est antiquitus et positum
praecinitur. In uno meo veteri scriptum est
praecinitur.
Praedicitur. Et heic quoque sequi placuit scripturam veterum editionum et veterum librorum nostrorum, quibus consentiunt etiam aliquot
Anglicani. In Veronensi scriptum erat
praedicatur.
Findetur. Quamvis sciam omnes editiones et omnes fere veteres libros habere
findetur, facile praetulissem lectio nem Fuxensis, in quo scriptum est
scindetur, quia in capite XLVIII. Isaiae, ad quod respicit hic locus, legitur:
Aquam de petra produxit eis, et scidit petram, et fluxerunt aquae. At cum viderem in libro quoque primo
Testimoniorum, cap. 12, scriptum esse
findetur, non sum ausus mutare.
Beati esurientes. Ita omnes editiones et sex libri veteres, inter quos nomino Seguierianum. Recte profecto. Nam in libro III
Testimoniorum cap. 1,
0380C legitur:
Beati qui esuriunt justitiam; ubi editio Anglicana monet scriptum esse in octo codicibus antiquis:
Beati esurientes et sitientes. Admonendum tamen
0380D existimavi decem antiqua exemplaria istic praeferre,
Beati sitientes et esurientes.
VIII. Quotiescumque autem aqua sola in Scripturis sanctis nominatur, Baptisma praedicatur, ut apud Esaiam significari videmus:
Nolite, inquit,
priora meminisse et antiqua nolite reputare: ecce ego facio nova quae nunc orientur, et cognoscetis
0379C Cognoscetis veritatem
Lam. Bod. Ebor. Nc. 1.
,
et faciam in deserto viam, et flumina in loco inaquoso
0379C Loca inaquosa
Lam. Ebor. Nc. 1.
adaquare genus meum electum, plebem meam, quam acquisivi, ut virtutes meas exponeret (Isa. XLIII, 18-21) .
0379B Praenuntiavit illic per prophetam Deus quod apud Gentes in locis quae inaquosa prius fuissent, flumina postmodum redundarent
et electum genus Dei, id est per generationem Baptismi filios Dei factos, adaquarent. Item, denuo praecanitur et ante praedicitur
Judaeos, si sitierint et Christum quaesierint, apud nos esse potaturos, id est Baptismi gratiam consecuturos:
Si sitierint, inquit,
per deserta adducet illos,
0380C Illis aquam
Bod. 1, 2. Ebor. Lin. Nc. 1.
aquam de petra producet illis, findetur petra, et fluet aqua, et bibet
0380C Bibetis, plebs
Bod. 1.
plebs mea (Isa. XLVIII, 21) . Quod in Evangelio adimpletur, quando Christus, qui est petra, finditur ictu lanceae in passione: qui
et admonens quid per prophetam sit ante praedictum clamat et dicit:
Si quis sitit, veniat et bibat. Qui credit in me, sicut Scriptura dicit
0380C Sicut scriptum est
Lam.
,
flumina de
0379C
ventre ejus fluent aquae vivae (Joan. VII, 37-39) . Atque, ut magis posset esse manifestum quia non de calice sed de Baptismo illic loquitur Dominus, addidit
0380A Scriptura dicens:
Hoc autem dixit de Spiritu quem accepturi erant qui in eum credebant. Per Baptisma enim Spiritus sanctus accipitur, et sic a baptizatis et Spiritum sanctum consecutis ad bibendum calicem Domini
pervenitur. Neminem autem moveat quod, cum de Baptismo loquatur Scriptura divina, sitire nos dicit et bibere, quando et Dominus
in Evangelio dicat:
Beati esurientes et sitientes justitiam (Matth. V, 6) ; quia quod avida et sitienti cupiditate suscipitur, plenius et uberius hauritur. Sicut et alio loco ad Samaritanam
mulierem Dominus loquitur dicens
0380C Loquitur et dicit
Lam.
:
Omnis qui biberit ex aqua ista, sitiet iterum: qui autem biberit ex aqua quam ego dedero, non sitiet in aeternum (Joan. IV, 13, 14) . Quo et ipsum Baptisma salutaris aquae significatur
0380C Significatum
Bod. 3.
, quod semel
0380B scilicet sumitur, nec rursus iteratur. Caeterum calix Domini in Ecclesia semper et sititur et bibitur.
0380D
IX.—
Hic est enim. Haec est lectio omnium fere veterum exemplarium. Tria tamen vetera et antiquae editiones praeferunt
Hoc est enim. Quo etiam modo Nicolaus Faber in margine exemplaris sui editionis Pamelianae adnotavit se legisse in vetustissima editione
quam ipse habebat.
