9. De sancto Alcxio.

In 1. Vesperis.

Super Psalmos.

A. Fraudis commentum sternitur,

Dum stupor almus cernitur,

Opulentus nobilis,

Mente fixus immobilis,

Hilaris mendicus,

Mundum spernens, Christum

cernens,

Cui factus est amicus,

Iubilando collaetemur

Alexio, iucundemur

Alto Dato sanguine,

Qui pauperum in agmine

Mendicabat victum.

Pugil dirus, victor mirus,

Te canimus invictum,

Nos mendicos animae

Mortis in examine

Refocilla micis tuae sortis ditis

Summis additari.

O Alexi, quae neglexi,

Fac recuperari.

R. O stupor patientiae,

Alexi, clementiae

Siclus radiosum,

Supplicibus pro tuis ora,

Mortis ne damnemur hora,

Thronum sed gaudiosum

Scandamus ovantes

Post te, cave, ne

Chaos foedet umbrosum.

V. Noxia caduca refutare,

Ad summa nos, Alexi, festinare,

Mundum repudiare

Fac flagitiosum.

Ad Magnificat.

A. Magnificemus omnium,

Caeli terraeque Dominum,

Qui vincendi robur mundum

Indidit mirandum

Alexio, qui furibundum

Hostem stravit nefandum.

Eius per patientiam,

Stupendam egestatem,

Miram cordis clementiam,

Contemptam vanitatem,

Flagitamus precibus,

A nexibus exutos

Nos habe, mundi faecibus

Hic, o Christe, pollutos.

Ad Matutinum.

Invitato rium.

Iubilemus summo regi,

Resistere qui carnis legi

Fecit athletam fortem,

Alexium, qui mortem

Sprevit, ut angelorum

Se faceret consortem.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Mens in Dei laude fixa,

Frixa contemnens et elixa,

Mendicando pascitur,

Qui velut princeps nascitur.

2. In amore vixit Christi,

Quae sunt mundi, mente tristi

Pensavit blanditia,

Resecavit vitia.

3. Caput eius exaltavit

Christus, hic dum superavit

Hostis maligni fraudem,

Ad alta fudit laudem.

Respcmsoria.

1. Ex Rmanorum

alto conscendit stipite,

Gladio mundum

ferens ancipite,

Eufemiani

natus pius Alexius,

Quae inquinabant,

pensabat perplexius,

Anhelans ad superna

V. Affectione gradiens interna

Ad ea, quae sursum sunt,

Late lucens lucerna.

2, Pubescente Alexio

Imperiali de solio

Virgo decora

sibi desponsatur,

Quam continenter vivere

Docuit, se visere

Sanctorum velle

loca fabulatur

V. Sponsa clementer annuit,

Quod sponsus pie maluit,

Ei congratulatur.

3. In Edissam urbem pergens

Vstibus abiectis,

Gazas pro Christo cunctas spar-

gens,

Has habens pro infectis,

V. Mendicando victum quaerens,

Limina Mariae terens

Opibus despectis.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Sanctum nomen Domini

Digne mirificavit,

Pensans nil mundo vilius

Caelestia captavit.

2. Scuto suae voluntatis

Hunc Deus protexit,

Exemplum dum humilitatis

Iugiter erexit.

3. Christi nomen admirabile

In eius corde non labile

Fortiter sitivit,

Dum parvipendens infima

Tendit ad sublimia,

Ferventer quae concupivit.

Rsponsoria.

1. Annis decem et septenis

Marcebat in Edissa

Vanis spretis et obscenis

Mendicans veste scissa,

Agnitus demum beatus

Veneratur pie,

Aufugebat Deo gratus,

Huius spernens viae

V. Blandimenta, navim scandens,

Nutu Dei Romam tendens

Ad templum Mariae.

2. Patrem, matrem, sponsam cer-

nens

Incognitus abibat gaudens

Doloris lectum sternens,

Quem lacrimis irrigat-

Peregrinus victum petit

Propter Alexium,

Gemens pater mox recipit

Hunc in eius atrium.

V. Decem et septem annis ibi

Incognitus permansit sibi

Semen serens floridum.

3. Dum laboris exitus instabat,

Vitam in carta manu signabat,

Quam nisi summus pontifex

Extrahere valebat.

V. Qui fiendo legens seriem

Cunctorumque maneriem,

Quae littera canebat.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Dolum non egit labiis,

Solutis mundi stadiis

Est vectus ad suprema

Supernorum civium,

Divorumque spirituum

Adeptus diadema.

2. A te vitam petiit,

Laetus ad culmen rediit,

Ubi sine fine

Versatur laetitia,

Calcatur maestitia

Afficiunt nec minae.

