81. De ss. Cosma et Damiano.

In 1. Vesperis.

Super Psalmos.

1. Laeta salutaris

impetret turba medelas,

Quae te, Cosma, refert

te, Damiane, sonat.

2. Sola sonans reliquos

nunc lingua redimat artus,

Et populus fratres

noscat adesse pios.

3. Blanda triumphali

citharizent guttura laude,

Debitus his sanctis

nec sileatur honor.

4. O medici, nostris

infundite pharmaca plagis,

Et manui cedant

vulnera nostra sacrae.

5. Cosma pater, nostris

clemens clamoribus assis

Teque doce terris

non habuisse parem.

Ad Magnificat.

A. Multis sanctorum

speciales vincere morbos

Dat Deus, ast nobis

vincere, quidquid obest.

Particulas alii,

vos totum corpus habetis

Pellere trans morbos

seu rapuisse neci.

In Completorio.

Ad Nunc dimittis.

A. Sublimes facti

vos carnis morte cadendo,

Clara triumphali

premitis qui sidera gressu,

Sacros in terras

oculos deflectite, vestra

Ut qui festa colunt,

iam laudis lucra reportent.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Nunc adoremus,

quo Cosmas quo Damianus

Aegris salvificas

imposuere manus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Nunc pia sanctorum

resonent sollemnia fratrum,

Quorum corporeus

vincitur angor ope.

2. Ne sua sacrilego

frustrarent pectora nummo,

Dant gratis, gratis

quod genus artis habent.

3. Iam sua divitibus

nil prosunt munera, pauper

Languidus absque stipis

munere sanus abit.

Responsoria.

1. Theodora, felix

et splendida pariter mater,

[Hymnos] ad altisonos

assis cum prole beata,

V. Tu tibi cum natis

communes suscipe laudes.

2. Per te corporeo

surgit medicina dolori,

Vincit Arabs Cosmas

aegrum Damianus et orbem ;

V. Vanescunt pulchro

victi certamine morbi.

3. Hi doctore Deo

fulgescunt arte medendi,

Cur et philosophos

et terrea dogmata vincunt,

V. Pravos ingenti

mores virtute retrudunt.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Hos natura colit

querulo subiecta dolore,

Humanumque sonet

anxia vota genus.

2. Quisquis eris, morbos

qui suffers, organa laxans

Sacris harmonicum

fratribus ede melos.

3. Fessa malis curant

non tantum corpora, verum

Labentes animas

cana sub ima stygis.

Responsoria.

1. Palladiam curans

morbi gravitate iacentem,

Fers prece devictus

[munus], Damiane, pusillum,

V. Tunc renuit Cosmas

tecum dormire sepulcro.

2. Impatiens Lysias

sanctorum excrescere famam

Vult, referant aris

falsorum tura deorum,

V. Idola contemnunt,

furit acrior angue tyrannus.

3. Cumque pii fratres,

diro in certamine fortes,

Artati vinclis

cum carcere vincula rident,

V. Iniecti in pelagus

pervincunt aequoris ima.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Qui de ventre viri

trahis amplum, Cosma, colu-

brum,

Fac, ne nos Stygias

toxicet ore draco.

2. Qui vitas dederant,

gladio cecidere cruento,

Sic male respondent

facta scelesta piis.

3. Supplicis, o fratres,

animas et corpora plebis

Desuper in vestra

semper habete manu.

Responsoria.

1. Divini Lysiam

blasphemi nominis ultro

In faciem caedunt

Satanae mortisque ministri,

V. Orat opem praeses,

quam tu non, Cosma, negasti.

2. O quicunque simul

ferro cecidistis eodem,

Ardua iam summo

venistis ad astra triumpho,

V. Victores eadem

vos mors et gloria iungit.

6. Qui mare vicistis,

vastum vicistis et ignem

Nec non dira crucis

Vobis tormenta parata;

V. Ingentes poenas

superat patientia fratrum.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Ad nova tu nostrum

laedentia vulnera pectus

Cum Cosma antidotum

des, Damiane, novum.

2. Tu duplicem servis

impetres, Cosma, salutem

Corporis atque animae,

sic miserere, pater.

3. Iam pereant plagae

pereant et vulnera, languor

A facie fratrum

cunctus in orbe ruat.

4. Non satis est linguis

fratres laudare beatos,

Auxiliis quorum

cetera membra valent.

5. Pessima per facies

sanetur laesio, fratres,

Pectoris introrsus

scilicet atque foris.

Ad Benedictus.

A. Caelica terrenis

infundite pharmaca plagis,

Nunc caeli medici, et

terris donate relictis,

Quam nunc orat opem

sceleris gens saucia telo,

Ut sibi speratas

valeant cognoscere vires.

In 2. Vesperis.

Antiphonae.

1. Tartarei teli

qui volnera saeva metieris,

Huc ades et plebis

suscipe, Cosma, preces.

2. O spes languentem,

Cosma et Damiane, virorum,

Mittite de sursum,

quam rogitamus, opem.

3. Cito potens medica

de fratribus unus et alter

Sordida sperantum

tergere membra potest.

4. Praemia tam dignis

non possumus aequa referre

Hospitibus caeli,

spem quibus orbis habet.

5. Innumeris iustum est

medicos iam flectere fratres

Laudibus, ex quorum

munere turba valet.

Ad Magnificat.

A. Impositi caelo

fratres iam morte decori,

Pro terrae populis

adcumuletis opes,

Per quas morborum

longe vanescat et absit

Impetus et mentis

turbida noxa ruat.

In Completorio.

Ad Nunc dimittis.

A. Humanas audire preces

clementia vestra

Artis opisque simul

iam relevare velit.