Novi testamenti. Vox
novi deest in tredecim codicibus antiquis.
Novum vinum. Vox
vinum deest in Evangelio Matthaei, apud Hieronymum in titulo quaestionis secundae
ad Hedibiam, in undecim codicibus antiquis, et in editionibus Manutii et Morellii. Deesse etiam constat in novem Anglicanis. Lectio vulgata,
quae habet
Cum illud bibam vobiscum novum in regno patris mei, magis placuit Pamelio, qui testatus est se eam invenisse in codice Affligemensi. Apud Varronem, libro V de Lingua latina:
Novum vetus vinum bibo.
0381C
Offerri. Codex Monasteriensis addit
aut et celebrari.
Si desit vinum. Codex Fuxensis,
nisi vinum calici misceatur.
IX. Nec argumentis plurimis opus est, frater charissime, ut probemus appellatione aquae Baptisma significatum semper esse
et sic nos intelligere debere
0380C Debemus
Nc. 2.
, quando Dominus adveniens Baptismi et Calicis manifestaverit veritatem, qui aquam illam fidelem, aquam vitae aeternae, praeceperit
credentibus in Baptismo dari, calicem vero docuerit exemplo magisterii sui vini et aquae conjunctione misceri. Calicem etenim
sub die passionis accipiens, benedixit et dedit discipulis suis dicens:
Bibite ex hoc omnes. Hic est enim sanguis novi testamenti, qui pro multis effundetur in remissionem peccatorum. Dico vobis,
non bibam amodo ex ista creatura vitis usque in diem
0380C
illum quo vobiscum bibam novum vinum in regno Patris mei (Matth. XXXVI, 28, 29) . Qua in parte invenimus calicem mixtum fuisse quem Dominus obtulit
0381A
107, et vinum fuisse quod sanguinem suum dixit. Unde apparet sanguinem Christi non offerri si desit vinum calici, nec sacrificium
Dominicum
0381C Dominum
Bod. 3, 4. Ebor. Nc. 1, 2. Lin.
legitima sanctificatione celebrari nisi oblatio et sacrificium nostrum responderit passioni. Quomodo autem de creatura vitis
novum vinum cum Christo in regno Patris bibemus, si in sacrificio Dei Patris et Christi vinum non offerimus, nec calicem Domini
Dominica traditione miscemus?
0381C
X.—
Gratias egit. Haec est lectio omnium editionum quae Pamelianam antecesserunt. Pamelius autem ex unico codice Camberonensi mutavit et edidit
gratias agens fregit. Quo etiam modo nos scriptum vidimus
0381D in Eligiano et in Remensi sancti Dionysii. At cum omnes fere libri nostri veteres et etiam Anglicani praeferant lectionem
quam Pamelius rejecit, existimavimus illam esse revocandam. Sed sive hoc, sive alio modo legas, sensus est idem; adeoque retinenda
erat vetus lectio.
Aliter annuntiet. In codice Seguieriano scriptum est
evangelizaverit.
X. Beatus quoque apostolus Paulus, a Domino electus et missus et praedicator veritatis evangelicae constitutus, haec eadem
in Epistola sua ponit dicens
0381C Ponit et dicit
Lam. Bod. 1, 2.
:
Dominus Jesus in qua nocte tradebatur accepit panem, et gratias egit
0381C Gratias egit et
Lam. Ebor Nc. 1, 2. Agens fregit et
Oxon.
et fregit et dixit: Hoc est corpus meum quod pro vobis tradetur. Hoc facite in meam
0381B
commemorationem. Simili modo
0381C Similiter
Lam.
et calicem, postquam coenatum, est accepit dicens: Hic calix novum testamentum
0381C Hic est calix novi testamenti
Lam. Lin. Ebor.
est in meo sanguine. Hoc facite, quotiescumque biberitis, in meam commemorationem. Quotiescumque enim ederitis panem istum
et calicem biberitis, mortem Domini annuntiabitis quoadusque veniat
(I Cor. II, 23-26) . Quod si et a Domino praecipitur
0381C Praecipiatur
Bod. 3.
, et ab Apostolo ejus hoc idem confirmatur et traditur, ut quotiescumque biberimus, in commemorationem Domini hoc faciamus
quod fecit et Dominus, invenimus
0382C Inveniemus
Bod. 1.
non observari a nobis quod mandatum est, nisi eadem quae Dominus fecit nos quoque faciamus, et calicem Domini pari
0382C Calicem pari
Bod. 1, 2, 3. Lam. Ebor. Nc. 1, 2. Lin.
ratione miscentes a divino magisterio non recedamus. Ab evangelicis autem praeceptis omnino recedendum non esse
0382C Non est
Lam. Bod. 2.