3. Domini conscendit montem,

Mundum debellans hic sontem

Innocens est manibus

Nec victus inanibus.

Responsoria.

1. Eiulatum flebilem

Dabant haec audientes,

Clamorem insanabilem

Pilos evellentes

Parentes eius iterant

Haud volentes consolari,

Ut insani delirant

Nequeuntes fari.

V. Confluebat infirmorum

Turba copiosa,

Suorum recordantes dolorum

Curam gaudiosa;

Facti stupendum exitum

Coeperunt admirari.

2. Odoris mira fragrantia

De corpore sacrato

vaporavit,

Populi turmatim frequentia

Gressum portantum hoc

praeoccupavit.

Pecuniarum copia,

.Quos angebat inopia,

Sparsa non revocavit,

V. Cupientes plus sanari,

Quam gazas locupletari ;

Sic Deus hunc mirificavit.

3. Praesul Innocentius,

Arcadius, Honorius,

Imperatores divi,

Sanctum corpus propriis

Portarunt palmis, humeris,

Devotionis rivi

Stillarunt ab oculis

Sequentium defunctum.

Alexi, tuis loculis

Populum adiunge fide func-

tura.

V. Exemplum patientiae

Fac tuae consectari,

Deum, patrem clementiae,

Pro nobis stude, pater, de-

precari.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Indutus fortitudinem

Alexius decoris,

Mundi linquens testudinem

Est sociatus supernorum

choris.

2. Servivit in laetitia

Summo plasmatori,

Amputando vitia

Volens in Christo mori.

3. Ad fontem vivum

Cor eius sitivit,

Cursura spernens hic declivum

Christum regem adivit.

4. Egenus in induviis

Deum benedixit

Cordis in tripudiis,

Dum sine labe vixit.

5. Dei praecepta mendicus

Minus praeterivit,

Supernorum est amicus

Effectus, quae concupivit.

Ad Benedictus.

A. Sedentem in tenebris

Christus illuminavit,

Qui se carnis illecebris

Parumper implicavit,

Quae sursum sunt, non infima

Mente fixa sectando,

Sinceritatis azyma,

Non fermentum sumendo.

O confessorum sidus clarum,

Exstingui qui non vales, carum

Thesaurum nobis praesta,

Ne mortis taetra testa

Nos obfuscet. Post hoc vae

Ad caelos trahe nos post te,

Dei confer iuvamen,

Pro nobis sis precator. Amen.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O virum mirabilem,

Alexium laudabilem

Suis in operibus,

Diva quae fecit virtus,

Cuius per iuvamen

Nostrum pietur famen

Detque sacrum nobi3 flamen

Nunc et semper Deus. Amen.

10. De sancto Alexio.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Plebs Romana, de patrono

Tuo gaude libere,

Qui iam fulget caeli throno

Ut in lucis sidere.

2. Hic mirandae paupertatis

Gaudet privilegio,

Nam abundans eget satis

Patris in hospitio.

3, Alexius, propagatus

De stirpe nobilium,

Zelat Christum, aspernatus

Nitorem natalium.

4. Corde tendens in supernis

Sectandum carnem vivere,

Horret iussis de paternis,

Licet cogatur nubere.

5. Alienam concupivit

Suo David solario,

Suam castam custodivit

In sponsae diversorio.

R. Virtus Dei

provexit Alexium,

Huius vitae

post durum exsilium

Super caeli

conscendit solium,

V. Se per sacrum

exercens studium,

Cunctis fuit

lux et prodigium.

Ad Magnificat.

A. Novum sidus, nova stella

Romanis exoritur,

Dum hic sanctus sua cella

Ex hoc mundo tollitur,

Hic de caelis ostenditur

In domo patris iacere,

Qui iam non potest latere,

De supernis proditur

Populi cum laetitia

Decantantis Alleluia.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Christum regem adoremus

In beato Alexio,

Ut nos iungat imploremus

Huius sancti consortio.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Tamquam lignum fructiferum

In caelesti rosario

Redolet hic in posterum

Romanorum collegio.

2. Invidebat

ei patris familia,

Sed hic propter

Deum in patientia

Alapas et

probra suffert ac vilia,

Sciens Deum

suum pati similia.

3. Tu susceptor es, Domine,

Sancti tui in gloria,

Granum purum de fragmine

Excussa primo palea

Bonus cultor in culmine

Reponit ut in horrea.

Responsoria.

1. Alexius ex nobili,

Licet de matre sterili,

Exstitit oriundus,

Prosapia et vigili

Cura vitaque caelibi

Nutritur informandus;

V. Ut Samuel postulatur

Alexius ac donatur

A Deo matri flebili.

