61. In Ordinatione s. Bonifatii.

In 1. Vesperis.

Super Psalmos.

A. Sion sancta, gratulare,

Plebs fidelis, collaetare

Sancto Bonifatio,

Psalmos Deo personare

Debet illis et vacare

Mentis exsultatio ;

Luctus cordis refugetur

Et decenter augmentetur

Laudis enarratio,

Vox ad cantus animetur,

Ut condigne celebretur

Eius ordinatio.

Ad Magnificat.

A. O caelestis coetus, gaude,

Mundi decus et applaude

Praesuli magnifico,

Romae qui dum ordinatur,

In amore solidatur

Domini vivifico,

Bonis factis insignitus,

Unde nomen est sortitus

Iure Bonifatius,

Quod aptatur digne factis,

Ut ex eius sacris actis

Claret efficacius;

Sancte pater et patrone,

Nos degentes in agone

Huius vitae nriserae,

Tua prece cum beatis

Almae vultum deitatis

Fac in aevum visere.

Ad Matutinum.

Invitatorrum.

Adoremus mente tota

Regem regum et devota

Nostra sit laudatio,

Qui coronam sempiternae

Vitae dedit suo vernae,

Sancto Bonifatio.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Vir beatus aspernatur

Impium consilium,

Legem Dei meditatur

Sequens eius filium.

2. Hic adbaesit in timore

Domini servitiis,

Parvipensis cum livore

Saeculi deliciis.

3. Quem de suo sancto monte

Deus exaudiverat,

Perfraentem aevae fonte

Vitae, quam cupierat.

Responsoria.

1. Ex Anglorum stirpe natus

Hic praeclara vir beatus

Et Wintfridus nomen nactus,

Mox in fide solidatur

Et doctrinis mancipatur

Verus cultor Dei factus,

V. Mundum despexit,

cor ad caelestia vexit.

2. Hunc allexit ad amorem

Mundi pater, successorem

Quem bonorum affectabat,

Felix puer sed mundanis

Rebus spretis tamquam vanis

Sempiternis inhiabat ;

V. Sic Christum quaerens

et verbis eius adhaerens.

3. Agens annos iuventutis

Ob aeternae spem salutis

Statu gaudet regulari,

Temptamentis carnis cedit,

Docet, orat et oboedit,

Vita fultus salutari;

V. Hinc dilatatur

sua laus, sic undique gratus,

Quod sublimatur

ad honorem presbyteratus.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Christus sanctum suum rite

Hunc mirificavit,

Cuius preces sunt auditae,

Ad se dum clamavit.

2. Introibat in timore

Hic vir sanctus domum Dei,

Corde puro nec non ore

Sacras preces fundens ei.

3. Hunc honore coronavit

Deus et cum gloria,

Inter iustos quem beavit

Perpeti memoria.

Responsoria.

1. Multis locis hinc lustratis

Et in fide confortatis

Papae chartis evocatus

Romam petit, quam ingressus

Sacris locis fit accessus,

Quae frequentat hic beatus ;

V. Urbs, rex, papa pio

tali gaudent peregrino.

2. Cuius fidem atque vitam

Sacris factis sic politam

Papa plene dum probavit,

Archipraesul Maguntinus

Ordinatur, haec divinus

Velut nutus inspiravit ;

V. Nomen mutatur,

Bonifatius inde vocatur.

3. Praesul ergo consecratus

Bonis multis est ditatus,

Ad gentiles destinatur,

Quibus Christum praedicare

Et in fide roborare,

Ne tepescat, incitatur ;

V. Qui sibi mandatis

iniunctis pronus oboedit,

Nam diis ablatis

per eum gens plurima credit.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Servus prudens et beatus

Sancta Dei tabernacula

Iusta semper operatus

Est ingressus sine macula.

2. Super Dei salutare

Vehementer exsultavit,

Quem decrevit coronare

Nec spe cordis defraudavit.

3. Deum quaerens sine sorde

Iusta generatio

Collaetetur mundo corde

Sancto Bonifatio.

Responsoria.

1. Exstirpavit deos vanos

Sanctus praesul, dum Germa-

nos

Christi fidem induebat,

Ab errore resilire

Atque viam comperire

Vitae iugis his suadebat ;

V. Talibus ad Christum

monitis populum trahit is-

tum.

2. Demum gestis cunctis rite

Hic coronam aevae vitae

Firmiter cupivit,

Hanc ut ferret ad priorem

Statum, lapsam in errorem

Erisiam adivit ;

V. Quo male tractatur

et cum sociis trucidatur.

3. O lux pontificum,

venerande pater Bonifati,

Sidus clarificum

congaudens nunc deitati,

Criminis a faecibus

tu nos ut purificati,

Posce tuis precibus,

simus sanctis sociati;

V. Tu via iustitiae,

virtutum gemma, pudoris

Cellula, munditiae

vas, divi lumen amoris.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Deus regnans, qui decoris

Se praecinxit fortitudine,

Sedem dedit huic honoris

In caelesti claritudine.

2. Iste Deo cum laetitia

Iubilando deservierat,

Aspernatus cuncta vitia

Regnum eius introierat.

3. Hic ad Deum vigilavit,

In se cuius anima sitivit,

Ad quem manus elevavit

Et ex totis viribus quaesivit.

4. Universum opus Domini

Hymnis cum decentibus

Benedicat eius nomini

Festis in praesentibus.

5. Famuli fidelis

Propter huius facta pura

Dominum de caelis

Laudet omnis creatura.

Ad Benedictus.

A. Benedictus sit caelestis

Rex, qui suos visitavit,

In praeclaris huius gestis

Servi boni, quem amavit,

Per doctrinam eius piam

Qui fideles illustravit

Ad aeternae pacis viam

Et errantes revocavit.

In 2. Vesperis.

R. Laudibus immensis

exsulta, plebs Hamelensis,

Hunc tibi patronum

caelestem namque colonum

Christus donavit,

qui templum nempe sacravit

Hoc dotans rite,

nanciscens praemia vitae;

V. Ablue peccati

maculam, sacer o Bonifati,

Atque tuae laudi

nos instantes, pater, audi.

Ad Magnificat.

A. Pastor bone summi regis,

Bonifati, tui gregis

Luporum ab insultibus

Qui catervam tueharis,

Quina lucri salutaris

Dans talenta cultibus,

Ob quod factus beatorum

Es coheres gaudiorum

Supernorum civium ;

Te devoti deprecamur,

Ut te duce transferamur

Horum ad convivium.

Per Octavam.

A. Archipraesul o beate,

Bonifati, Deo grate,

Tua iungat nos oratio,

Digne quibus est laudanda

Et laetanter celebranda

Tua ordinatio.