125.

De Sancto Saturnino.

1. Lux mundi Dominus nubila

saeculi

Illustrare volens lumine splen-

dido

Bissenos proceres constituit sibi,

Mundi qui radii forent.

2. Ex quorum micuit stemmate

nobili

Saturninus ad hoc dignus opus

pium,

Quo semen fidei spargeret accolis

Tolosae residentibus.

3. Quae fecunda manens cespite

fertili,

Nullius sterilis frugis amabilis,

Scatebat populis perfidis ac feris,

Necdum fonte nitentibus.

4. Quos per signa Deo plurima

destinat,

A mutis retrahens sculptilibus

sacer,

Quo laetam segetem portet ad

aream

Christi semine centuplo.

5. Hunc plebs saeva neci tradere

praeparat

Tauro membra ligans funibus,

arduis,

Quem mox instimulant, prae-

cipitem dari

Arcem per capitolii.

6. Quo casu laceris decidit artubus

Excusso cerebro tramite con-

frago,

Christus tunc animam suscipiens

fovet

Condignam diademate.

7. Hujus nos precibus, rex pie,

protege

Peccatis vacuans, accumulans

bonis,

Quo justis socii coelica gaudia

Captemus sine limite.

8. Virtus Ingenito sit jugiter patri

Nato cum proprio spiritui quoque,

Qui simplex deitas veraque tri-

nitas

Regnat saecla per omnia.