92.

In dedicatione ecclesiae.

1. Christe, cunctorum dominator

alme,

Patris aeterni genitus ab ore,

Supplicum vota pariterque hym-

num

Cerne benignus.

2. Cerne quod puro Deus In honore

Plebs tua simplex resonat In

aula,

Annua cujus redolent colenda

Tempore festo.

3. Haec domus rite tibi dedicata

Noscitur, In qua populus sa-

cratum

Corpus assumit bibit et sacra-

tum

Sanguinis haustum.

4. Hic sacrosancti latices veternas

Diluunt culpas peremuntque

noxas,

Chrismate vero genus ut creetur

Christicolarum.

5. Hic salus aegris, medicina fessis,

Lumen orbatis veniaque nostris

Fertur offensis, timor atque

moeror

Pellitur omnis.

6. Daemonis saeva perithicrapina,

Pervicax monstrum paves et

retenta

Corpora linquens fugit In re-

motas

Ocius umbras.

7. Hic locus nempe vocitatur aula

Regis Immensi niveaque coeli

Porta, quae vitae patriam pe-

tentes

Accipit omnes.

8. Turbo quam nullus quatit aut

vagantes

Diruunt venti penetrantque-

nimbi,

Non taetris laedit piceus te-

nebris

Tartarus horrens.

9. Quaesumus ergo. Deus, ut sereno

Annuas vultu, famulosgubernes

Qui tui summo celebrant amore

Gaudia templi.

10. Iulianos vitae cruciet molestas,

Sint dies laeti placidaeque noc-

tes,

Nullus ex nobis pereunte mundo

Sentiat Ignes.

11. Hic dies, In qua tibi con-

secratam

Conspicis aram, tribuat per-

enne

Gaudium nobis, vigeatque

longo

Temporis usu.

12. Gloria summum resonet pa-

rentem,

Gloria natum pariterque sanc-

tum,

Spiritum dulci modulemur

hymno

Omne per aevum.