, et eadem quae
0381C magister docuit et fecit discipulos quoque observare
0382A et facere debere, constantius et fortius alio in loco beatus Apostolus
0382C Beatus Paulus docet
Lin.
docet dicens:
Miror quod sic tam cito demutamini
0382C Transferimini
Nc. 2.
ab eo qui vos vocavit ad gratiam, ad aliud evangelium, quod non est aliud, nisi si sunt aliqui qui vos conturbant et volunt
convertere Evangelium Christi. Sed, licet aut nos aut Angelus de coelo aliter annuntiet praeterquam quod annuntiavimus vobis,
anathema sit. Sicut praediximus, et nunc iterum dico: Si quis vobis annuntiaverit praeterquam quod accepistis, anathema sit
(Gal. I, 6-9) .
0381D
XI.—
Perquam. Ita istic et paulo post scriptum est in octodecim exemplaribus nostris et in sex Anglicanis. Quo etiam modo legisse Joachimum
Vadianum videre est in libro II Aphorismorum ejus de Eucharistia. Ita quoque habent editiones Pameliana antiquiores. Pamelius
itaque omnium primus posuit
quam peroptimus, aiens verisimile esse hanc esse genuinam Cypriani lectionem. Sed ego puto illum in hoc errasse.
Perquam etenim adverbium est quod emphasis causa praeponi solet, et quo usus est Cyprianus
0382C Epist. III, pag. 8:
Perquam enim grave est, et in Epistola XXXI, pag. 43:
Perquam enim nobis et invidiosum et onerosum videtur, etiam in editione Pamelii. Et ut exempla sumamus de saeculari litteratura. Cicero in libro II de
Oratore dixit:
Perquam optanda nobis varietas et incredibilis illa vis dicendi Carneadis. Valerius Maximus, lib. VII, cap 4:
Perquam optimo genere consilii.
0382D A. Gellius, lib. I, cap. 4:
Antonius Julianus rhetor perquam fuit honesti atque amoeni ingenii. Vide etiam Quintillianum, lib. VIII,
in Prooemio, et c. 3, et lib IX, c. 1. Dissimulandum interim non est usum me esse quatuor exemplaribus antiquis in quibus scriptum
480 est
quam peroptimus. Porro quod ait Pamelius Remboltum fuisse primum qui scripserit
perquam optimus, id certe verum non est. Nam ea lectio habetur in editione Spirensi et in veteri Veneta, quae multo antiquiores sunt ea quam
Remboltus emisit.
Redigat. Codex Fuxensis et unus Bodleianus,
reducat. Unus meus et Monasteriensis,
ad spiritalem amorem redigat.
Sapore. Diverse scribitur hic locus. In editionibus Pameliana antiquioribus, in novem libris nostris veteribus, in tribus Anglicanis,
in Camberonensi quoque quem laudat Pamelius, legitur
sopore. At
sapore praeferunt alia novem vetera exemplaria nostra et
0383C duo laudata a Pamelio. Dubitatum autem fuisse olim quonam modo scribendum esset colligi videtur ex uno libro meo vetere,
in quo scriptum est
sopore et supra lineam
vel sapore. Praetulit autem Pamelius
sapore ex conjectura olim sua, quam gavisus est invenisse se confirmatam auctoritate codicum Affligemensis et Coloniensis.
Dominicam teneat veritatem. Codex Fuxensis,
Dominica mente teneat veritatem.
XI. Cum ergo neque ipse Apostolus neque Angelus de coelo annuntiare possit aliter aut docere praeterquam quod semel Christus
docuit et Apostoli ejus annuntiaverunt, miror satis unde hoc usurpatum sit ut, contra evangelicam et apostolicam disciplinam,
quibusdam
0382B in locis aqua offeratur in Dominico calice, quae sola Christi sanguinem non possit exprimere. Cujus rei sacramentum nec
in Psalmis tacet Spiritus sanctus faciens mentionem dominici calicis et dicens:
Calix tuus inebrians perquam optimus
0382C Quam peroptimus
Oxon.
(Psal. XXII, 5) . Calix autem qui inebriat, utique vino mixtus est
0382C Mixtus sit oportet. Neque enim aqua sola
Lin.
