58. De sancta Birgitta.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Birgittae, matris inclitae

Festa iucunda suscipe

Gaudens, mater ecclesia,

Quam decoravit hodie

Summae Deus clementiae

Suprema caeli gloria.

2. Invita nos ad nuptias

Agni, dulces delicias

Gustans sponsa placabilis,

Pauperibus primitias

Frugum, caeli divitias

Da, domina laudabilis.

3. Tu populi laetitia,

Iudith sequens vestigia,

Tu consolatrix patriae,

Per te, nostra fiducia,

Reis donetur venia

De largitore veniae.

4. Haec est sensata mulier,

Stella splendens ut lucifer,

Lucerna pulchritudinis,

Quam poscimus fideliter,

Ut nobis fundat iugiter

Suae stillas dulcedinis.

5. Piis devicta precibus

Ministra viatoribus

Potum, Rebecca sapiens,

Tuis orationibus

De supernis canalibus

Aquas salutis hauriens.

Ad Magnificat.

A. Birgitta, Christi famula

Fidelis in officio,

Tu felix Anna vidua

Templi vacans servitio,

Rachel amore fervida,

Iacob placens consortio,

Salus aegrotis placida,

Devotis consolatio,

Splendens iustorum semita,

Maestorum recreatio,

Fiat per tua merita

Grata nostra devotio,

Quae reseras abscondita,

Nos offer lucis radio.

Ad Matutinum.

Imitatorium.

Christo regi cum iubilo

Psallentes exsultemus,

Quem pro sponsae praeconio

Laetantes adoremus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Elevatur in populis

Hesther pia magnifice,

Assueri regis oculis

Quae placuit mirifice.

2. Enarrent caeli gloriam

Dei laudantes opera,

Qui talem sibi filiam

Praevidit ante tempora.

3. Portas vestras adtollite,

Coetus omnes angelici,

Et laeti recolligite

Civem, concives caelici.

Responsoria.

1. Virtutis Dei dexterae,

Trinam regenti machinam,

Trino ditata munere

Birgitta dedit gloriam,

Captiva mundi carcere

Mundam conservans animam,

V. Soluta carnis onere

Sponsoque iuncta foedere

Partem elegit optimam.

2. Herba surgit in stipitem

Altis fixum radicibus,

Stipes fert ramum fertilem

Pulchris fulcitum floribus,

Flos fructum profert utilem

Ad sanitatem gentibus,

V. Dum parens parit nobilem

Birgittam, sibi similem,

Miris claram virtutibus.

3. Qui maris fluctus mitigans

Ionam duxit ad aridam,

Matrem Christus allevians

Omnem tollit tristitiam,

Partum felicem nuntians

Matri duplat laetitiam;

V. Sponsam nube clarificans,

Linguam melle dulcificans

Loquendi dat audaciam.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Haec speciosum filium

Superni regis diligit,

Amicam velut lilium

Pulchram sibi rex eligit.

2. Deus nostrum refugium

Sponsae tuae precatibus

Fer nobis adiutorium

In tribulationibus.

3. Portas Sion ingrediens

In sanctis gaudet montibus,

Mentem plene reficiens

Ex aquae vivae fontibus.

Responsoria.

1. Virginitas promeruit

Nulli subiecta crimini,

Quod semet ipsum praebuit

Passum devotae virgini,

Qui crucem sponte subiit

Nos suo reddens lumini.

V. Puellae parvae consuluit

Auxiliumque tribuit

Maria, mater Domini.

2. Occulta conscientiae

Pura mundat confessio,

Magnae signum clementiae

Fusa monstrat oratio,

Quam matris omnis gratiae

Meretur supplicatio ;

V. In hac valle tristitiae

Tristi succurrit filiae

Divina miseratio.

3. More gallinae clamitat

Pullos sub ala colligens,

Adversus milvum dimicat

Verbo vitae custodiens,

Maritum beatificat

Hunc Christo lucrifaciens ;

V. Mundum, carnem subpeditat,

Se, sua Deo dedicat

Votum sponte perficiens.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Gaude, Birgitta, canticum

Tibi debetur gloriae,

Deduc in refrigerium

De lacu nos miseriae.

2. Lux orta iusto nuntiat

Rectis corde laetitiam,

Cuius splendor illuminat

Solum paternum, Sueciam.

3. Exsulta, Sion filia,

Psallens tubis ductilibus

Chorhas inter lilia

Choris iuncta caelestibus.

Respoiisoria.

1. O canale mundissimum,

Per quod de caeli cardine

Fluit ut ros eloquium

Ignitum sancto flamine,

Mentes inflammans hominum

Interiore lumine ;

V. Ora, Birgitta, Dominum,

Ut nos post vitae terminum

Caelorum locet agmine.

2. Devotas odit lacrimas

Hostis, corruptor sacculi,

Novas parat astutias

Planctum dissuadens parvuli,

Fugit tendens insidias

Aquis perfusus oculi ;

V. Illic fregit potentias

De caelo dans victorias

Divini vox oraculi.

3. O facies Mosaica,

Solis coruscans radiis,

Sanctitate magnifica,

Magnis clarens prodigiis,

In requie pacifica

Sponsi fruens encaeniis;

V. O femina mirifica,

Continuis laetifica

Servos tuos praesidiis.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Patrem collaudat luminum

Sponsa, post cuius obitum

Tot fiunt mirabilia,

Per sanctae vitae studium

Famaeque testimonium

Iam facta credibilia.

2. Relicta terra propria

Roma, communis patria,

Matrem collegit iubilans,

In hymnis intrat atria,

Vota reddit salubria

Sanctos decenter visitans.

3. Ad te de luce vigilat,

Deus, sponsa quem praedicat,

Tuam laudans potentiam

Facta carnis mortificat,

Fructus bonos multiplicat

Agendo paenitentiam.

4. Noctes et dies Domino

Impendit haec altissimo

Aestus arcens frigoribus,

Membra domat cilicio

Cum lacrimarum fluvio

Mundi calcatis opibus.

5. Excelsis digna laudibus

Birgitta nationibus

Vindictam clamat, scelera

Magna revelat regibus,

Unde cum sanctis omnibus

Exsultat super sidera.

Ad Benedictus.

A. Corona sponsa praedita,

Praesentata per virginem,

Plebem devotam visita,

Tuam rege progeniem ;

Umbram mortis illumina

Noctis aufer caliginem,

Pedes nostros iustifica

In pacis pulchritudinem.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Vale, suavis musica,

Demulcens aures principum,

Tu Gedeonis buccina,

Castra deterrens hostium,

Tu dulcis tympanistria,

Corda monens fidelium,

Converte, mater inclita,

Luctum nostrum in gaudia.