2. Gaudet parens de filio

Uterque, quem mox studio

Tradunt liberali,

Pneumatis sancti gratia

Datur illi scientia

Viro plus quam a mortali.

V. Sic spiritus ubi manat,

Mox libertas alta planat

Absque voce magistrali.

3. Hinc provectam dicunt sui

Tradendum esse nuptui

Sicut decet suo pari,

Sed si iungatur nuptiis,

Carnis tamen officiis

Se nolebat mancipari,

V. Sicut nubi nec nubere

Angelique adsistere

Suo volunt salutari.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Sacrificium iustitiae

Tibi, Deus, obtulit,

Quando tamquam pellem hostiae

Superflua repulit.

2. Ad te orabat, Domine,

Hic beatus Alexius

Et in tua dulcedine

Exauditur uberius.

3. Domine, quam mirabilis

In sanctis et laudabilis,

Sed tamen in Alexio,

Quem praeclarum tot signorum

Reddis cunctis et decorum,

Nostra tendit devotio.

Responsoria.

1. Spreto nexu coniugali

Comitatuque pompali

Hic ad Edissam Syriae

Tendit, ut mens eius tota

Christo daretur remota

Cameli superficie,

V. Ab omnibus abstinere

Se volebat et habere

Illud bravium gloriae.

2. Aemulator paupertatis

In habitu vilitatis

A suis dum requiritur,

In alterum iam mutatus

Virum et alienatus

Penitus non agnoscitur ;

V. Qui sunt eius, Christus novit,

Mundus autem non agnovit,

A quo ipse non colitur.

3. Dum vir sanctus vult orare,

Custos non siuit intrare

Limen in ecclesia,

Sed hunc mandat introire

Et custodem praeterire

Virginis iconia;

V. Hic Beniamin in excessu

Mentis, sicut in processu

Iam patet historiae.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Hic, qui facit iustitiam

Et servat innocentiam,

Ut beatus Alexius,

In tuo tabernaculo

Hoc testante versiculo

Habitabit superius.

2. Alexium praevenisti

In benedictionibus

Et coronam posuisti

De gemmeis lapidibus

In capite eius, unde

Cum sanctis gaudet abunde.

3. Haec est generatio

Quaerentium Dominum,

Quorum postulatio

Prae filiis hominum

Heredem promeruit,

De caelis quem genuit.

Responsoria.

1. Sed ne favor laudis vanae

Pulset eius cor inane

Satanae versutia,

Tarsum tendens vento flante

Adit Romam dispensante

Sic divina clementia,

V. Ne cuiquam sit fastidio,

Disponit manere

Sui patris hospitio

Ibique degere.

2. Apud patrem hospitatur,

Sed filius ignoratur

Sub pauperis effigie,

Hic a servis exprobratur,

Irrisui cunctis datur

Pauper, ubi divitiae.

V. Hic est Paulus iam secundus,

Cui crucifixus est mundus,

Dives in pauperie.

3. Vox de caelo protestatur,

Quod pro Roma deprecatur

Iam assumptus in gloria,

Adhuc vivens chartae tomo

Descripsit in patris domo

Suam vitam per omnia ;

V. Ecce, liber involutus

Virtutum signaculis

Aperuit resolutus

Signa magna populis.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Domum tuam, o Domine,

Inhabitat Alexius

Dierum longitudine

Tamquam heres et filius.

2. Omni hora qui servivit

Tibi, Deus, nunc iubilat

Et atria introivit,

Ubi nox non obnubilat.

3. Hic vigilat ad te, Deus,

Plus relinquens quam Zachaeus,

Nil retinens de propriis,

Propterea nunc repletur

Bonis tuis et meretur

Caelorum frui gaudiis.

4. Benedictus es, Domine,

Qui tamquam lux in lumine

Refulges in Alexio,

Quem uno die tollere

Placet tecum de corpore

Ex quodam privilegio.

5. Sol et luua te mirantur

In caelis sublimatum,

Te virtutes venerantur

In terris propalatum.

Ad Benedictus.

A, Erexit cornu Dominus

Salutis in Alexio,

Nam aegroti sunt protinus

Eius sani praesidio,

Caeci vident et loquuntur

Muti, daemones pelluntur,

Sospes quisquis regreditur,

Nos, qui sumus vitiata,

Morbo munda nunc peccati,

Quod a nobis ingeritur.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Dum aurora nuius vitae

Finem daret Alexio,

Ecce, fluunt Romanitae

Cum papa Innocentio,

Nunc claret in eminenti,

Qui fuerat sub nubilo,

Et abiectus est ingenti

Revelatas cum iubilo,

Candelabrum sub modio

Iam non latet, sed medio

Nostrae fulget ecclesiae

Caelesti fruens requie.