: neque enim aqua inebriare quemquam potest. Sic autem calix Dominicus inebriat ut et Noe in Genesi vinum bibens inebriatus
est. Sed, quia ebrietas Dominici calicis et sanguinis non est talis qualis est ebrietas vini saecularis, cum diceret Spiritus
sanctus in Psalmo,
Calix tuus inebrians, addidit
perquam optimus, quod scilicet calix Dominicus sic bibentes inebriat ut sobrios faciat, ut mentes ad spiritalem sapientiam redigat, ut a sapore
isto saeculari ad intellectum Dei
0382C unusquisque resipiscat, et quemadmodum vino isto
0383A communi mens solvitur et anima relaxatur et tristitia omnis exponitur, ita, epotato
0383C Et potato
Lam. Ebor. Et poto
Ver. Bened. Potans
Lin. Potus sanguinem
Nc. 2. Epoto
Oxon.
sanguine Domini et poculo salutari, exponatur memoria veteris hominis, et fiat oblivio conversationis pristinae saecularis,
et moestum pectus ac triste, quod prius peccatis angentibus premebatur, divinae indulgentiae laetitia resolvatur; quod tunc
demum potest laetificare in Ecclesia Domini bibentem, si quod bibitur
108 Dominicam teneat veritatem.
0383C
XII.—
Apud Judaeos. Ista quae statim sequuntur usque ad
de aqua vinum desunt in libro Beccensi et in eorum loco ista posita sunt.
Nam quae apud Judaeos offerebantur spiritualem intellectum significabant. Quae Judaei in veteri testamento offerebant, omnia
nunc completa
0383D
sunt, quia lex vetus umbra fuit. Postmodum Dominus in Novum Testamentum in Cana Galileae coram Judaeis de aqua, etc.
Et turbae. Ista non habentur in capite XVII Apocalypsis. Porro pro
et turbae codex Remensis sancti Dionysii habet
et tribus.
XII. Quam vero perversum est quamque contrarium ut, cum Dominus in nuptiis de aqua vinum fecerit (Joan. II, 7) , nos de
vino aquam faciamus, cum sacramentum quoque rei illius admonere et instruere nos debeat ut in sacrificiis Dominicis vinum
potius offeramus. Nam, quia apud Judaeos defecerat gratia spiritalis, defecit et vinum: vinea enim Domini sabaoth
0383B domus erat Israël (Isa. V, 7) . Christus autem, docens et ostendens gentium populum succedere, et in locum quem Judaei
perdiderant nos postmodum merito fidei pervenire, de aqua vinum fecit, id est, quod ad nuptias Christi et Ecclesiae, Judaeis
cessantibus, plebs magis gentium conflueret et conveniret ostendit. Aquas namque populos significare
0383C Aquis . . . Significari
Nc. 2.
in Apocalypsi Scriptura divina declarat dicens:
Aquae quas vidisti, super quas sedet meretrix illa, populi et turbae et gentes ethnicorum sunt et linguae (Apoc. XVII, 15) . Quod scilicet perspicimus et in sacramento calicis contineri.
0383D
XIII.—
Videmus in aqua. Haec verba, quae certo non sunt Julii Papae, ex Julio tamen refert Eugenius IV in
Confessione missa ad Armenos apud Odoricum Raynaldum an. 1439, § 15. At Regino, lib. I, cap. 66, citat ex concilio Wormaciensi, cap. 29, ubi exstat in
canone quarto in editionibus conciliorum. Vide notas ad Reginonem, pag. 550.
Credentium plebs. Codex veronensis,
credentium plebi sanguini ejus in quem credidit copulatur et conjungitur.
Ut commixtio. In codice Beccensi scriptum est,
ut
0384C
commixtio illa non ab invicem separetur et unitas intelligatur Ecclesiae, id est plebis in Ecclesia constituta, si fideliter
et firmiter in eo quod credidit perseveraverit, quam nulla res separare poterit ut nec ex eo quod minus erat semper maneat
individua dilectione.
Individua dilectio. Hanc lectionem, quae est optima, reperi in quatuordecim libris veteribus et in editione Pamelii, qui primus illam protulit.
At editiones Manutii et Morellii et codex Beccensis habent
individua dilectione. Veteres editiones et quatuor libri veteres,
in divina dilectione. Ea lectio melior est quam ego retinui. Nam et in Epistola LVII, pag. 96:
Perseveret apud Dominum nostra dilectio.
