QUAESTIO III.

Utrum in lege Mosaica fuerit licitum repudiare uxorem?

Alens. 3. part. quoest. 46. membro. 2. art. 1. D. Thom. in addit. et hic quoest, art. 1. D. Bonavent. art. 3. quoest. 1. et 2. Durand. quoest, i. Palud. quoest. 1. Major quoest. 2. Gabriel q 1. Bellarui. 1. de matrim. cap. 17. Enriq. lib . 11. cap. 8 . num. 15

Quod sic, Deuteron. 24. Si acceperit uxorem, et non invenerit gratiam coram oculis ejus propter aliquam foeditatem, scribet libellum repudii, et dabit in manu illius, et dimittet eam de domo sua.

Item, Malachiae 2. Uxorem adolescentiae tuoe noli despicere, cum autem odio habueris eam, dimitte; ergo.

Praeterea extra de regulis juris: Unumquodque ex eisdem causis dissolvitur, ex quibus nascitur. Sed ma trimonium ex mutuo consensu maris et foeminae nascitur; igitur ex mutuo consensu utriusque potest dissolvi.

Oppositum contra legem et ordinem naturae est, ut quod a Superiori statuitur, ab inferiori infringitur. Sed personae matrimonialiter sibi conjunctae sunt a Christo indissolubiliter unitae, quia vinculum quod pepigerunt, est formaliter indissolubile ex praecepto divino, ut supponit Evangelium, Matth. 19. Quos Deus conjunxit, homo non separet.

Item, nunquam licuit mulieri dimittere virum, vel repudiare eum; igitur nec e converso. Consequens est manifestum, consequentia est evidens, quia essentialis est obligatio viri ad mulierem, quantum ad usum corporis reddendum, sicut e converso mulieris ad usum viri.