Scholium.

Ad secundam quaestionem, neminem posse baptizare seipsum, reddit rationem quare quis conficit, et sibi ministrat Eucharistiam.

Ad tertiam quaestionem, dico quod Baptismum recipientem et dantem ipsum, oportet esse distinctos, sicut habetur extra de Bapt. et ejus effect. cap. debitum, quia sicut nullus producit se in esse naturae, ita nec in esse spirituale, vel gratiae ; et ad hoc ponitur ibidem quaedam figura, quia Christus, Joan. 3. non baptizavit se ipsum, sed Joannes. Praeceptum etiam de Baptismo, Marci ultimo, videtur satis innuere distinctionem baptizantis cum baptizato, cum dicit, Ite, baptizantes eos, quod est pronomen tertiae personae, tanquam distincti ad distinctos. Ratio congruentiae ad hoc ponitur talis: in Baptismo contrahitur inter baptizatum et baptizantem quaedam cognatio spiritualis, quia baptizans fit pater spiritualis illius baptizati ; nullus autem est sui ipsius pater in generatione naturali ; ergo nec in generatione spirituali.

Ad argumentum, dico quod cibatio Sacramentalis, vel ista acceptio panis et vini, non est ipsum Sacramentum Eucharistiae, sed species panis et vini, sicut patebit dist. 8. in materia Eucharistiae, licet aliquid sit sacramentale illa manducatio sacramentalis, et ideo non ministrat sibi Sacramentum, sed cibationem sacramentalem, quia non potest dare sibi Sacramentum.