Nam si vinum. Puto Paschasium Radbertum, cum
0384D eo loco uteretur, Cypriani verba mutasse ut illa faceret sua. Sic enim posuit in capite XI libri de Corpore et Sanguine
Domini:
Nam si vinum sine aqua offeratur, sanguis Christi incipit esse sine nobis. Si autem aqua sola, jam plebs videtur esse sine
Christo. Quando autem utrumque miscetur et conjungitur, tunc recte mysterium Ecclesiae spiritaliter perficitur.
Coeleste perficitur. Reliqua istius epistolae descripta non sunt in libro Beccensi.
Sanctificando. Duo libri nostri veteres et duo Anglicani praeferunt
sacrificando.
Grana multa. Infra, Epist. LXXVI, pag. 153:
Nam quando Dominus corpus suum panem vocat de multorum granorum adunatione congestum.
Et commolita. Haec desunt in excerptis Flori, exstant tamen in codice Seguieriano.
XIII. Nam, quia nos omnes portabat Christus, qui et peccata nostra portabat, videmus in aqua populum intelligi, in vino vero
ostendi
0384C Ostendit
Rigalt.
sanguinem Christi.
0384A Quando autem in calice vino aqua miscetur, Christo populus adunatur, et credentium plebs ei in quem credidit copulatur et
conjungitur. Quae copulatio et conjunctio aquae et vini sic miscetur in calice Domini ut commixtio illa non possit ab invicem
separari. Unde et Ecclesiam, id est plebem in Ecclesia constitutam, fideliter et firmiter in eo quod credidit perseverantem,
nulla res separare poterit a Christo quominus haereat semper et maneat individua dilectio. Sic autem in sanctificando calice
0384C Calicem
Lin. Nc. 1, 2.
Domini offerri aqua sola non potest, quomodo nec vinum solum potest. Nam, si vinum tantum quis offerat, sanguis Christi incipit
esse sine nobis: si vero aqua sit sola, plebs incipit esse sine Christo. Quando autem utrumque miscetur et adunatione confusa
sibi invicem copulatur, tunc sacramentum spiritale et coeleste perficitur. Sic vero
0384B calix Domini non est aqua sola aut vinum solum, nisi utrumque sibi misceatur, quomodo nec corpus Domini potest esse farina
sola aut aqua sola, nisi utrumque adunatum fuerit et copulatum et panis unius compage solidatum. Quo et ipso sacramento populus
noster ostenditur adunatus; ut, quemadmodum grana multa in unum collecta et commolita et commixta panem unum faciunt, sic
in Christo, qui est panis coelestis, unum sciamus esse corpus, cui conjunctus sit noster numerus et adunatus.
0385C
XIV.—
Si solus Christus. Citat hunc locum Gratianus dist. 8, cap.
Si solus, cap.
Si consuetudinem, et cap.
Consuetudo. Ad locum autem istum Cypriani, ubi dicit solum Christum audiendum esse, Joannes cardinalis de Turrecremata ait vocem
solus non excludere papam vel praelatos vel alios doctores aut praedicatores bonos, sed tantum antichristos, id est contrarios
Christo, qui contraria praedicant.
Alius ante nos. Ita scriptum reperimus in septem codicibus antiquis. Veteres editiones, etiam Manutiana et Morelliana,
quod aliquis ante nos. Ita etiam codex
481
0385D Thuanus et Carnotensis et duo libri veteres laudat in editione Pameliana. In Fuxensi scriptum est
alius aliquid ante, in Turonensi
aliud aliquis, in Corbeiensi
alius aliquis.
Neque enim. Codex Monasteriensis,
nec alterius hominis consuetudinem sequi quemquam oportet.
Traditione mutare. Unus codex regius habet
ratione praecipitare.
XIV. Non est ergo, frater charissime, quod aliquis existimet sequendam esse quorumdam consuetudinem, si qui in praeteritum
in calice Dominico aquam solam offerendam putaverunt. Quaerendum est enim ipsi
0385A quem sint secuti. Nam, si in sacrificio quod Christus obtulit, non nisi Christus sequendus est, utique id nos obaudire et
facere oportet quod Christus fecit et quod faciendum esse mandavit, quando ipse in Evangelio dicat:
Si feceritis quod mando vobis, jam non dico
0385C Non dicam
Lam. Bod. 1, 2. Nc. 2. Ebor.
vos servos, sed amicos (Joan. XV, 14, 15) . Et quod Christus debeat solus audiri, Pater etiam de coelo contestatur dicens:
Hic est filius meus dilectissimus
0385C Dilectus
Bod. 2. Ebor. Nc. 1, 2.
