11. De sancto Alexio.

In 1. Vesperis.

Super Psalmos.

A. Ecclesiam Christi

Refove, Alexi,

Quae festa tua piis

Excolit officiis.

R. Beatus papa cum duobus

Romanorum principibus

Praecedens omnem populum

Portat corpus ad tumulum

Agensque Deo gratias

Celebravit exsequias.

V. ''Vox consultationis et salutis in

tabernaculis iustorum.''

Ad Magnificat.

A. Illuxit dies celebris,

Nullis turbanda tenebris,

Qua verae lucis filius

Assumptus est Alexius,

Veram in tuo lumine

Lumen visurus, Domine,

Cuius placatus precibus

Praesta nobis supplicibus,

Ut nos mane et vespere

Tibi velis adsistere

Teque post cum Alexio

Contemplemur in gaudio.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Vigilemus animo

Iubilantes altissimo,

Qui elegit egregium

Confessorem Alexium.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Generosis parentibus

Romae puer est genitus,

Qui digne gignentium

Salus erat et gaudium.

2. Qui eruditus omnibus

Doctrinis liberalibus

Carnis huius prudentiam

Reputabat stultitiam.

3. Accepit virgo virginem

Ut sororem non coniugem,

Cum brevi moratus est,

Peregre profectus est.

Responsoria.

1. Erat Romae vir nobilis

Et uxor eius sterilis,

Quae Deo dante filium

Enixa est Alexium.

V. ''Qui habitare facit sterilem in

domo matrem fliorum lac-

tantem,''

2. Puer parentes, patriam

Et omnem mundi gloriam

Ac semet ipsnm abnegat,

Ut Christum lucrifaciat.

V. ''Ingreditur sine macula et

operatur iustitiam.''

3. Apud Edissam Syriae

Prae foro ecclesiae

Sedit -exsul Alexius

Deum orans attentius.

V. ''Iste pauper clamavit et Do-

minus exaudivit eum.''

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Cum esset in exsilio,

Omni die dominico

Sacra Christi mysteria

Fide percepit integra.

2. Hic diebus ac noctibus

Totus erat in precibus,

Cuius scandit oratio

Incensum coram Domino.

3. Ibi tandem angelico

Declaratus oraculo

In atrium receptus est

Alexius.......

Responsoria.

1. Advenerunt interea

Legati de Italia

Iussu patris ac civium

Inquirentes Alexium,

Quos agnoscens vir inclitus

Ipse mansit incognitus

V. Omnibus diebus vitae suae.

2. Interea Alexius

Patri suo fit obvius,

Quem recognoscens protinus

Adhuc mansit incognitus.

V. ''Beatus, qui intelligit super

egenum et pauperem.''

3. Manet in domo filius

Quasi servus emptitius,

Ubi a servis varias

Perpessus est iniurias,

Quem nemo novit dominum

Usque ad vitae terminum.

V. ''Iustus non conturbabitur, quia

Dominus firmat manum eius.''

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Cumque immensis laudibus

Praefertur, apostolicus

Vere favorem populi

Fugit ut petram scandali.

2. Profectus ergo peregre

Tarsum volebat pergere,

Ut nulli notus amplius

Sederet solitarius.

3. Sed ..........

Invitum raptum flatibus

Infert Romanis finibus.

Responsoria.

1. Instante iam articulo,

Quo migraret a saeeulo,

Vitam suam Christicola

Brevi scribit epistola,

V. Ut cognoscat generatio altera.

2. Adstante omni populo

Audita est vox de caelo,

Quae requirendum nuntiat,

Qui pro Roma intercedat

V. ''Intonuit de caelo Dominus

et altissimus dedit vocem

suam.''

3. Qua die factor ominum

Mortis transiit supplicium,

Mortis futurae praescius

Defunctus est Alexius.

V. ''Ad nihilum deductus est in

conspectu eius malignus.''

In Lau dibus.

Antipbonae.

1. Tibi, rex regum, Domine,

Qui mira fortitudine

Praecinxisti Alexium,

Sit laus, honor, imperium.

2. Tibi mater ecclesia

Iubilat in laetitia,

Diem colens eximii

Confessoris Alexii.

3. In qua nobis diluculo

Donetur contemplatio

Cum peccatorum venia

Per ipsius suffragia.

4. Te benedicant omnia,

Qui facis mirabilia

Per beatum Alexium

Iuxta fidem poscentium.

5. Exsultare nos facias

Ad ipsius excubias,

Qui in sanctorum curia

Iam exsultat in gloria.

Ad Benedictus.

A. Ut sciret omnis populus,

Quod verus Dei famulus

Sanctus esset Alexius,

Aegri curantur ocius,

Caecorum vel debilium

Quisque sentit auxilium ;

Cuius nos, Christe, precibus,

Absolvas a criminibus,

Ut sciat omnis populus

Quia tu es Deus solus.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Electus est ex milibus

Mille colendus laudibus,

Sanat Dei Alexius

Et confessor eximius

Multa sanctorum milia,

Praecellens in gloria,

Qui dignus fuit hodie

Videre regem gloriae,

Quem in decore proprio

Visuri sunt cum gaudio

Soli sanctorum oculi

Post finem huius saeculi ;

Unde tuos, rex caelice,

Vultu sereno respice,

Ut mereamur perfrui

Visione vultus Dei.