Articulus 2C

Argumentum 1

Ulterius. Videtur quod timor servilis non tollatur adveniente caritate. Timor enim servilis a fide informi consurgit. Sed fides informis manet secundum substantiam habitus, et formatur caritate quae advenit. Ergo et timor non expellitur caritate adveniente.

Argumentum 2

Praeterea, per caritatem advenientem non tollitur nisi peccatum, et quod est ex peccato introductum.

Hoc autem non est timor servilis, cum sit a deo. Ergo non expellitur caritate adveniente.

Argumentum 3

Praeterea, quod se habet ex additione ad aliud, includit illud, et non tollit. Sed timor initialis se habet ex additione ad servilem: quia timet poenam sicut servilis, et ulterius separationem. Ergo timore initiali adveniente, non expellitur timor servilis. Ergo nec adveniente caritate, sine qua non est timor initialis.

Sed Contra 1

Sed contra est quod dicit Augustinus in littera, quod adveniente caritate pellitur timor servilis.

Sed Contra 2

Praeterea, libertas non compatitur secum servitutem.

Sed caritas adveniens libertatem facit: quia ubi spiritus domini, qui sine caritate non est, ibi libertas; 2 corinth., 3, 17. Ergo timor servilis expellitur adveniente caritate.

Sed Contra 3

Praeterea, nullus principaliter timens poenam, habet caritatem. Sed quicumque habet timorem servilem, est hujusmodi. Ergo etc..