in quo bene sensi, ipsum audite (Matth. XVII, 5) . Quare, si solus Christus audiendus est, non debemus attendere quid alius ante nos faciendum esse putaverit,
sed quid qui ante omnes est Christus prior fecerit. Neque enim hominis consuetudinem sequi oportet, sed Dei veritatem, cum
per Esaiam prophetam Deus loquatur et dicat:
Sine causa autem colunt me, mandata et doctrinas hominum docentes (Isa. XXIX, 13) . Et iterum Dominus
0385B in Evangelio hoc idem repetat dicens:
109
Rejicitis mandatum Dei, ut traditionem vestram statuatis (Marc. VII, 13) . Sed et alio in loco ponit et dicit:
Qui solverit unum ex mandatis istis minimis, et sic docuerit homines, minimus vocabitur in regno coelorum (Matth. V, 19) . Quod si nec minima de mandatis Dominicis licet solvere, quanto magis tam magna, tam grandia, tam ad ipsum
Dominicae passionis et nostrae redemptionis sacramentum pertinentia fas non est infringere, aut in aliud quam quod divinitus
institutum sit humana traditione mutare? Nam, si Jesus
0385C Nam Jesus
Bod. 1.
Christus Dominus et Deus noster ipse est summus
0385C Ipse summus
Bod. 1.
sacerdos Dei
0385C Patris, et sacrificium Patri se ipsum primus obtulit
0385C Deo patri seipsum obtulit
Lam. Ebor. Nc. 1.
,
0386A et hoc fieri in sui commemorationem
0386C Commemoratione
Bod. 1, 2. Lin. Ebor. Nc. 1, 2.
praecepit, utique ille sacerdos vice Christi vere fungitur qui id quod Christus fecit imitatur, et sacrificium verum et plenum
tunc offert in Ecclesia Deo Patri, si sic incipiat offerre secundum quod ipsum Christum videat obtulisse.
0385D
XV.—
Redoleat sanguinem. Postea codex Corbeiensis addit,
flagrantem ab infideli conscientia odor umbris matutinis fuerit agnitus et cognoscatur esse Christianus dum nos sanguine Christi
confundimur.
Quod ego miror animadversum non fuisse a Rigaltio. Hanc additionem inveni etiam in codice Turonensi et in Fuxensi. Sed non
habetur in Seguieriano omnium vetustissimo. Hieronymus in Epistola
ad Nepotianum de Vita Clericorum:
Numquam vinum redoleas, ne audias illud philosophi: Hoc non est osculum porrigere, sed vinum propinare. Tertullianus in Apologetico:
Idcirco et oscula
0386C
propinquis offerre etiam necessitas erat, ut Spiritu judicarentur. At nunc in feminis prae vino nullum liberum est osculum. Respicit ad mores Romanarum mulierum, quibus non licebat bibere vinum, ut docent Plinius, lib. XIV, c. 13, et A Gellius,
lib. X, cap. 23. De Moribus autem Christianorum, de quibus agitur in hoc Cypriani loco, vide Petavii animadversiones ad Epiphanium,
pag. 265; et Josephum Vicecomitem, lib. III
de Missae Ritibus, pag. 236.
Qui confusus. Ita plerique libri veteres. At in uno Remigiano, in Divionensi, et in Gratianopolitano
0386D legitur:
Qui me confessus fuerit coram hominibus, confitebitur eum filius hominis. Sic etiam in Pithoeano nisi quod illic legitur
confundet pro
confitebitur. At in libro
de Lapsis, p. 190, scribit:
Qui me confusus, etc. Vide Pamelii notas ad hunc locum.
XV. Caeterum omnis religionis et veritatis disciplina subvertitur, nisi id quod spiritaliter praecipitur fideliter reservetur
0386C Specialiter percipitur et fideliter observatur
Vat.
, nisi si in sacrificiis matutinis hoc quis veretur ne per saporem vini redoleat sanguinem Christi. Sic ergo incipit et a
passione Christi in persecutionibus fraternitas retardari, dum in oblationibus discit de sanguine ejus et cruore confundi.
Porro autem Dominus in Evangelio dicit:
Qui confusus me fuerit, confundetur
0386C Confusus me fuerit, coram hominibus confundet eum
Bod. 2. Nc. 1. Ebor.
eum Filius hominis.
0386B (Marc. VIII, 38) . Et Apostolus quoque loquitur dicens:
Si hominibus placerem, Christi servus non essem (Gal. I, 10) . Quomodo autem possumus propter Christum sanguinem fundere, qui sanguinem Christi erubescimus bibere?
