55. De sancto Bernhardino.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Bernhardinus, vir catholicos,

Et praeco evangelicus

Ecclesiae Romanae

Subiecit se obsequio,

Gens Senae plaudat gaudio

Et urbis Aquilanae.

2. Sub Martino pontifice

Tunc sedis apostolicae

Vexillum triumphantis

Regis ferventer tenuit,

Per illud nomen patuit

Quod Iesu radiantis.

3. Senarum civis panditur,

Hinc agro rosa oritur

Virtute decorata,

Stella praefulget saeculo

Dans iter vitae populo

Mirifice lustrata.

4. Francisci patris regulam

Secutus evangelicam

Professus non transgressus,

Caelorum scandit culmina

Relicta carnis sarcina

Perenniter ingressus.

5. Praedivitis inopiae

Decore pudicitiae

Sublimis observator,

Iussis parere voluit

Sanctumque verbum protulit

Sollemnis praedicator.

Ad Magnificat.

A. O confessor eximie,

Divinae haustor gratiae,

Qui caeli fastigium

Nequam relinquens saeculum

Psallentibus

Tunc ascendisti fratribus:

Pater, manifestavi

Nomen tuum hominibus.

Nos mundi viatores

Ora sectari bonos mores,

Ut liberati

De tenebris miseriae

Iesum quaeramus Dominum,

Qui est vera salus

Et redemptio omnium.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Regi, qui venit caelitus,

Laus, honor sit decenter,

Cui Bernhardinus inclitus

Servivit obsequenter.

In 1, Nocturno.

Antiphonae.

1. Hic vir in puerilibus

Est annis sapienter

Nutritus bonis moribus

Et usus est frequenter.

2, Tenellus puer satagit

Ad indolem virtutis,

Quem pie Deus dirigit

Ad tramitem salutis.

3. Intemeratae virgini

Devotus supplicatur,

Ut gratia spiritui

Divina largiatur.

Responsoria.

1. Sine parente soboles

Nutrici datur curae

Puer, cui bona indoles

Laudatur vero iure

Et inter mores nobiles

Laudabilis naturae,

V. Aetate coepit tenera

Dare virtutum opera

Pro vitae spe futurae.

2. Humanis plenus legibus

Odit mundi scelera,

Cum virgo nata regibus

Exit matris viscera,

A fratribus minoribus

Tegitur tunicula,

V. Tamquam devotus virginis

Francisci patris humilis

Conditur sub regula.

3. Bernhardinus, hic saeculi

Vir nobilis electus,

Mariae matris Domini

Est gratiam adeptus,

Antequam Seraphici

Fit regul ae subiectus,

V. Fit propter innocentiam

Et carnis pudicitiam

Valde Deo dilectus.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Magistri normae subditur

Literis imbuendus

Nullisque gestis utitur

Ad noxam pertrahendus.

2. Divino verbo pascitur

Ex ore praedicantis

Zelatorque efficitur

Cuncta Dei creantis.

3. Hic pauperis inopiae

Pie auxiliatur,

A largitore gratiae

Haec virtus illi datur.

Responsoria.

1. Dum puer corde sedulo

Dei auditu patulo,

Verbum audiebat,

De se fit vates publicus,

Dum pueris tam fervidus

Id surgens proponebat ;

V. Nam praedilectam habeo,

Amore cuius langueo,

De virgine dicebat.

2. Senarum pia civitas

Saevae pestis iaculis

Letaliter plagatur,

Huius almi pietas

Aegrorum obsequiis

Hilariter moratur,

V. Annunciante virgini

Corde ductus humili

Devote recolatur.

3. In Dei labore fervidus

Convertit reos penitus

De via pravitatis,

Dans meretrices nuptui

Subactas illas fidei

Sub foedus honestatis,

V. Iudaeos veste candida

Ornatque, tegit crimina

Sub fide trinitatis.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Amore Dei flagitans

Dat opes temporales,

Mereri se certificans

Post gazas aeternales.

2. Francisci patris habitu

Humillime laetatur

Ac toto vitae transitu

Hoc votum observatur.

3. Perennis vitae gloriam

Ei pastor pollicetur,

Qui trini voti hostiam

Observans profitetur.

Responsoria.

1. O Bernhardine, vitae probitas

Doctrinaeque te laudat veritas,

Teque ornat virtutum nobilitas

Teque prodigiorum claritas ;

V. Sacros libros condidisti,

Iesu nomen ostendisti.

2. Dum mundi spretor inclitum

Franciscum imitatur,

In omne opus optimum

Ferventer inflammatur,

Ut sidus mundo fulgidum

Ab omnibus credatur;

V. Propter gratiam sermonum

Observantiamque morum

Hic nomen illi datur.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Adsunt nobis sollemnia,

Prodigiis eximia,

In Aquilana urbe

Nutu Dei fulgentia,

Psalle cum reverentia

Fidelis chorus turbae,

2. Christi fides fulgida

Per cuncta orbis climata

A paucis colebatur,

Quam Bernhardinus inclitus

Emissus praeco caelitus

Eandem amplexatur.

3. Hic Christum nocte meditans,

Super salutem vigilans

Suam et viatorum,

Castigat carnis vasculum,

Suae salutis aemulum,

Pro lapsu somniorum.

4. Deum benedic, Italia,

Feraria cum Tuscia,

Quae tenes decoratum,

Tu fratrum minorum proles,

Quae emittis tales flores,

Die verbum Deo gratum.

5. Laudet rerum opificem,

Qui creatis dat ordinem

Languoribus oppressis,

Quem laudat omnis- natio,

Fidelis generatio

Peccatorum conversis.

Ad Benedictus.

A. Gaude, felix Aquila,

Iam intra cuius moenia

Est Bernhardini inclitum

Beati corpus conditum

Fragrans redolenter;

Tu tuae morti proximans

Nutu Dei praevio

Urbem intrasti gratulans,

Multorum caedem civium

Sedans tu clementer,

Virtutibus exuberans,

Innoxiis mentibus

Sis nos, pater, liberans,

Orans pro lapsu criminum,

Nostri memor semper.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O sidus Italiae,

Praeclara proles Tusciae,

Propago gratiosa,

De Christo vite prodiens,

In hac vita aerumnosa

Fuisti lumen oriens,

Super quem praedicantem

Visa est stella

mirae claritatis,

Perduc gregem deviantem

Ad Christum pastorem

summae bonitatis,

O confessor inclite,

Ne pereat interitu,

Heu, saevae mortis amne.