79. De sancta Cordula.

In 1. Vesperis.

Super Psalmos.

A. Ave, virgo speciosa,

clarior sideribus,

Cuius vultum et decorem

concupivit Dominus,

Funde preces creatori

pro tais supplicibus.

R. O martyr laureata,

mundo fer munera grata,

Iam potens virtutibus

lucis tu filia clara,

Posce dona miseris,

indignis sis tu benigna,

Piis tuis precibus

Placa regem supplicibus,

Reorum facta patrona,

V. O quam feliciter

inhaeres caelestibus,

Regnas cum angelis

laetabunda.

Ad Magnificat.

A. Adest namque sacratissima

dies Cordulae,

Quam gloriosus martyrum

sanguis exornat,

Dum ad mortem, quam fagerat,

ultimo se offerrebat,

Quae animam moribus castis

intulit astris,

Quam sacer angelicus

deduxit ad aethera coetus,

Cuius pio adiuti suffragio

Aeterno perfruamur gaudio.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Haee (est) virgo celebris

merito fidei specialis

Ut iubar in tenebris

(mundo) refulsit actibus

claris.

2. Haec dominum caeli

complectens mente fideli

Respuit errorem

et mundi labentis amorem.

3. Saeviunt tyranni iacula

Virginem trucidando,

Gaudet caeli curia

Ipsam praestolando.

4. Sponsa Christi generosa,

Caritate vulnerata,

Tendens ad caelestia,

Gaudet inter verbera,

Nulla terrent hanc supplicia,

Benedicit Deum in saecula.

5. Laudate Dominum de caelis,

Cuius gratia virgo illustris

Post triumphatum saeculum

Sortem subiit beatorum,

Pulchra canens cantica

Angelorum iam socia.

Ad Benedictus.

A. O Cordula beata,

Dum telo trucidata

Ab Attila fuisti,

Cum virginali grege

Aeternam pari lege

Coronam meruisti,

Fer opem iam tristibus

Patrocinio tuo derelictis

Et post huius vitae tristia

Impende suffragia grata.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Virgo caesa gaudet laesa

Pro te, Domine,

Stat invicta, quando assata

Cruciamine,

Iam de valle miseriae

Cum palma victoriae

Adivit regnum laetitiae,

Cuius pia intercessio

Nos servet a supplicio.