0386D
XVI.—
Dominicum celebrare, id est sacrificia divina offerre, sacrificare, ut recte explicat Pamelius. Alibi Dominicum significat Ecclesiam in quam Christiani
conveniebant ad celebranda mysteria. Vide Baronium, ad diem 25 Decembris, Cardinalem Bonam, lib. I, cap. 3 et 19
Rerum Liturgicarum, et glossarium Latinum Cangii. Acta martyrum Donastistarum in libro II, Miscellaneorum nostrorum, pag. 66:
An nescis, Satanas, in Dominico Christianum et in Christiano Dominicum constitutum? Aliud videtur esse Dominicum in Epistola falsa synodi Nicaenae
ad Sylvestrum Papam edita in collectione Merlini.
Post coenam. Vide Durantum lib. II, cap 51
de Ritibus Ecclesiae Catholicae.
XVI. An illa sibi aliquis contemplatione blanditur, quod, etsi mane aqua sola offerri videtur, tamen, cum ad coenandum venimus,
mixtum calicem offerimus. Sed cum coenamus ad convivium nostrum plebem convocare non possumus, ut sacramenti veritatem fraternitate
omni praesente celebremus. Atenim non mane, sed post coenam, mixtum calicem obtulit Dominus. Numquid ergo Dominicum post coenam
celebrare
0386C debemus, ut sic mixtum calicem frequentandis
0387A dominicis offeramus? Christum offerre opportebat circa vesperam diei, ut hora ipsa sacrificii ostenderet occasum et vesperam
mundi, sicut in Exodo scriptum est:
Et occident illum omne vulgus synagogae filiorum Israel ad vesperam (Exod. XII, 6) . Et iterum in Psalmis:
Allevatio manuum mearum sacrificium vespertinum (Psal. CXL, 2) . Nos autem resurrectionem Domini mane celebramus.
0387C
XVII.—
Scriptura enim. Undecim libri veteres, et in his Seguierianus, omissa mentione panis, ita referunt hunc locum:
Scriptura enim dicit ut quotiescumque calicem in commemorationem Domini et passionis, etc.
Et viderit. Rursum hic locus ostendit audaciam, negligentiam et oscitantiam veterum librariorum.
0387D Quidam enim libri veteres habent
et viderit, alii,
et videris, sed vide, sed videris, sed videamus. Aliquas enim harum lectionum falsas esse necesse est.
XVII. Et quia passionis ejus mentionem in sacrificiis omnibus facimus (passio est enim Domini sacrificium quod offerimus),
nihil aliud quam quod ille fecit facere debemus. Scriptura enim dicit:
Quotiescumque enim ederitis panem istum et calicem istum biberitis, mortem Domini annuntiabitis quoadusque veniat (I Cor. II, 26) . Quotiescumque ergo calicem in commemorationem
0387B Domini et passionis ejus offerimus, id quod constat Dominum fecisse faciamus. Et viderit, frater charissime; si quis de
antecessoribus nostris vel ignoranter vel simpliciter non hoc observavit et tenuit quod nos Dominus facere exemplo et magisterio
suo docuit, potest simplicitati ejus de indulgentia Domini venia concedi. Nobis vero non poterit ignosci, qui nunc a Domino
admoniti et instructi sumus ut calicem Dominicum vino mixtum, secundum quod Dominus obtulit, offeramus; et de hoc quoque ad
collegas nostros litteras dirigamus, ut ubique lex evangelica et traditio Dominica servetur, et ab eo quod Christus et docuit
et fecit non recedatur.
0387D
XVIII.—
Increpantis. Quatuor antiqui codices ita distinguunt,
objurgationem Domini. Increpantis vox est in Psalmo.
Concurrebas ei. Sic etiam Epist. LXIII, pag. 120, ubi locus iste refertur, Tertullianus in libro
de Spectaculis et quidam libri veteres habent
concurrebas cum eo. Quo etiam modo legitur in Epistola Siricii Papae
ad Himerium. Quidam alii
simul currebas cum eo. Quam lectionem Pamelius ait se invenisse in codice Affligemensi et in Coloniensi.
Particulam. In quibusdam exemplaribus antiquis, legitur
portionem. Quo etiam modo scriptum est in Epistola LXVIII, et in Epistola Siricii.
Ad Prophetas. In duobus libris veteribus scriptum
0388C est
pseudoprophetas. Quod fortassis est melius. Nam Cyprianus in libro
de Unitate Ecclesiae, pag. 197, referens alium locum ex eodem capite Hieremiae legitur dixisse:
Nolite audire sermones pseudoprophetarum.
