QUAESTIO I.

Utrum generalis resurrectio omnium sit futura ?

D. Thom. 3. p. q. 53. art. 1. et in addit. q. 69. art. 1. et hic q. 1. art. 1. D. Bonav. art. 1. q. 1 2. et 3. Rich. art. 1. q. i. Suarez 3. p. tom. 2. d. 50. s. i. et 3. Scot. hic q. I. et 1. Phys. q. 24.

Videtur quod non, quia Eccles. 3. dicitur quod unus est interitus, hominum et jumentorum; sed jumenta non resurgunt; igitur nec homines.

Item de Gener. text. ult. et 5. Phys. quae corrumpuntur secundum substantiam, non possunt redire eadem numero, sed specie; sed substantia hominis pro statu isto est incorruptibilis, et corrumpitur; igitur licet possit redire eadem specie, non tamen eadem numero.

Item, homo est quoddam totum compositum; totum requirit unionem partium, quoniam sine tali unione partium non est totum, cum totum nec sit partes conjun ctim vel divisim, sed aliquid aliud, sicut probat Philosophus 7. Metaph. in fine; igitur non est idem compositum, nisi sit eadem unio partium; sed eadem unio numero animae ad corpus, quae praefuit ante corruptionem, non potest reverti, quia jam transiit in praeteritum, et est interrupta non existens in fieri, ut passio; igitur, etc.

Contra Job. 19. Scio quod Redemptor meus vivit, et in novissimo die de terra surrecturus sum, et in carne mea videbo Deum Salvatorem meum; igitur in eadem carne idem homo resurget.

Item, Apostolus 1. Corinth. 15. per resurrectionem Christi probat aliorum resurrectionem: Omnes quidem resurgemus , etc. Sed Christus resurrexit vere idem numero quantum ad corpus, et quantum ad animam, patet, Lucae 24. Palpate et videte, quoniam ego ipse sum, aliter non resurrexit vere; ergo et quilibet alius homo resurget idem numero. Consequentia probatur per locum a simili, quia natura humana vel humanitas, quae fuit terminus corruptionis et mortis, erat ejusdem speciei in Christo, et in nobis, non suppositum, quia suppositum Christi fuit aeternum et divinum.