16. De sancto Ambrosio.

In 1. Nocturno.

Rcsponsoria.

2. Elegit Ambrosium

Tunc ad pontificium

Parvi vox infantis,

Voces plebis consonant,

Praesulem hunc nominant

Prius discordante ;

V. Stupidus Ambrosius

Turbae fugit anxius

Voces acclamantis.

3. Imperatrix pessima,

perfida Justina,

Arrianae haeresis

fautrix et sentina,

Praesuli Ambrosio

odium portabat

Mortem et exsilium

illi propinabat.

V. Sed de eius furia

modicum curabat,

Qui ut turris valida

constans firmus erat.

In 2. Nocturno.

Responsorium.

3. Iste [praesul] nobilis,

Largus, pius, humilis,

Doctor, pastor dignus,

Constans, fortis, providus

Fuit et benignus,

V. Fervens, orans, sedulus,

Abstinens et pavidus,

Timet hunc malignus.

In 3. Nocturno.

Responsorium.

1. Beatus vir occubuit,

Caeleste regnum adiit

In tempore paschali,

Quem baptizati parvuli

Cernunt per vim miraculi

In sede tribunali.

V. Viderunt stellam alteri

Super adstantem corpori

Fulgore perlustrari.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Ambrosius tempore

Quadragesimali

Languens migrat vespere

Sabbato paschali.

2. Psalmum cum notario

Decubans dictabat,

Quando vultu igneo

Totus rutilabat.

3. Scutum ignis primitus

Caput eius texit,

Cuius os divinitus

Intrans se ingessit.

4. Valuit nil amplius

Sanctus vir dictare,

Gravibus languoribus

Coepit laborare.

5. Praesul constituitur

Clam Simplicianus,

Sanctus absens loquitur:

Bonus est, sed canus.

Ad Benedictus.

A. Ambrosi, lumen fulgidum,

Arrianorum horridum

Errorem qui fugasti,

Expelle mentis tenebras

Et corporis illecebras,

Ut simus semper casti.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Sancte Ambrosi,

boue pastor ovium,

Dux, spes et honor

tuorum concivium,

Lucerna vitae

cunctis lumen praevium,

Viam mereri

fac ad caeli bravium.