Lumen saeculi. Retinui hanc lectionem, quia illam inveni in sexdecim codicibus antiquis. Alioqui praetulissem
0388D eam quae habet
lux mundi, quam et veteres editiones et quinque libri veteres exhibent, nisi quod in Carnotensi scriptum est
mundi vel saeculi. Κόσμον enim, quod est in Graeco, significat proprie mundum.
Unde et Graeci, inquit Tertullianus in Apologetico,
nomen mundo Κόσμον
accommodaverunt. Ita etiam sanctus Hilarius, in libro I
de Trinitate. Plinius, lib. II, cap. 4:
Nam quem Κόσμον
Graeci nomine ornamenti appellaverunt, eum et nos a perfecta absolutaque elegantia mundum. Vide Ludovicum
482 Caelium Rhodiginum, lib. I, cap. 5. Quamquam verum est scriptores ecclesiasticos saepe usurpare saeculum pro mundo.
Tingentes. Quinque libri veteres et Affligemensis a Pamelio laudatus habent
baptizantes, eodem sensu. Sic placuit librariis mutare pro arbitrio suo dictiones sancti Cypriani.
XVIII. Quae ultra jam contemnere et in errore pristino perseverare, quid aliud est quam incurrere in
0387C objurgationem
110 Domini increpantis in Psalmo et dicentis:
Ad quid exponis justificationes meas et assumis testamentum meum per os tuum? Tu autem odisti disciplinam, et abjecisti sermones
meos retro. Si videbas furem, concurrebas ei, et inter moechos particulam ponebas
(Psal. XLIX, 16-18) . Exponere enim justificationes
0388A et testamentum Domini, et non hoc idem facere quod fecerit Dominus, quid aliud est quam sermones ejus abjicere et disciplinam
Dominicam contemnere, nec terrena sed spiritalia furta et adulteria committere, dum quis de evangelica veritate furatur Domini
nostri verba et facta, corrumpit atque adulterat praecepta divina? Sicut apud Hieremiam scriptum est:
Quid est, inquit,
paleis ad triticum? Propter hoc ecce ego ad prophetas, dicit Dominus, qui furantur verba mea unusquisque a proximo suo, et
seducunt populum meum in mendaciis suis et in erroribus suis
(Hier. XXIII, 28, 30, 32) . Item apud eumdem alio loco:
Et moechata est, inquit,
in lignum et lapidem
0387C De ligno et lapide
Nc. 2.
,
et in his omnibus non est reversa ad me (Hier. IX, 10) . Quod furtum et adulterium ne in nos etiam cadat cavere
0388B sollicite et timide ac religiose observare debemus. Nam, si sacerdotes Dei et Christi sumus, non invenio quem magis sequi
quam Deum et Christum debeamus, quando ipse in Evangelio maxime dicat:
Ego sum lumen saeculi. Qui me secutus fuerit, non ambulabit
0387C Non ambulat
Ebor.
in tenebris, sed habebit lumen vitae (Joan. VIII, 12) . Ne ergo in tenebris ambulemus, Christum sequi et praecepta ejus observare debemus, quia et ipse in alio
loco, mittens Apostolos, dixit:
Data est mihi omnis potestas in coelo et in terra. Ite ergo et docete omnes Gentes, tingentes eos in nomine Patris et Filii
et Spiritus sancti, docentes eos observare omnia quaecumque praecepi
0388C Mandavi
Nc. 2.
vobis (Matth. XXIII, 18-20) . Quare si in lumine Christi ambulare volumus, a praeceptis et monitis ejus non recedamus, agentes
gratias quod, dum
0388C instruit in futurum quid facere debeamus, de praeterito ignoscit quod simpliciter erravimus. Et quia jam secundus ejus adventus
nobis appropinquat, magis ac magis benigna ejus et larga dignatio corda nostra luce veritatis illuminat.
0389C
XIX.—
Opto te. Vetus Remigianus:
Semper vale in Deo Domino, frater charissime.
XIX. Religioni igitur nostrae congruit et timori et
0389A ipsi loco atque officio sacerdotii nostri, frater charissime, in Dominico calice miscendo et offerendo custodire traditionis
Dominicae veritatem, et quod prius apud quosdam videtur erratum, Domino monente, corrigere; ut, cum in claritate sua et majestate
coelesti venire coeperit, inveniat nos tenere quod monuit, observare quod docuit, facere quod fecit. Opto te, frater charissime,
semper bene valere.